Άγιος Γεώργιος: Την εορτή της μετακομιδής του ιερού λειψάνου του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου του Τροπαιοφόρου τίμησαν χθες στη Λύδδα, στον φερώνυμο ιερό ναό όπου βρίσκεται και ο τάφος του Αγίου.
Την πανηγύρεως προεξήρχε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος συλλειτουργούντων Αγιοταφιτών Αρχιερέων και πατέρων. Παρέστησαν επίσης εκπρόσωποι της Ελληνικής καθώς και της Κυπριακής Πρεσβείας στο Τελ Αβίβ, όπως επίσης και εκπρόσωπος της Γεωργιανής Πρεσβείας.
Κατά την διάρκεια του κοινωνικού ο Μακαριώτατος κ.κ. Θεόφιλος κήρυξε τον Θείο λόγο αναφερόμενος στον Άγιο Γεώργιο και το γενναίο φρόνημα το οποίο επέδειξε για την αγάπη του Χριστού, απέναντι στα μαρτύρια.
Αναλυτικά ανέφερε:
Η ευφρόσυνος εορτή τής μνήμης τών Εγκαινίων τού μεγαλοπρεπούς Ναού τού Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου εν τή αγιογραφική πόλει υμών Λύδδη, συνήγαγε πάντας ημάς ίνα ευχαριστιακώς δοξολογήσωμεν τόν Άγιον Θεόν, τόν δοξάσαντα καί θαυμαστώσαντα τόν μεγαλομάρτυρα Αυτού.
Ο Γεώργιος, γαλουχηθείς μέ τάς ηθικάς αρετάς καί τάς αξίας τής Χριστιανικής πίστεως από τούς ευσεβείς γονείς αυτού, τόν Καππαδόκην Πατέρα αυτού καί τήν εκ Παλαιστίνης Μητέρα αυτού, «πρός πολέμους γέγονεν επιτηδειότατος καί λαμπρότατος» κατά τόν βιογράφον αυτού. Διό καί προήχθη υπό τού αυτοκράτορος Διοκλητιανού εις ανώτατα αξιώματα τού Ρωμαϊκού στρατού.
Ο φίλος τού Χριστού Γεώργιος, εμπνεόμενος, τόσον από τούς Δαυϊτικούς λόγους: «εξαπόστειλον τό φώς σου καί τήν αλήθειάν σου», όσον καί από τό Κυριακόν παράγγελμα: «μή φοβήσθε από τών αποκτενόντων τό σώμα, τήν δέ ψυχήν μή δυναμένων αποκτείναι» (Ματθ. 10,28), παρουσιασθείς ενώπιον τού Διοκλητιανού, μετά παρρησίας εκήρυξε τό μυστήριον τής θείας ευσεβείας, ειπών ότι ο Χριστός είναι Θεός καί Υιός τού Θεού. Τήν ομολογίαν ταύτην, τής χριστιανικής δηλονότι πίστεως αυτού, επεσφράγισε διά τού μαρτυρικού αυτού θανάτου.
Ο μαρτυρικός δέ θάνατος τού Γεωργίου κατέστησεν αυτόν γνωστόν εις όλην τήν οικουμένην, ένθα μυριάδες ανθρώπων φέρουσι τιμητικώς τό όνομα αυτού αφ ενός καί πλειάς ναών ανηγέρθησαν εις μνήμην αυτού αφ ετέρου. Μεταξύ δέ τών φερωνύμων ναών τού ενδόξου Γεωργίου, διακρίνεται ο παρών εν τή ιστορική υμών πόλει Λύδδη, ανεγερθείς επί τής βασιλείας τού Αγίου θεοστέπτου καί μεγάλου βασιλέως Κωνσταντίνου, ένθα μετεφέρθησαν καί εναπετέθησαν τά ιερά αυτού λείψανα.
Αυτό τούτο ακριβώς τό θεάρεστον γεγονός τών Εγκαινίων, δηλονότι τού Ναού τού Αγίου Γεωργίου, ως καί τήν κατάθεσιν εν αυτώ τών αγίων λειψάνων αυτού εορτάζομεν πανηγυρικώς σήμερον. Αξιοσημείωτον ότι τά εγκαίνια ναού τού οίκου λατρείας τού Θεού, αφορούν εις τόν εν Χριστώ εγκαινισμόν τού παλαιού ανθρώπου, τού γενομένου διά τής δωρεάς τού Αγίου Πνεύματος εν τώ μυστηρίω τού Ιερού βαπτίσματος, ως κηρύττει ο θείος Παύλος λέγων: «Ουκ οίδατε ότι ναός Θεού εστε καί τό Πνεύμα τού Θεού οικεί εν υμίν; Εί τις τόν ναόν τού Θεού φθείρει, φθερεί τούτον ο Θεός. Ο γάρ Ναός τού Θεού Άγιός εστιν, οίτινές εστε υμείς» (Α΄ Κορ. 3,16-17) «ή ουκ οίδατε ότι τό σώμα υμών ναός τού εν υμίν Αγίου Πνεύματός εστιν, ού έχετε από Θεού, καί ουκ εστέ εαυτών;» (Α΄ Κορ. 6,19). «Εγκαινίζεσθε καί τόν παλαιόν άνθρωπον απορρίψαντες, εν καινότητι ζωής πολιτεύεσθε», λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.
Τούτο σημαίνει, αγαπητοί μου αδελφοί, ότι ο Θεός, δηλαδή τό Άγιον Πνεύμα, δέν κατοικεί εις χειροποιήτους Ναούς, αλλεις αυτό τό ανθρώπινον σώμα, ένθα η καρδία τού ανθρώπου. Άς ακούσωμεν τού Ευαγγελιστού καί Αποστόλου Λουκά λέγοντος εις τάς Πράξεις τών Αποστόλων: «Σολομών δέ ωκοδόμησεν αυτώ οίκον. αλλ ουχ ο ύψιστος εν χειροποιήτοις ναοίς κατοικεί, καθώς ο προφήτης λέγει ο ουρανός μοι θρόνος, η δέ γή υποπόδιον τών ποδών μου ποίον οίκον οικοδομήσετέ μοι, λέγει Κύριος, ή τίς τόπος τής καταπαύσεώς μου; ουχί η χείρ μου εποίησε ταύτα πάντα;», (Πράξ. 7, 47-50).
Εξ άλλου, ο θείος Παύλος εις τήν πρός Εφεσίους επιστολήν αυτού, προσεύχεται, ίνα ο Χριστός κατοικήση διά τής πίστεως εις τάς καρδίας αυτών. «Τούτου χάριν κάμπτω τά γόνατά μου πρός τόν Πατέρα τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ίνα δώη υμίν κραταιωθήναι διά τού Πνεύματος αυτού εις τόν έσω άνθρωπον, κατοικήσαι τόν Χριστόν διά τής πίστεως εν ταίς καρδίαις υμών», (Εφ. 3,14-17).
Τό Άγιον Πνεύμα, τό Πνεύμα τού Χριστού είναι εκείνο τό οποίον κατώκει εν τή καρδία τού Γεωργίου καί ελάμπρυνε τήν διάνοιαν αυτού, αλλά καί ανεκαίνιζε τά έγκατα αυτού, κατά τό παράδειγμα τού Προφητάνακτος Δαυίδ λέγοντος: «καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός καί πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοίς εγκάτοις μου», (Ψαλμ. 50,12).
Έχων εν εαυτώ τήν πληρότητα τής πίστεως καί τού Αγίου Πνεύματος, ο γενναίος Γεώργιος επ ουδενί εδίστασεν, ενώπιον τού Ρωμαίου Αυτοκράτορος Διοκλητιανού καί πάσης τής Βουλής, εαυτόν Χριστιανόν κηρύξαι καί υποστήναι τόν μαρτυρικόν θάνατον αυτού υπέρ τής αληθείας τού Χριστού: «ενίκα γάρ ο πόθος [τού αοιδίμου Γεωργίου τήν ανθρωπίνην ] φύσιν, διά θανάτου πείθων τόν εραστήν, διαβήναι πρός τόν ποθούμενον, Χριστόν τόν Θεόν, καί Σωτήρα τών ψυχών ημών», ως λέγει ο υμνωδός αυτού.
Τόν σήμερον τιμώμενον εν τοίς Εγκαινίοις τού φερωνύμου Ναού, Γεώργιον τόν αθλοφόρον παρακαλέσωμεν, ίνα ταίς ικεσίαις αυτού σύν ταίς πρεσβείαις τής αειπαρθένου Θεοτόκου καί Μητρός τού Θεού τύχωμεν κάι ημείς τού εγκαινισμού τού Αγίου Πνεύματος εν ταίς καρδίαις ημών. Αμήν καί έτη πολλά».
