Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ´ 42 – 46 – 42 αλλ’ ουαί υμίν τοις Φαρισαίοις, ότι αποδεκατούτε το ηδύοσμον και το πήγανον και πάν λάχανον, και παρέρχεσθε την κρίσιν και την αγάπην του Θεού· ταύτα δε έδει ποιήσαι, κακείνα μη αφιέναι.
43 ουαί υμίν τοις Φαρισαίοις, ότι αγαπάτε την πρωτοκαθεδρίαν εν ταις συναγωγαίς και τους ασπασμούς εν ταις αγοραίς. 44 ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι εστέ ως τα μνημεία τα άδηλα, και οι άνθρωποι περιπατούντες επάνω ουκ οίδασιν.
45 Αποκριθείς δέ τις των νομικών λέγει αυτώ· Διδάσκαλε, ταύτα λέγων και ημάς υβρίζεις. 46 ο δε είπε· Και υμίν τοις νομικοίς ουαί, ότι φορτίζετε τους ανθρώπους φορτία δυσβάστακτα, και αυτοί ενί των δακτύλων υμών ου προσψαύετε τοις φορτίοις.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ´ 42 – 46
42 Αλλοίμονον όμως εις σας τους Φαρισαίους, διότι δίδετε δεκάτην από τον δυόσμον και από το απήγανον και από κάθε λάχανον, παραβαίνετε δε με αδιαφορίαν την δικαιοσύνην και την προς τον Θεόν αγάπην. Τα τελευταία αυτά έπρεπε πρωτίστως να πράττετε και αφού πράξετε αυτά, τότε να μη αφίνετε και εκείνα. 43 Αλλοίμονον εις σας τους Φαρισαίους, διότι αγαπάτε να κάθεσθε εις τα πρώτα καθίσματα μέσα εις τας συναγωγάς, διά να διακρίνεσθε από τους άλλους, και αρέσκεσθε να σας χαιρετούν με σεβασμόν εις τας αγοράς.
44 Αλλοίμονόν σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι είσθε σαν τους τάφους, που δεν φαίνονται, και οι άνθρωποι, που ανύποπτοι περιπατούν απ’ επάνω εις τους τάφους αυτούς, δεν γνωρίζουν τούτο και μολύνονται, χωρίς να το καταλάβουν, διότι σύμφωνα με τον νόμον, όποιος εγγίση εις τάφον, γίνεται ακάθαρτος. Έτσι και σείς, είσθε γεμάτοι κακίαν, την οποίαν κρύπτετε με την υποκρισίαν, και εκείνοι που σας πλησιάζουν ανύποπτοι, μολύνονται και διαφθείρονται. 45 Απεκρίθη δε κάποιος από εκείνους, που εσπούδαζον τον νόμον και παρουσιάζοντο ως γνωρίζοντες αυτόν, και του είπε· Διδάσκαλε, με αυτά, που λέγεις διά τους Φαρισαίους, υβρίζεις και ημάς τους νομικούς.
46 Ο δε Ιησούς είπε· και εις σας τους νομικούς αλλοίμονον· διότι φορτώνετε τους ανθρώπους με φορτώματα βαρειά, που δύσκολα βαστάζονται, και σείς οι ίδιοι ούτε με ένα από τα δάκτυλά σας δεν εγγίζετε τα φορτώματα αυτά. Με τας παραδόσεις δηλαδή και τα άλλα έθιμά σας μετεβάλατε τον νόμον εις βαρύ φορτίον και ενώ σείς ευρίσκετε τρόπους να ξεφεύγετε τας δυσβαστάκτους αυτάς υποχρεώσεις, αναγκάζετε τους άλλους να βαστάζουν το βαρύτατον φορτίον των.
