Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Β´ 18 – 22 – 18 Και ήσαν οι μαθηταί Ιωάννου και οι των Φαρισαίων νηστεύοντες. και έρχονται και λέγουσιν αυτώ· Διατί οι μαθηταί Ιωάννου και οι των Φαρισαίων νηστεύουσιν, οι δε σοί μαθηταί ου νηστεύουσι;
19 και είπεν αυτοίς ο Ιησούς· Μη δύνανται οι υιοί του νυμφώνος, εν ώ ο νυμφίος μετ’ αυτών εστι, νηστεύειν; όσον χρόνον μεθ’ εαυτών έχουσι τον νυμφίον, ου δύνανται νηστεύειν. 20 ελεύσονται δε ημέραι όταν απαρθή απ’ αυτών ο νυμφίος, και τότε νηστεύσουσιν εν εκείναις ταις ημέραις.
21 ουδείς επίβλημα ῥάκους αγνάφου επιρράπτει επί ιματίω παλαιώ· ει δε μήγε, αίρει το πλήρωμα αυτού, το καινόν του παλαιού, και χείρον σχίσμα γίνεται. 22 και ουδείς βάλλει οίνον νέον εις ασκούς παλαιούς· ει δε μή, ῥήσσει ο οίνος ο νέος τους ασκούς, και ο οίνος εκχείται και οι ασκοί απολούνται· αλλά οίνον νέον εις ασκούς καινούς βλετέον.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Β´ 18 – 22
18 Και οι μαθηταί του Ιωάννου, καθώς και οι μαθηταί των Φαρισαίων ενήστευον τας νηστείας, που είχαν επικρατήσει από μόνην την παράδοσιν και συνήθειαν. Και έρχονται μερικοί και λέγουν εις αυτόν· Διατί οι μαθηταί του Ιωάννου και των Φαρισαίων νηστεύουν, και τηρούν τας νηστείας, που μας παρέδωκαν οι παλαιοτεροι ραββίνοι, οι δε ιδικοί σου μαθηταί δεν νηστεύουν;
19 Και είπεν εις αυτούς ο Ιησούς· Μήπως είναι δυνατόν οι προσκαλεσμένοι εις γάμον φίλοι του γαμβρού, εφ’ όσον χρόνον ο γαμβρός είναι μαζί των και εορτάζεται ο γάμος, να πενθούν και να νηστεύουν; Όσον καιρόν έχουν μαζί τους τον γαμβρόν, δεν είναι δυνατόν να νηστεύουν. Έτσι και οι μαθηταί μου, εφ’ όσον εγώ ο Νυμφίος της Εκκλησίας είμαι μαζί τους, δεν είναι δυνατόν να πενθούν και να νηστεύουν.
20 Θα έλθουν όμως ημέραι, όταν θα τους πάρουν τον νυμφίον, και τότε θα νηστεύσουν και θα πενθήσουν κατά τας ημέρας εκείνας. 21 Και διά να σας ομιλήσω καταληπτότερα με κάποιο παράδειγμα, σας λέγω· Κανείς δεν ράπτει επάνω εις παλαιόν ρούχον εμβάλωμα από τεμάχιον υφάσματος καινούργιου. Εάν όμως δεν προσέξη κανείς εις αυτό, τότε το τεμάχιον, που ετέθη ως συμπλήρωμά του, μαζεύει και παίρνει από το ρούχον, το καινούργιον δηλαδή εμβάλωμα αποσπά από το παλαιόν ρούχον το μέρος, επί του οποίου είναι αι ραφαί, και το σχίσιμον γίνεται χειρότερον. Έτσι και η νέα διδασκαλία δεν είναι ωφέλιμον να προσκολληθή επάνω εις εξωτερικούς τύπους, που επάληωσαν πλέον και είναι εφθαρμένοι. Διότι και οι εξωτερικοί τύποι θα αχρηστευθούν επιβλαβώς και η διδασκαλία μου θα νοθευθή.
22 Και κανείς δεν βάζει μούστον εις παληούς ασκούς. Ει δ’ άλλως, σπάζει ο μούστος τους ασκούς και ο οίνος χύνεται έξω και οι ασκοί θα χαθούν. Αλλά πρέπει κανείς να βάζη μούστον εις ασκούς καινούργιους. Έτσι και οι Φαρισαίοι με τους ακολούθους των είναι ασκοί παλαιοί, που δεν μπορούν να βαστάσουν την νέαν διδασκαλίαν μου, την οποίαν θα παραλάβουν οι μαθηταί μου, που ομοιάζουν προς νέους ασκούς.
