Παραιτήσεις Αρχιεπισκόπων-Ιστορική Αναδρομή

Loading...


Του Χρυσοβαλάντη Παππά
Αρχικά κυκλοφόρησε ως φήμη μετά ζητήθηκε από παλιούς λαϊκούς συνεργάτες της Αρχιεπισκοπής όπως ο κ. Ζαμπέλης και ο κ. Κονιδάρης. Η παραίτηση του Αρχιεπισκόπου. Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων πάλι διέψευσε πως τη ζήτησε. Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας μετέθεσε το θέμα γι αργότερα και ο Μητροπολίτης Καισαριανής λιγότερο επικοινωνιακός και ευθύτερος έβαλε στο δημόσιο διάλογο τη φράση «Κανονικά παραπτώματα».

Δεν είναι απλή υπόθεση η παραίτηση του Αρχιεπισκόπου, ούτε ένας Αρχιεπίσκοπος παραιτείται επειδή κάποιοι το ζητάνε αλλά και ούτε και μπορεί να κατατεθεί πρόταση μομφής ως να επρόκειτο για πρωθυπουργό όπως ειπώθηκε σε πάνελ.

Ας δούμε τί συνέβαινε στη χώρα μας όταν κάποιος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών οδηγούνταν σε παραίτηση ή εκθρόνιση από την πολιτεία ή την Ιεραρχία:

1) Θεόκλητος Α’ . Αρχιεπίσκοπος (Μητροπολίτης) Αθηνών ο οποίος ταυτίστηκε με την Αντιβενιζελική παράταξη. Ενθρονίστηκε και εκθρονίστηκε δύο φορές, την πρώτη φορά αντικαταστάθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο/Μητροπολίτη/Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως-Αλεξανδρείας Μελέτιο Μεταξάκη. Δεν χρειάζεται περιγραφή η εποχή του Εθνικού Διχασμού που μας στοίχισε τον Μικρασιατικό Ελληνισμό, τη Μικρά Ασία την Ανατολική Θράκη και την Πόλη. Έλληνες με στοιχειώδεις ιστορικές γνώσεις μπορούν να καταλάβουν το δηλητηριώδες κλίμα της εποχής.

2) Δαμασκηνός – Χρύσανθος – Δαμασκηνός. H Δικτατορία Μεταξά δεν επιθυμεί την εκλογή του Δαμασκηνού που κατηγορείται για βενιζελικές απόψεις ανεβάζει τον άλλοτε Μητροπολίτη Τραπεζούντος στο Θρόνο των Αθηνών ο οποίος παραιτείται γιατί δεν θέλει να ορκίσει τον Τσολάκογλου “πρωθυπουργό” υπό τη Γερμανική Κατοχή και ο Δαμασκηνός επιστρέφει και γράφει με χρυσά γράμματα την ιστορία της Εκκλησίας της Ελλάδος αντιστεκόμενος στον κατακτητή, βοηθώντας χιλιάδες Εβραίους να μην πέσουν θύματα των ΝΑΖΙ και στην απελευθέρωση του απονέμεται και το αξίωμα του Αντιβασιλέως.

3) Ιάκωβος, Χρυσόστομος Β΄, Ιερώνυμος Α΄. Η πλέον βραχύβια θητεία στη σύγχρονη ιστορία της Εκκλησίας της Ελλάδος η περίπτωση του Ιακώβου. Μόλις 12 ημέρες έμεινε στο θρόνο των Αθηνών. Εξαναγκάστηκε σε παραίτηση μετά την κανονική εκλογή του λόγω των οργανωμένων επιθέσεων που του έγιναν από οργανώσεις και οικονομικούς φορείς, γιατί ήταν γνωστή η θέση του για την ίδρυση Τράπεζας από την πλευρά της Εκκλησίας για την αξιοποίηση της Εκκλησιαστικής περιουσίας…

Μετά έρχεται ο Χρυσόστομος Β΄ ο οποίος με τη σειρά του θα εκθρονιστεί το 1967 επί Χούντας και μάλιστα με τη βία με έναν νόμο που προϋπήρχε για τους ογδοντάχρονους Μητροπολίτες και επεκτάθηκε και στον Αρχιεπίσκοπο. -Αν σήμερα ίσχυε ο νόμος αυτός θα έθετε εκτός Ιεραρχίας μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο συνολικά 13!! Ο δύστυχος ο Χρυσόστομος περιορίστηκε με αστυνομικό έλεγχο σε ένα δωμάτιο του Ερυθρού Σταυρού ως δήθεν ασθενής!!

Μετά έρχεται ο Ιερώνυμος ο Α΄. Καθηγητής, μεγάλης μορφώσεως και τεράστιων δυνατοτήτων, ο πνευματικός της Βασιλικής Οικογένειας. Διοίκησε την Εκκλησία με Αρτιστίνδην Σύνοδο και έναν κατάπτυστο αντιεκκλησιαστικό νόμο, τον “περι απώλειας της έξωθεν καλής μαρτυρίας”. Ενώ στην εξαετή του θητεία έκανε ένα τεράστιο έργο, δυστυχώς διοίκησε φοβικά και παραιτήθηκε όταν ο Ιωαννίνων Σεραφείμ Τίκας και διάδοχός του, έκανε εισπήδηση ορκίζοντας την Κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου. Οι τρεις αυτοί ικανοί ιεράρχες βρέθηκαν στον Αθηναϊκό θρόνο σε μια πολύ ταραγμένη πολιτικά περίοδο. Η κρατική εξουσία και στις τρεις παραιτήσεις έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο.

Σήμερα αν ο Αρχιεπίσκοπος οδηγηθεί σε παραίτηση, όπως του ζήτησαν πρώην συνεργάτες του, δεν θα φταίει ο Μεσσηνίας ή ο Καισαριανής. Ο Τσίπρας θα ευθύνεται που ως πρωθυπουργός προσπάθησε για ακόμη μία φορά να διχάσει. Χωρίς να καλέσει ως Πρωθυπουργός όλης της Ελλάδος το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις διαπραγματεύσεις για την Εκκλησιαστική Περιουσία και την μισθοδοσία των κληρικών. Ο Ιερώνυμος μπορεί να έκανε τα λάθη του ή να είχε την τακτική του. Ο ρόλος του πάντα θα είναι περιορισμένος σε μια επαρχία και σε μια Σύνοδο που όμως δεν εκτείνεται σε όλη την επικράτεια του Τσίπρα. Και ο Πρωθυπουργός το ήξερε αυτό.. και το εκμεταλλεύτηκε.. και κακώς η Ελλαδική Εκκλησία του το επέτρεψε. Και το Οικουμενικό Πατριαρχείο αντί να αναλώνεται στη διεκδίκηση εξωκκλησίων θα μπορούσε να υπερασπιστεί την Ορθόδοξη Ομολογία στο μάθημα των θρησκευτικών και άλλων ζητημάτων που απασχολούν την Εκκλησία και την κοινωνίας μας γενικά αν θέλει να βλέπει τον εαυτό του ως Μητέρα Εκκλησία.

Και για να ειμαστε ξεκαθαροι. Ιδου πεδιον δοξης λαμπρον. Αγάπη. Λέξη που κακοποιείται εσχάτως.







tilegrafima.gr