ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ ΣΕΡΑΦΕΙΜ: Η Ευαγγελική Περικοπή αυτής της Κυριακής αναφέρεται στο μεγαλείο του ρόλου της γυναίκας για μια καλύτερη κοινωνία.
Την ώρα που οι μαθητές του Χριστού «διά τον φόβον των Ιουδαίων» παρέμειναν κρυμμένοι σε ασφαλές μέρος, βλέπουμε μερικές γυναίκες, τις Μυροφόρες, χωρίς φόβο για τη ζωή τους να φθάνουν θαρραλέες στον τάφο του Ιησού.
΄Ηταν γνωστό σε όλους ότι φανατισμένοι Εβραίοι καραδοκούσαν για να επιτεθούν βίαια σε όποιους προσπαθούσαν με οποιονδήποτε τρόπο να πλησιάσουν τον τάφο που βρισκόταν το νεκρό σταυρωμένο σώμα του Ιησού. Επειδή οι φανατισμένοι Εβραίοι δεν πίστευαν στις προφητείες για την Ανάσταση του Χριστού, νόμιζαν ότι κάποιοι οπαδοί του Ιησού θα προσπαθούσαν να κλέψουν το σώμα του και να το κρύψουν διαδίδοντας ότι δήθεν αναστήθηκε. Γι’ αυτό επέμεναν ο τάφος του Ιησού να φρουρείται νύκτα και ημέρα από τους Ρωμαίους φρουρούς.
Μπροστά λοιπόν σ’ αυτή την υφιστάμενη απειλή για τη ζωή τους, λογικά σκεπτόμενοι οι μαθητές του Χριστού έμειναν κλεισμένοι σε ασφαλές μέρος, στο «υπερώον» μέχρι να δουν πως θα εξελιχθούν τα πράγματα.
Ταυτόχρονα όμως οι Μυροφόρες, προχωρούν θαρραλέες προς τον τάφο του Ιησού. Σε καμία περίπτωση δεν φοβήθηκαν από τους κινδύνους που υπολόγιζαν οι δήθεν θαρραλέοι άντρες, που πριν λίγο έλεγαν στον Χριστό ότι θα είμαστε μαζί Σου ως το τέλος, έτοιμοι να θυσιασθούμε και πριν «κράξει ο αλέκτωρ» τον αρνήθηκαν τρεις φορές.
Τελικά το θάρρος των Μυροφόρων Γυναικών αμείβεται με τη θεία δωρεά του Θεού να είναι οι πρώτες στον κόσμο που βλέπουν τον Αναστημένο Ιησού. Kαλούνται μάλιστα να αναγγείλουν στους Μαθητές του Ιησού Χριστού την χαρμόσυνη είδηση για την Ανάστασή του.
Οι Γυναίκες γίνονται οι πρώτες που δίνουν μαρτυρία για την Ανάσταση του Χριστού. Ιστορικά γνωρίζουμε πάλι ότι η μεγάλη εκείνη ανθρώπινη μορφή, που εκπροσώπησε το ανθρώπινο γένος για την ενανθρώπιση του Υιού και Λόγου του Θεού, που οδήγησε στην εν Χριστώ σωτηρία όλους μας είναι πάλι γυναίκα. Είναι η Παναγία μας που απάντησε με ταπείνωση στην κλήση του Θεού «ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου».
΄Ετσι η θέση της γυναίκας μέσα στην Εκκλησία μας είναι σημαντική και μοναδική για την υπόθεση της σωτηρίας μας.
Ακόμη η θέση της γυναίκας είναι πολύ σημαντική για το θεσμό της οικογένειας, όπου με τις θυσίες της και την αγάπη της δημιουργείται μια υπεύθυνη οικογένεια που οδηγεί και στην υγιή ύπαρξη της τοπικής κοινωνίας και ακόμη στην πρόοδο ενός έθνους και ενός Λαού.
Στο χώρο της ενορίας πολλές ευσεβείς Γυναίκες πρωτοστατούν ως Κατηχήτριες για να διδάξουν τα παιδιά μας την Ορθόδοξη Διδασκαλία της Εκκλησίας μας, οργανώνουν τις κατασκηνώσεις για τα παιδιά και τους νέους, οργανώνουν ομάδες νέων και Γυναικών για πολλές κοινωνικές δραστηριότητες και επιμορφωτικά σεμινάρια όπως στη Παροικία μας για θέματα μάλιστα Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής. Πρωτοστατούν σε θέματα Φιλανθρωπίας και Κοινωνικής Προσφοράς. Στα Σχολεία μας και στα Πανεπιστήμια προσφέρουν τη διακονία τους ως κορυφαίες Καθηγήτριες και φυσικά και σε διάφορα πόστα ως Μέλη και Πρόεδροι Διοικητικών Συμβουλίων με αφιλοκερδή προσφορά και άδολη αγάπη για όλους μας.
Στην παροικία μας οι μητέρες και οι γιαγιάδες και οι θείες διαδραματίζουν αυτό τον σημαντικό ρόλο για τη προστασία του θεσμού της οικογένειας και τη διατήρηση της ελληνορθόδοξης ταυτότητας μας.
Η οργάνωση και η γόνιμη λειτουργία του Συνδέσμου Ελληνίδων Κυριών Ζιμπάμπουε για τόσα χρόνια αποτελεί ιστορικό τεκμήριο γόνιμης δράσης των Αποδήμων Ελληνίδων για την προστασία του θεσμού της οικογένειας, της κάθε μορφής στήριξης των μελών της Παροικίας μας, κοινωνικής, ηθικής, οικονομικής, φιλανθρωπικής, ανθρωπιστικής, πολιτιστικής και θρησκευτικής.
Εκ μέρους του Αλεξανδρινού Προκαθημένου και Πατριάρχου μας κ.κ. Θεοδώρου Β’, χαιρετίζω την πρωτοβουλία της Προέδρου μας κ. Δέσποινας Ζαβερδινού και των Μελών του Συμβουλίου της να καθιερώσουμε κάθε χρόνο τη Κυριακή των Μυροφόρων ετήσιο μνημόσυνο για όλες τις κεκοιμημένες απόδημες ελληνίδες για τη μεγάλη τους προσφορά στην Παροικία μας για την διαφύλαξη της ελληνορθόδοξης ταυτότητας μας, αλλά και για την φιλανθρωπική τους προσφορά σε ευάλωτα μέλη της Παροικίας μας στις μεγάλες δοκιμασίες της ζωής τους. Ενώνουμε μαζί τις προσευχές μας στον Ύψιστο Θεό προσευχόμενοι υπέρ αναπαύσεως των ψυχών αυτών.
Η σημερινή εορτή των Μυροφόρων είναι αφορμή να ευχαριστήσουμε τη Πρόεδρο του Συνδέσμου Ελληνίδων Κυριών κ. Δέσποινα Ζαβερδινού, τις προηγούμενες Προέδρους κι όλα τα μέλη του σημερινού Διοικητικού Συμβουλίου κι όλες τις κυρίες και όλους όσους στηρίζουν το πολύπλευρον έργο τους για τους ηλικιωμένους μας, για το σχολείο μας, πρωτοβουλίες για το Περιβάλλον, φιλανθρωπική δράση και φυσικά τη μεγάλη τους αγάπη να φροντίζουν με υπομονή τα παιδιά μας μέσα στην οικογένεια και τη δράση τους κατά την μεγάλη αγία Εβδομάδα να στολίζουμε τον πιο όμορφο Επιτάφιο και να έχουμε κόκκινα αυγά για όλους και όμορφες πασχαλινές λαμπάδες.
Τελειώνοντας, σήμερα που τιμούμε τη προσφορά της απόδημης Ελληνίδας να ευχαριστήσουμε για τη συνεχή προσφορά τους στην Παροικία μας και στην Ιεραποστολή την Πρόεδρο της Ομοσπονδίας κ. Ελένη Κουμίδου, την Αρχόντισα των Εκκλησιών κ. Αριάδνη Ψύλλου και την Πρεσβυτέρα μας κ. Σοφία Σαγάνη, ως επίσης και τις ελληνίδες καθηγήτριες της Ελληνικής γλώσσας στην Παροικία μας
Όλως ιδιαιτέρως ευχαριστούμε την Διευθύντρια της Εκκλησιαστικής μας Χορωδίας, την αγαπητή μας κ. Αναστασία Σωτηριάδου, ως επίσης κι όλες τις καλές κυρίες που είναι πάντοτε μαζί της, να δοξάζουν το όνομα του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
