Παρακλητικός Κανών στην Παναγία Παντάνασσα. Διαβάστε παρακάτω τον παρακλητικό Κανών εις την Υπεραγία Θεοτόκο. Θεράπευσον, Παναγία μου, της ψυχής μου τα τραύματα. Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς. Θεοτόκον κυρίως, οι τιμώντες σε Κόρη, αεί σωζόμεθα, ρυόμενοι πταισμάτων…
Παρακλητικός Κανών στην Παναγία Παντάνασσα
Ο Ιερεύς: Ευλογητός ο Θεός ημών πάντοτε, νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.
Ο Αναγνώστης: Αμήν.
Ψαλμός ρμβ΄ (142)
Κύριε, εισάκουσον της προσευχής μου, ενώτισαι την δέησίν μου εν τη αληθεία σου, εισάκουσόν μου εν τη δικαιοσύνη σού• και μη εισέλθης εις κρίσιν μετά του δούλου σου, ότι ου δικαιωθήσεται ενώπιόν σου πάς ζών. ότι κατεδίωξεν ο εχθρός την ψυχήν μου, εταπείνωσεν εις γην την ζωήν μου, εκάθισε με εν σκοτεινοίς ως νεκρούς αιώνος και ηκηδίασεν έπ εμέ το πνεύμά μου, εν εμοί εταράχθη η καρδία μου. Εμνήσθην ημερών αρχαίων, εμελέτησα εν πάσι τοις έργοις σου, εν ποιήμασι των χειρών σου εμελέτων. διεπέτασα προς σε τας χείράς μου, η ψυχή μου ως γη άνυδρος σοί.
Ταχύ εισάκουσόν μου, Κύριε, εξέλιπε το πνεύμά μου μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου άπ εμού, και ομοιωθήσομαι τοις καταβαίνουσιν εις λάκκον. ακουστόν ποίησον μοί το πρωί το έλεός σου, ότι επί σοί ήλπισα• γνώρισον μοί, Κύριε, οδόν, εν η πορεύσομαι, ότι προς σε ήρα την ψυχήν μού• εξελού με εκ των εχθρών μου, Κύριε, ότι προς σε κατέφυγον. δίδαξον με του ποιείν το θέλημά σου, ότι σύ ει ο Θεός μού• το πνεύμά σου το αγαθόν οδηγήσει με εν γη ευθεία. Ένεκεν του ονόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, εν τη δικαιοσύνη σου εξάξεις εκ θλίψεως την ψυχήν μου και εν τώ ελέει σου εξολοθρεύσεις τους εχθρούς μου και απολείς πάντας τους θλίβοντας την ψυχήν μου, ότι εγώ δούλός σου ειμι.
Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.
Στίχος ά΄. Εξομολογείσθε τώ Κυρίω, και επικαλείσθε το όνομα το άγιον αυτού.
Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τα έθνη εκύκλωσαν μέ, και τώ ονόματι Κυρίου ημυνάμην αυτούς.
Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρά Κυρίου εγένετο αύτη, και έστι θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών.
Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.
Είτα τα παρόντα Τροπάρια.
Ήχος δ΄. Ο υψωθείς εν τώ Σταυρώ.
Τη Θεοτόκω εκτενώς νύν προσδράμωμεν αμαρτωλοί και ταπεινοί και προσπέσωμεν, εν μετανοία κράζοντες εκ βάθους ψυχής. Δέσποινα βοήθησον, εφ’ ημίν σπλαγχνισθείσα σπεύσον απολλύμεθα, υπό πλήθους πταισμάτων μη αποστρέψης σούς δούλους κενούς σε γάρ και μόνην ελπίδα κεκτήμεθα.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Εικών χαριτόβρυτέ της Παντανάσσης σεπτή, τους πόθω την χάριν σου επιζητούντας θερμώς, περίσωζε Δέσποινα. Λύσον τας περιστάσεις των εις σε προστρεχόντων, φρούρησον την σήν ποίμνην εκ παντοίων κινδύνων, την επικαλουμένην αεί την σήν αντίληψιν.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ου σιωπήσομεν πότε, Θεοτόκε, τά, δυναστείας σου λαλείν οι αναξιοι• ει μη γάρ σύ προίστασο πρεσβεύουσα, τις ημάς ερρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων; Τις δε διεφύλαξεν έως νύν ελευθέρους; Ουκ αποστώμεν, Δέσποινα, εκ σού• σούς γάρ δούλους σώζεις αεί, εκ παντοίων δεινών.
Ψαλμός ν΄ (50)
Ελέησον μέ, ο Θεός, κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημα μου•επί πλείον πλύνον με από της ανομίας μου και από της αμαρτίας μού καθάρισον μέ. Ότι την ανομίαν μου εγώ γινώσκω, και η αμαρτία μου ενώπιόν μου εστι διαπαντός. Σοί μόνω ήμαρτον και το πονηρόν ενώπιόν σου εποίησα, όπως αν δικαιωθής εν τοις λόγοις σου, και νικήσης εν τώ κρίνεσθαι σέ. Ιδού γάρ εν ανομίαις συνελήφθην, και εν αμαρτίαις εκίσσησε με η μήτηρ μου. Ιδού γάρ αλήθειαν ηγάπησας, τα άδηλα και τα κρύφια της σοφίας σου εδήλωσας μοί. Ραντιείς με υσσώπω, και καθαρισθήσομαι, πλυνείς μέ, και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ακουτιείς μοί αγαλλίασιν και ευφροσύνην, αγαλλιάσονται οστέα τεταπεινωμένα.
Αποστρεψον το πρόσωπόν σου από των αμαρτιών μου και πάσας τας ανομίας μου εξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί, ο Θεός, και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου. Μη απορρίψης με από του προσώπου σου και το πνεύμά σου το άγιον μη αντανέλης άπ εμού. Απόδος μοί την αγαλλίασιν του σωτηρίου σου και πνεύματι ηγεμονικώ στήριξον μέ. Διδάξω ανόμους τας οδούς σου, και ασεβείς επί σε επιστρέψουσι. Ρύσαι με εξ αιμάτων ο Θεός, ο Θεός της σωτηρίας μου•αγαλλιάσεται η γλώσσά μου την δικαιοσύνην σου. Κύριε, τα χείλη μου ανοίξεις, και το στόμα μου αναγγελεί την αίνεσίν σου. Ότι ει ηθέλησας θυσίαν, έδωκα αν•ολοκαυτώματα ουκ ευδοκήσεις. Θυσία τώ Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει. Αγάθυνον, Κύριε, εν τη ευδοκία σου την Σιών, και οικοδομηθήτω τα τείχη Ιερουσαλήμ• τότε ευδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, αναφοράν και ολοκαυτώματα• τότε ανοίσουσιν επί το θυσιαστήριον σου μόσχους.
Παρακλητικός Κανών στην Παναγία Παντάνασσα
Είτα ψάλλομεν τας Ωδάς του Κανόνος.
Ωδή ά΄. Ήχος πλ. δ΄. Υγράν διοδεύσας.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Ποικίλοις οχλούμενοι πειρασμοίς, προς σε τας ελπίδας επιρρίπτομεν του Θεού, την αείζωον μητέρα. τη μεσιτεία σου ρύσαι Παντάνασσα.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Παθών και δαιμόνων αί προσβολαί, πάντοθεν κυκλούσι την σήν ποίμνην Μήτερ Θεού. ως πάντων κτισμάτων υπερτέρα, τη μεσιτεία σου ρύσαι Παντάνασσα.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Σωτήρος και πάντων Δημιουργού, του Παμβασιλέως ως γεννήτρια αληθώς, πάσι τοις προσφεύγουσιν υγείαν, τη μεσιτεία σου δίδου Παντάνασσα.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Νοσούντας το σώμα και την ψυχήν, αρωγής απάσης και ιάσεως ταχινής, αξίωσον πάντας Θεομήτορ, τη μεσιτεία σου μόνη Παντάνασσα.
Ωδή γ΄. Ουρανίας αψίδος
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Προστασία σύ μόνη, πάντων πιστών πέφυκας. τη σή ακοιμήτω προνοία, δεινών απάλλαξον, των συνεχόντων ημάς. τον Βασιλέα τεκούσα, έχεις γάρ το δύνασθαι, μόνη Παντάνασσα.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Ικεσίαν προσδέχου, των ταπεινών δούλων σου, των εν ασθενείαις παντοίαις και περιστάσεσι. σύ γάρ μεσίτρια προς τον Υιόν σου Παρθένε. Σώσον ταις πρεσβείαις σου, μόνη Παντάνασσα.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Ελεήμνα Λόγον, τον του Θεού τέτοκας, και ελέους πηγήν σέ, πιστών ανέδειξε. νύν ούν ελέησον, τους κακουμένους και ρύσαι, πειρασμών και θλίψεων, μόνη Παντάνασσα.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Χαρισμάτων ταμείον, του παντουργού Πνεύματος, σε Θεογεννήτορ Παρθένε, πάντες γινώσκομεν, και σου δεόμεθα, των συνεχόντων σκανδάλων, ρύσαι τη πρεσβεία σου μόνη Παντάνασσα.
Διασωσον από κινδύνων τους δούλους σου Θεοτόκε, ότι πάντες μετά Θεόν εις σε καταφεύγομεν, ως άρρηκτον τείχος και προστασίαν.
Επιβλεψον, εν ευμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, επί την εμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, και ίασαι της ψυχής μου το άλγος. – Παρακλητικός Κανών στην Παναγία Παντάνασσα
Αίτησις και το Κάθισμα Ήχος β΄. Τα άνω ζητών
Προφθάνεις αεί, τη σκέπη σου Παντάνασσα, και σώζεις ημάς, εν νόσοις και κακώσεσιν, εκτενώς βοώντας σοί. Θεοτόκε Δέσποινα προφθασον, και ιαμάτων στάξον τους κρουνούς, η μόνη ταχέως θεραπεύουσα.
Ωδή δ΄. Εισακήκοα Κύριε
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Επακούεις Παντάνασσα, επικαλουμένους την ευσπλαγχνίαν σου, η τον εύσπλαγχνον γεννήσασα, και Σωτήρα πάντων των τιμώντων σέ.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Τών μισούντων την έφοδον, η της σωτηρίας μόνη αντίληψις, και επίνοιαν μετάβαλε, και ειρήνην δώρησαι Παντάνασσα.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Θεραπεύουσαν τάχιστα, των σών δούλων τα ασθενήματα, αναπέμπομεν εφύμνια, οι γινώσκοντες σέ, ώ Παντάνασσα.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Οι ελπίδα και στήριγμα, και της σωτηρίας βέβαιον έρεισμα, οι πλουτούντες σε Παντάνασσα, αρρωστίας πάσης εκλυτρούμεθα.
Ωδή ε΄. Φώτισον ημάς
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Νέφη πειρασμών, περιέσχον με τον δείλαιον, την σήν αντίληψιν παρασχου σεμνή, της σωτηρίας, η κυήσασα τον πρόξενον.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Λύτρωσε αγνή, περιστάσεων τους δούλους σου, η τον Σωτήρα Χριστόν κυήσασα, και την σωτηρίαν, τοις αιτούσι σε παρέχουσα.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Σβέσον την πυράν, των παθών ημών Παντάνασσα, τώ δροσισμώ της μεσιτείας σου, η Φως τεκούσα, του Πατρός τον ομοούσιον.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ίασαι Αγνή, των πιστών τα αρρωστήματα, τη συμπαθή επιστασία σου, και την υγείαν, πάσι δώρησαι πρεσβείαις σου.
Ωδή στ΄. Την δέησιν εκχεώ
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Θανάτου, και των δεινών απάλλαξον, τους πιστώς αιτούντας σε Παρθένε, και των εχθρών τας εφόδους εις τέλος, εκ της σής ποίμνης αφάνισον τάχιστα. Παντάνασσα πέλεις διό, και ισχύεις ως Μήτηρ του Κτίστου σου.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Προστάτιν σέ, ταχινήν επίσταμαι, και σωτήριον όντως λιμένα, των πειρασμών απελαύνουσαν νέφη, και οφλημάτων την λύσιν βραβεύουσαν, Παντάνασσα Μήτερ Θεού, απεγνωσμένων η μόνη αντίληψις.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Εν πόνω, και εν κακώσει βέβλημαι, και ουκ έστιν ίασις τη σαρκί μου, αλλ’ η το λύτρον του σύμπαντος κόσμου, τον Θεόν Λόγον η μόνη κυήσασα, αναστησόν με των δεινών, και υγείαν παρασχου Παντάνασσα.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ως μόνην, της σωτηρίας πρόξενον, και κακών απαλλαγήν σε πλουτούντες, μετά πόθου σοί προσπίπτομεν Κόρη, και τη προνοία σου λύσιν λαμβάνομεν, Παντάνασσα και νύν ημάς, εκ φθοράς και κινδύνων απάλλαξον.
Διασωσον, από κινδύνων, τους δούλους σου, Θεοτόκε, ότι πάντες μετά Θεόν, εις σε καταφεύγομεν, ως άρρηκτον τείχος και προστασίαν.
Άχραντε, η διά λόγου τον Λόγον ανερμηνεύτως, επ’ εσχάτων των ημερών τεκούσα, δυσώπησον, ως έχουσα μητρικήν παρρησίαν.
Αίτησις και το Κοντάκιον
Ήχος β΄. Προστασία των Χριστιανών
Σωτηρίας των πιστών μόνη πρόξενος, και μεσίτις προς Θεόν η ακοίμητος, μη παρίδης των ασθενών βοώντων σοί φωνάς, αλλά λύτρωσαι ως συμπαθής, των περιστάσεων ημάς, τους πιστώς δεομένους σου, βράβευσον θεραπείαν και λύτρωσαι των κινδύνων, η προστατεύουσα αεί, Θεομήτορ τους υμνούντας σέ.
Προκείμενον
Μνησθήσομαι του ονόματός σου εν πάση γενεά και γενεά.
Στίχος: Το πρόσωπόν Σου λιτανεύουσιν οι πλούσιοι του λαού.
Ευαγγέλιον κατά Λουκάν (ι΄ 38-42, ια΄ 27-28).
Τώ καιρώ εκείνω, εισήλθεν ο Ιησούς εις κώμην τινά, γυνή δε τίς, ονόματι Μάρθα, υπεδέξατο αυτόν εις τον οίκον αυτής. Και τήδε ην αδελφή, καλουμένη Μαρία, η και παρακαθήσασα παρά τους πόδας του Ιησού, ήκουε των λόγων αυτού. Η δε Μάρθα περιεσπάτο περί πολλήν διακονίαν, επιστάσα δε είπε, Κύριε, ου μέλει σοί, ότι η αδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονείν; ειπέ ούν αυτή ίνα μοί συναντιλάβηται. Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν αυτή, Μάρθα, Μάρθα, μεριμνάς και τυρβάζη περί πολλά, ενός δε εστί χρεία, Μαρία δε την αγαθήν μερίδα εξελέξατο, ήτις ουκ αφαιρεθήσεται απ’ αυτής. Εγένετο δε εν τώ λέγειν αυτόν ταύτα, επάρασα τις γυνή φωνήν εκ του όχλου είπεν αυτώ, Μακαρία η κοιλία η βαστάσασα σε και μαστοί, ούς εθήλασας. Αυτός δε είπε, Μενούν γέ, μακάριοι οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν. – Παρακλητικός Κανών στην Παναγία Παντάνασσα
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Πάτερ Λόγε Πνεύμα, Τριάς εν Μονάδι, εξάλειψον τα πλήθη, των εμών εγκλημάτων.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ταις της Θεοτόκου πρεσβείαις, Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη, των εμών εγκλημάτων.
Στίχος: Ελεήμον, ελέησον με ο Θεός κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου.
Προσόμοιον
Ήχος πλ. β΄. Όλην αποθέμενοι
Δός ημίν τοις δούλοις σου, τη συμπαθή σου προνοία, τα πολλά ελέη σου, και δεινών απάλλαξον μεσιτείαις σου,. μεθ’ ημών έφερες τον Θεόν Άχραντε, και θανάτου ηλευθέρωσας. διό δεόμεθα, ίασε νοσούντας τους δούλους σου, και δώρησαι την άφεσιν, μόνη μητρική παρρησία σου, λύτρωσαι κινδύνων, και σώσον τους βοώντας αληθώς, χαίρε πενθούντων παράκλησις, μετά σου ο Κύριος.
Ο Ιερεύς:
Σώσον ο Θεός τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σού• επισκεψαι τον κόσμον σου εν ελέει και οικτιρμοίς. Υψωσον κέρας Χριστιανών ορθοδόξων και καταπεμψον εφ’ ημάς τα ελέη σου τα πλούσια• πρεσβείαις της παναχράντου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας• δυνάμει του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού• προστασίαις των τιμίων επουρανίων Δυνάμεων Ασωμάτων• ικεσίαις του Τιμίου και Ενδόξου Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου• των αγίων ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων• ών εν Αγίοις Πατέρων ημών, μεγάλων ιεραρχών και οικουμενικών διδασκάλων Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αθανασίου και Κυρίλλου, Ιωάννου του Ελεήμμονος, πατριαρχών Αλεξανδρείας. Νικολάου του εν Μύροις, Σπυρίδωνος επισκόπου Τριμυθούντος, των Θαυματουργών• των αγίων ενδόξων μεγαλομαρτύρων Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, Δημητρίου του Μυροβλήτου, Θεοδώρων Τύρωνος και Στρατηλάτου, των ιερομαρτύρων Χαραλάμπους και Ελευθερίου, των αγίων ενδόξων και καλλινίκων Μαρτύρων. Τών οσίων και θεοφόρων Πατέρων ημών. Τών αγίων και δικαίων θεοπατόρων Ιωακείμ και ’Άννης. Του αγίου ……. (τής ημέρας), και πάντων σου των Αγίων. Ικετεύομεν σέ, μόνε πολυέλεε Κύριε. Επάκουσον ημών των αμαρτωλών δεομένων σου και ελέησον ημάς.
Ωδή ζ΄. Οι εκ της Ιουδαίας
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Ώσπερ ήλιον λάμψιν, εν εικόνι σου Κόρη Θεογεννήτρια, δεικνύεις τοις σοίς δούλοις, και τη προνοία σου σώζεις την ποίμνην σου, ευλογημένη Αγνή, ως Μήτηρ του Σωτήρος.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Θεοτόκον κυρίως, οι τιμώντες σε Κόρη, αεί σωζόμεθα, ρυόμενοι πταισμάτων και πάσης μαλακίας, και εν πίστει κραυγάζομεν, ο των Πατέρων ημών Θεός ευλογητός ει.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Θησαυρόν τέ και σκέπην, και φρουρόν ασφαλείας, την σήν Παντάνασσα, εικόνα προσκυνούμεν, κρουνούς των σών θαυμάτων, τοις αιτούσι σε βλύζουσαν και ευλογούμεν αεί τον τόκον σου Παρθένε.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Τών ψυχών και σωμάτων, ιατρείον παρέχεις, μόνη Παντάνασσα, των πόθω προσπιπτόντων, τη θεία σου προνοία, τη μητρική παρρησία σου, η τον Σωτήρα Χριστόν, ημίν αποτεκούσα.
Ωδή η΄. Τον Βασιλέα
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Της Παντανάσσης, και σής Μητρός δεομένης, μη παρίδης Χριστέ μου τας πρεσβείας, ίνα σε υμνώμεν, ως πάντων Βασιλέα.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Τοις ασθενούσι, την ιατρείαν παρέχεις, τοις πιστώς αιτούσι σε Παρθένε, και δοξολογούσι τον άφραστόν σου τόκον.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Μύρον Θείον, ο Τόκος σου Παρθένε. μύρου θείου πηγήν την σήν εικόνα, έδειξε και ούτω, θαυμάτων μύρα βλύζει.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Τών πειρασμών σύ, Παρθένε τας νιφάδας, και εχθρών των μισούντων την μανίαν, δίωξον και σώσον τους σε υμνολογούντας.
Ωδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Κυρίως ως αιτίαν, ημών της σωτηρίας, των βροτών σε το γένος κηρύττομεν, και του Σωτήρος των όλων, Αγνή λοχεύτριαν.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Ρανίδας μου δακρύων, μη παρασιωπήσης, η του θανάτου το κέντρον συντρίψασα, τώ τοκετώ σου μόνη, Θεοχαρίτωτε.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Χαράς πάσης δοχείον, σοί πρέπει χαίρειν μόνη, ως της χαράς τεξαμένη το πλήρωμα των λυπηρών πάντας ρύσαι, τη μεσιτεία σου.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Λιμένι σής πρεσβείας, τους πόθω προσφυγόντας, σώσον Παρθένε και φρούρησον πάντοθεν, η σωτηρίαν τώ κόσμω, Χριστόν κυήσασα.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Φωτί του σου προσώπου, ως έλαμψας τώ πάλαι, του σκοτασμού των παθών με απάλλαξον, τον ευσεβώς Φωτοτόκον, σε καταγγέλοντα.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Κακώσεως και πόνων, και πάσης ασθενείας, τους κακωθέντας ποικίλως θεράπευσον, και εκζητούντας Παρθένε, την προστασίαν σου.
Άξιον εστίν ως αληθώς, μακαρίζειν σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον και μητέρα του Θεού ημών. Την τιμιωτέραν των Χερουβίμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφίμ, την αδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκούσαν την όντως Θεοτόκον σε μεγαλύνομεν.
Και τα Μεγαλυνάρια
Πάντων υπερτέρα των γηγενών, και καθαρωτέρα ασυγκρίτως των ουρανών, ως εισδεξαμένη το πύρ εν σοί το θείον, πυρφόρον θείον άρμα, Κόρη γεγένησαι.
Του Παμβασιλέως των ουρανών, Μήτηρ ούσα Κόρη, υπερέχεις ως αληθώς, πάντων ποιημάτων και πάντες σε τιμώμεν Παντάνασσαν υμνούντες και Θεομήτορα.
Ίδε την ασθένειάν μου Αγνή, ίδέ μου την θλίψιν ώ Παντάνασσα Αγαθή, ίδέ μου Παρθένε τον εγκάρδιον πόνον, και άφες φιλανθρώπως τας αμαρτίας μου.
Φώτισον το σκότος των λογισμών, εμού Φωτοτόκε, δεομένου σου εκτενώς, πρίν η καταλάβη, ώρα με του θανάτου, και εν φωτί με τάξον, Κόρη Παντάνασσα.
Νύν ευαγγελίζεται Γαβριήλ, το χαίρε κραυγάζων μετά δέους τη Μαριάμ. ώ του ξένου τρόπου, εν μήτρα γάρ αχράντω, συνείληπται ο Πλάστης, σώζων όν έπλασε.
Ζώνην πολυτίμητε της Αγνής, πηγή των θαυμάτων, και χαρίτων ο θησαυρός, σώσον τους σούς δούλους, από παντοίας βλάβης, ως της ζωής το σκεύος, σύ περιζώσασα.
Θείαν Βηματάρισσαν την σεπτήν, πάντες προσκυνούμεν, Εσφαγμένην και τας λοιπάς, την Παραμυθίαν, και την Ελαιοβρύτιν σύν τη Αντιφωνούση, και την Παντάνασσαν.
Τους ασπαζομένους σου ευλαβώς, σορόν των λειψάνων, και τελούντας σου την φαιδράν, μνήμην περιφρούρει, από πάσης ανάγκης, Ευδόκιμε τρισμάκαρ, αξιοθαύμαστε.
Πάσαι των Αγγέλων αί στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων η δωδεκάς, οι Άγιοι πάντες μετά της Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εις το σωθήναι ημάς. – Παρακλητικός Κανών στην Παναγία Παντάνασσα
Το Τρισάγιον
Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος ελέησον ημάς. (τρείς φορές)
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Παναγία τριάς, ελέησον ημάς. Κύριε ιλάσθητι ταις αμαρτίαις ημών. Δέσποτα, συγχώρισον τας ανομίας ημίν. Άγιε, επισκεψε και ίασαι τας ασθενείας ημών, ένεκεν του ονόματός σου.
Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Και νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανό και επί της γής. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.
Τα συνήθη τροπάρια, εκτενής και απόλυσις, μεθ’ ην το εξής:
Ήχος β΄. Ότε εκ του ξύλου
Εικών χαριτόβρυτέ της Παντανάσσης σεπτή, τους πόθω την χάριν σου επιζητούντας θερμώς, περίσωζε Δέσποινα. Λύσον τας περιστάσεις των εις σε προστρεχόντων, φρούρησον την σήν ποίμνην εκ παντοίων κινδύνων, την επικαλουμένην αεί την σήν αντίληψιν.
Ήχος β΄. Ότε εκ του ξύλου
Πάντων προστατεύεις Αγαθή, των καταφευγόντων εν πίστει τη κραταιά σου χειρί. άλλην γάρ ουκ έχομεν, αμαρτωλοί προς Θεόν, εν κινδύνοις και θλίψεσιν, αεί μεσιτείαν,
οι κατακαμπτόμενοι, υπό πταισμάτων πολλών, Μήτερ του Θεού του Υψίστου. όθεν σοί προσπίπτομεν. ρύσαι, πάσης περιστάσεως τους δούλους σου.
Ήχος πλ. δ΄.
Δέσποινα προσδεξαι, τας δεήσεις των δούλων σου, και λύτρωσαι ημάς, από πάσης ανάγκης και θλίψεως.
Ήχος β΄.
Την πάσαν ελπίδα μου, εις σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού, φύλαξον με υπό την σκέπην σου.
Ο Ιερεύς: Δί’ ευχών των αγίων πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.
Τέλος ο Παρακλητικός Κανών στην Παναγία Παντάνασσα
