Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΓ´ 24 – 30 – 24 Άλλην παραβολήν παρέθηκεν αυτοίς λέγων· Ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών ανθρώπω σπείραντι καλόν σπέρμα εν τώ αγρώ αυτού·
25 εν δε τώ καθεύδειν τους ανθρώπους ήλθεν αυτού ο εχθρός και έσπειρε ζιζάνια ανά μέσον του σίτου και απήλθεν. 26 ότε δε εβλάστησεν ο χόρτος και καρπόν εποίησε, τότε εφάνη και τα ζιζάνια. 27 προσελθόντες δε οι δούλοι του οικοδεσπότου είπον αυτώ· κύριε, ουχί καλόν σπέρμα έσπειρας εν τώ σώ αγρώ; πόθεν ούν έχει ζιζάνια;
28 ο δε έφη αυτοίς· εχθρός άνθρωπος τούτο εποίησεν. οι δε δούλοι είπον αυτώ· θέλεις ούν απελθόντες συλλέξωμεν αυτά; 29 ο δέ έφη· ού, μήποτε συλλέγοντες τα ζιζάνια εκριζώσητε άμα αυτοίς τον σίτον· 30 άφετε συναυξάνεσθαι αμφότερα μέχρι του θερισμού, και εν καιρώ του θερισμού ερώ τοις θερισταίς· συλλέξατε πρώτον τα ζιζάνια και δήσατε αυτά εις δέσμας προς το κατακαύσαι αυτά, τον δε σίτον συναγάγετε εις την αποθήκην μου.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΓ´ 24 – 30
24 Άλλην παραβολήν τους εδίδαξε και είπεν· Έγινεν ομοία η βασιλεία των ουρανών, η Εκκλησία δηλαδή, που θα κατακτήση τον κόσμον ολόκληρον, και ο δι’ αυτής κηρυττόμενος εις όλον τον κόσμον λόγος της αληθείας, προς άνθρωπον, που έσπειρε καλόν σπόρον εις το χωράφι του.Έτσι και ο Κύριος σπείρει πάντοτε εις τον κατακτώμενον υπό της Εκκλησίας κόσμον τον καλόν της σωτηρίου αληθείας σπόρον. 25 Την ώραν όμως που εκοιμώντο οι άνθρωποί του, ήλθεν ο εχθρός του, ο διάβολος δηλαδή, και έσπειρεν ήραν ανάμεσα εις τον σίτον και έφυγεν. 26 Όταν δε εβλάστησαν τα στάχυα και έκαμαν καρπόν, τότε εφάνησαν και τα ζιζάνια.
27 Και τότε οι δούλοι του οικοδεσπότου ήλθαν προς αυτόν και του είπαν Κύριε, δεν έσπειρες καλόν σπόρον εις το χωράφι σου; Από που λοιπόν έχει τούτο ζιζάνια; 28 Εκείνος δε τους είπεν· εχθρός άνθρωπος το έκαμε.Και οι δούλοι του είπαν· Θέλεις λοιπόν να πάμε και να τα μαζεύσωμεν; 29 Εκείνος όμως είπεν· Όχι. Διότι αι ρίζαι των ζιζανίων είναι μπλεγμένοι μέσα εις το χώμα με τας ρίζας του σίτου και υπάρχει φόβος μήπως, όταν θα συλλέγετε τα ζιζάνια, ξερριζώσετε μαζί με αυτά και τον σίτον.
30 Αφήσατε να μεγαλώνουν και τα δύο μέχρι της εποχής του θερισμού. Και κατά τον καιρόν του θερισμού, ήτοι της εσχάτης κρίσεως, θα είπω εις τους θεριστάς αγγέλους μου· μαζεύσατε πρώτον τα ζιζάνια και δέσατέ τα σε χειρόβολα, διά να τα κατακαύσετε, δηλαδή ξεχωρίσατε τους πονηρούς ανθρώπους και ρίψατέ τους όλους μαζί εις το πύρ της αιωνίου κολάσεως.Τον σίτον δέ, τουτέστι τους αγαθούς και εναρέτους, μαζεύσατέ τον εις την αποθήκην μου, δηλαδή εις την ουράνιον βασιλείαν.
