Η Πρεσβεία του Σουδάν έχει κυκλοφορήσει μια επίσημη δημόσια δήλωση ότι ο βασανισμός και η εκτέλεση μιας γυναίκας για τη Χριστιανική της πίστη δεν «παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα».
Νωρίτερα αυτό το μήνα σουδανικό δικαστήριο καταδίκασε την Meriam Ibrahim να μαστιγωθεί και να εκτελεστεί για τη χριστιανική πίστη της. Είναι καταδικασμένη σε θάνατο και μόλις γέννησε ένα κορίτσι. Ο γιος της, ένα μικρό παιδί αμερικανικής υπηκοότητας, είναι επίσης φυλακισμένο μαζί της.
Η κυβέρνηση του Σουδάν στη δήλωσή της ισχυρίζεται ότι τα μέσα ενημέρωσης και οι ηγέτες του κόσμου “εσφαλμένα κατηγόρησαν την κυβέρνηση του Σουδάν για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.” Η αλλόκοτη προσπάθειά της να εκτρέψει, να υπερασπιστεί και να στρεβλώσει την πραγματικότητα είναι απίστευτη-.Η Meriam Ibrahim και ο σύζυγός της Daniel Wani, την ημέρα του γάμου τους και ο μικρός γυιός τους.
Το Σουδάν ξοδεύει περισσότερο χρόνο κυριολεκτικά να αμφισβητήσει την ορθογραφία του ονόματός της παρά να ασχοληθεί με την σκληρή πραγματικότητα της υποβάθμισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Όταν το κάνει τελικά έρχεται αντιμέτωπο με την καρδιά του ζητήματος, το Σουδάν προσπαθεί αξιοκαταφρόνητα να δικαιολογήσει τα απεχθή βασανιστήρια και την θανατική ποινή που επιβλήθηκε στην Ιμπραήμ. Η σουδανική κυβέρνηση υποστηρίζει στην πραγματικότητα, «Δεν υπήρχε κυβερνητική υπηρεσία πίσω από την υπόθεση. Μάλλον η ίδια της η οικογένειά της ανέφερε την κόρη τους ως αγνοούμενη, αργότερα και αφού είχε βρεθεί και ισχυρίστηκε ότι είναι χριστιανή, η οικογένεια κατέθεσε μήνυση εναντίον της για ‘αποστασία’».
Η κυβέρνηση του Σουδάν, πραγματικά, δημοσίως, δεν υπάρχει πρόβλημα με το να εκτελεστεί αυτή η γυναίκα, επειδή η οικογένειά της την κατέδωσε και η κυβέρνηση δεν συμμετέχει, ακόμα κι αν ήταν ένας δικαστής (όπως αναγνωρίζει η δήλωση) που την καταδίκασε σε θάνατο.
Το Σουδάν παραδέχεται στην πραγματικότητα ότι η υπόθεση αφορά εξ ολοκλήρου την «αποστασία», το να γίνει χριστιανή. Αυτή είναι η δημόσια αιτιολόγησή τους. Η οικογένειά της την κατέδωσε, την θέλει νεκρή, έτσι ώστε είναι έξω από τα χέρια της κυβέρνησης. Δεν πειράζει το γεγονός ότι ο μουσουλμάνος πατέρας της την εγκατέλειψε. Δεν πειράζει το γεγονός ότι η ίδια δήλωση αναφέρει το γεγονός ότι η «απόφαση του δικαστή έγινε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο».
Στη διαστρεβλωμένη λογική της, η ίδια η δήλωση που την καταδικάζει για «αποστασία», διακηρύσσει ότι «επιβεβαιώνεται η δέσμευση της κυβέρνησης του Σουδάν σε όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία των πεποιθήσεων».Η ‘αποστασία’, εξ ορισμού, είναι εγγενώς αντιφατική στην «ελευθερία των πεποιθήσεων».
Κατά τρόπο απίστευτο, το Σουδάν αναφέρει, «αυτή η υπόθεση παραμένει ένα νομικό ζήτημα και όχι ένα θρησκευτικό ή πολιτικό». Η καταδίκη και η ποινή σύμφωνα με το νόμο της Σαρία για την «αποστασία» δεν είναι τίποτα άλλο, παρά θρησκευτικό ζήτημα.
Αντιμέτωποι με αυτή την πραγματικότητα, το Σουδάν περιστρέφει έναν ιστό από ψέματα και εξαπάτηση για να καλύψει την διαβολική πράξη του. Η επίσημη κυβερνητική δήλωση λέει, «Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η ελευθερία επιλογής είναι ο ακρογωνιαίος λίθος τόσο του Ισλάμ όσο και του Χριστιανισμού».Ωστόσο, για την «επιλογή» της Ιμπραήμ να παντρευτεί έναν χριστιανό, πρέπει να βασανιστεί με 100 χτυπήματα με μαστίγιο. Για την “επιλογή” της να είναι Χριστιανή, πρέπει να κρεμαστεί.
Η δήλωση συνεχίζει λέγοντας ότι «οι Σουδανοί δικαστές έχουν τα κατάλληλα προσόντα και αξιοπρέπεια». Δεν υπάρχει τίποτα το αξιοπρεπές στο μαστίγωμα μιας γυναίκας για τον λόγο ότι επέλεξε ποιον να παντρευτεί. Δεν υπάρχει τίποτα το αξιοπρεπές να απαιτείς να αλλάξει τις θρησκευτικές της πεποιθήσεις και να αποδεχθεί την ριζοσπαστική ισλαμική ολιγαρχία της κυβέρνησης αλλιώς την περιμένει μια θηλιά. Δεν υπάρχει τίποτα αξιοπρεπές να φυλακίζεις δύο αθώα μωρά, ενώ η μητέρα τους είναι αλυσοδεμένη στο κελί. Δεν υπάρχει τίποτα αξιοπρεπές να δολοφονείς μια γυναίκα για την πίστη της.
Η προκλητική δήλωση επιχειρεί να κλείσει τη δημόσια κατακραυγή, χαρακτηρίζοντάς την «επικίνδυνη».
“Είναι παράλογο και επικίνδυνο να πολιτικοποιείται ένα θέμα για να τονώσει τις θρησκευτικές εντάσεις μεταξύ των δύο ειρηνικών θρησκειών με παρόμοιες ρίζες”, ισχυρίζεται το Σουδάν.Δεν υπάρχει τίποτα “ειρηνικό” να κρέμεται μια γυναίκα για την πίστη της. Είναι το Σουδάν και όχι ο κόσμος που ώθησε τις “θρησκευτικές εντάσεις” με την επιβολή της θανατικής ποινής εξ αιτίας θρησκευτικών πεποιθήσεων.
Ένα πράγμα είναι σίγουρο: το Σουδάν ακούει την δημόσια κατακραυγή. Κάνει ότι μπορεί με την εξουσία του, εξαπλώνοντας παραπλάνηση ώστε να φιμώσει τον κόσμο. Εμείς δεν θα σιγήσουνε. Εμείς θα ακουστούμε. Το Σουδάν πρέπει να απελευθερώσει την Ιμπραήμ και τα δύο παιδιά της.
Περισσότεροι από 275.000 άνθρωποι έχουν υψώσει τη φωνή τους απαιτώντας την ελευθερία τους. Ενωθείτε μαζί τους υπογράφοντας την αναφορά στη BeHeardProject.com. Το Σουδάν ακούει. Ο κόσμος παρακολουθεί. Η ζωή μιας γυναίκας κρέμεται από μια κλωστή.
