Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ/ 42 – 46 – 42 αλλ ουαί υμίν τοίς Φαρισαίοις, ότι αποδεκατούτε τό ηδύοσμον καί τό πήγανον καί πάν λάχανον, καί παρέρχεσθε τήν κρίσιν καί τήν αγάπην τού Θεού ταύτα δέ έδει ποιήσαι, κακείνα μή αφιέναι.
43 ουαί υμίν τοίς Φαρισαίοις, ότι αγαπάτε τήν πρωτοκαθεδρίαν εν ταίς συναγωγαίς καί τούς ασπασμούς εν ταίς αγοραίς. 44 ουαί υμίν, γραμματείς καί Φαρισαίοι υποκριταί, ότι εστέ ως τά μνημεία τά άδηλα, καί οι άνθρωποι περιπατούντες επάνω ουκ οίδασιν. 45 Αποκριθείς δέ τις τών νομικών λέγει αυτώ Διδάσκαλε, ταύτα λέγων καί ημάς υβρίζεις. 46 ο δέ είπε Καί υμίν τοίς νομικοίς ουαί, ότι φορτίζετε τούς ανθρώπους φορτία δυσβάστακτα, καί αυτοί ενί τών δακτύλων υμών ου προσψαύετε τοίς φορτίοις.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ/ 42 – 46
42 Αλλοίμονον όμως εις σάς τούς Φαρισαίους, διότι δίδετε δεκάτην από τόν δυόσμον καί από τό απήγανον καί από κάθε λάχανον, παραβαίνετε δέ μέ αδιαφορίαν τήν δικαιοσύνην καί τήν πρός τόν Θεόν αγάπην. Τά τελευταία αυτά έπρεπε πρωτίστως νά πράττετε καί αφού πράξετε αυτά, τότε νά μή αφίνετε καί εκείνα. 43 Αλλοίμονον εις σάς τούς Φαρισαίους, διότι αγαπάτε νά κάθεσθε εις τά πρώτα καθίσματα μέσα εις τάς συναγωγάς, διά νά διακρίνεσθε από τούς άλλους, καί αρέσκεσθε νά σάς χαιρετούν μέ σεβασμόν εις τάς αγοράς. 44 Αλλοίμονόν σας, γραμματείς καί Φαρισαίοι υποκριταί, διότι είσθε σάν τούς τάφους, πού δέν φαίνονται, καί οι άνθρωποι, πού ανύποπτοι περιπατούν απ επάνω εις τούς τάφους αυτούς, δέν γνωρίζουν τούτο καί μολύνονται, χωρίς νά τό καταλάβουν, διότι σύμφωνα μέ τόν νόμον, όποιος εγγίση εις τάφον, γίνεται ακάθαρτος. Έτσι καί σείς, είσθε γεμάτοι κακίαν, τήν οποίαν κρύπτετε μέ τήν υποκρισίαν, καί εκείνοι πού σάς πλησιάζουν ανύποπτοι, μολύνονται καί διαφθείρονται.
45 Απεκρίθη δέ κάποιος από εκείνους, πού εσπούδαζον τόν νόμον καί παρουσιάζοντο ως γνωρίζοντες αυτόν, καί τού είπε Διδάσκαλε, μέ αυτά, πού λέγεις διά τούς Φαρισαίους, υβρίζεις καί ημάς τούς νομικούς. 46 Ο δέ Ιησούς είπε καί εις σάς τούς νομικούς αλλοίμονον διότι φορτώνετε τούς ανθρώπους μέ φορτώματα βαρειά, πού δύσκολα βαστάζονται, καί σείς οι ίδιοι ούτε μέ ένα από τά δάκτυλά σας δέν εγγίζετε τά φορτώματα αυτά. Μέ τάς παραδόσεις δηλαδή καί τά άλλα έθιμά σας μετεβάλατε τόν νόμον εις βαρύ φορτίον καί ενώ σείς ευρίσκετε τρόπους νά ξεφεύγετε τάς δυσβαστάκτους αυτάς υποχρεώσεις, αναγκάζετε τούς άλλους νά βαστάζουν τό βαρύτατον φορτίον των.
