Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ/ 14 – 23 – 14 Καί ήν εκβάλλων δαιμόνιον, καί αυτό ήν κωφόν εγένετο δέ τού δαιμονίου εξελθόντος ελάλησεν ο κωφός, καί εθαύμαζον οι όχλοι …
15 τινές δέ εξ αυτών είπον Εν Βεελζεβούλ τώ άρχοντι τών δαιμονίων εκβάλλει τά δαιμόνια 16 έτεροι δέ πειράζοντες σημείον παρ αυτού εζήτουν εξ ουρανού. 17 αυτός δέ ειδώς αυτών τά διανοήματα είπεν αυτοίς Πάσα βασιλεία εφ εαυτήν διαμερισθείσα, ερημούται, καί οίκος επί οίκον, πίπτει.
18 ει δέ καί ο σατανάς εφ εαυτόν διεμερίσθη, πώς σταθήσεται η βασιλεία αυτού, ότι λέγετε εν Βεελζεβούλ με εκβάλλειν τά δαιμόνια; 19 ει δέ εγώ εν Βεελζεβούλ εκβάλλω τά δαιμόνια, οι υιοί υμών εν τίνι εκβάλλουσι; διά τούτο αυτοί κριταί υμών έσονται.
20 ει δέ εν δακτύλω Θεού εκβάλλω τά δαιμόνια, άρα έφθασεν εφ υμάς η βασιλεία τού Θεού. 21 όταν ο ισχυρός καθωπλισμένος φυλάσση τήν εαυτού αυλήν, εν ειρήνη εστί τά υπάρχοντα αυτού
22 επάν δέ ο ισχυρότερος αυτού επελθών νικήση αυτόν, τήν πανοπλίαν αυτού αίρει, εφ ή επεποίθει, καί τά σκύλα αυτού διαδίδωσιν. 23 ο μή ών μετ εμού κατ εμού εστι, καί ο μή συνάγων μετ εμού σκορπίζει.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ/ 14 – 23
14 Καί ενώ εδίδασκεν, έβγαζε συγχρόνως καί δαιμόνιον, τό οποίον είχε καταστήσει τόν πάσχοντα κουφόν καί άλαλον. Συνέβη δέ, όταν εβγήκε τό δαιμόνιον, ωμίλησεν ο κωφάλαλος. Καί εθαύμασαν τά πλήθη τού λαού. 15 Μερικοί δέ από αυτούς, ανήκοντες εις τήν τάξιν τών γραμματέων καί Φαρισαίων, είπαν Μέ τήν βοήθειαν καί συνεργασίαν τού Βεελζεβούλ, τού αρχηγού τών δαιμονίων, βγάζει τά δαιμόνια.
16 Άλλοι δέ μέ τόν πονηρόν σκοπόν νά τόν αποδείξουν, ότι δέν ημπορεί νά ενεργή μεγάλα θαύματα, εζήτουν από αυτόν αποδεικτικόν καί πειστικόν θαύμα από τόν ουρανόν, όπως τό πύρ, πού κατέβασεν ο Ηλίας από τόν ουρανόν, καί όπως τό μάννα, πού εδόθη άλλοτε διά τής μεσιτείας τού Μωϋσέως.
17 Αυτός όμως εγνώρισε τάς αποκρύφους σκέψεις των καί τούς είπε Κάθε βασίλειον, τό οποίον εχωρίσθη εις κόμματα εχθρικά, ώστε δι εμφυλίου πολέμου νά στραφή κατά τού εαυτού του, καταλήγει εις ερήμωσιν. Τότε δέ καί κάθε σπίτι επιπίπτει εχθρικώς κατά τού άλλου σπιτιού, διά νά διαλυθή μόνον του τό βασίλειον τούτο.
18 Εάν δέ καί ο σατανάς, ο άρχων τών δαιμονίων, διηρέθη τώρα εις κόμματα κατά τού εαυτού του, πώς θά σταθή καί δέν θά εξαφανισθή η βασιλεία του; Σάς λέγω αυτά, επειδή ανοήτως λέγετε, ότι εγώ μέ τήν βοήθειαν τού σατανά βγάζω τά δαιμόνια. 19 Εάν δέ εγώ μέ τήν βοήθειαν καί συνεργασίαν τού Βεελζεβούλ βγάζω τά δαιμόνια, οι μαθηταί καί τά πνευματικά σας τέκνα, οι οποίοι καυχώμενοι, ότι έχουν προστάτας των καί διδασκάλους τόν Δαβίδ καί τόν Σολομώντα, εξορκίζουν δαιμόνια, μέ τήν δύναμιν ποίου βγάζουν καί αποδιώκουν αυτά; Διά τούτο αυτοί, τούς οποίους δέν κατηγορείτε, αλλ αφίνετε ελευθέρους νά εξορκίζουν, θά είναι δικασταί, πού θά κατακρίνουν τήν υποκρισίαν καί τόν φθόνον σας.
20 Εάν όμως εγώ μέ δάκτυλον καί δύναμιν τού Θεού βγάζω τά δαιμόνια, αποδεικνύεται από τό υπερφυσικόν αυτό γεγονός, ότι σάς κατέφθασε καί έπεσεν επάνω σας η βασιλεία τού Θεού, η οποία θά σάς κατακρίνη, εάν δέν τήν υποδέχθητε. 21 Καί διά νά καταλάβετε καλύτερα αυτά πού σάς λέγω, σάς φέρω ένα παράδειγμα. Όταν ο δυνατός ωπλισμένος καλά φυλάσση τήν περιτειχισμένην αυλήν του, μένουν ασφαλισμένα καί ήσυχα τά υπάρχοντά του καί τά ζώα του.
22 Όταν όμως έλθη εναντίον του ο ισχυρότερός του καί τόν νικήση, τού αφαιρεί τήν αρματωσιάν, εις τήν οποίαν είχε πεποίθησιν, καί διαμοιράζει τά υπάρχοντά του, τά οποία κατέκτησεν ως λάφυρα. Έτσι καί εγώ τώρα δυνατώτερος από τόν σατανάν, τόν κατενίκησα καί ελευθερώνω αυτούς, πού κατέχει σάν ζώα άλογα, καί δίδω εξουσίαν καί εις τούς μαθητάς μου νά αποσπούν απ αυτόν εκείνους, πού έως τώρα ώριζεν ως ιδικούς του.
23 Συμβιβασμούς μέ τήν παράταξιν τού διαβόλου δέν δέχομαι, όπως φαντάζεσθε σείς. Εκείνος, πού δέν είναι εξ όλης του τής ψυχής μαζί μου, είναι ενάντιόν μου. Καί εκείνος, πού δέν μαζεύει μέ εμέ τά πνευματικά πρόβατά μου, αυτός σάν άλλος λύκος τά σκορπίζει.
