Την Κυριακή 18 Μαρτίου 2018, Δ΄ Κυριακή των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, όπου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του οσίου Ιωάννου συγγραφέως της Κλίμακος, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος, χοροστάτησε στον όρθρο και προεξήρχε της αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον ιερό Ναό Αγίου Μηνά Γερίου, κατόπιν προσκλήσεως της Εκκλησιαστικής Επιτροπής του ναού.
Μέσα σε ιδιαίτερα συγκινητικό κλίμα τελέστηκε η μεστή θεολογικών νοημάτων Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, υπερμεσούσης ήδη της νηστείας που προηγείται της Αναστάσεως του Κυρίου μας.
Ο Μακαριώτατος κήρυξε κατά τη διάρκεια του Κοινωνικού τον Θείο Λόγο και αναφέρθηκε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή και τα νοήματα που περικλείει.
Ο Κύριος, όπως τόνισε ο Μακαριώτατος, αφού ακτινοβόλησε κατά την ένδοξη Μεταμόρφωσή του το απαστράπτον θείο φως Του, κατεβαίνει από την κορυφή του Θαβώρ στον κόσμο. Εκεί συναντά το σκοτάδι σε όλη του τη φρίκη. Συναντά ένα βασανισμένο πατέρα που Τον παρακαλεί να λυτρώσει τον υιό του από τη μακρόχρονη ασθένειά του.
Ο Κύριος όμως, βλέποντας την αθλιότητα της ανθρώπινης φύσης μας, εκφράζει το μεγάλο του παράπονο: -Ω γενεά άπιστη, που τόσα θαύματα είδες, έως πότε θα είμαι ακόμη μαζί σας; Ως πότε θα σας ανέχομαι; Είναι σαν να έλεγε όχι μόνο στα πλήθη, αλλά περισσότερο στον πατέρα του νέου:
Επειδή εσύ είσαι άπιστος, γίνεσαι αιτία να μη θεραπευτεί το παιδί σου. Κι όταν κατόπιν ο τσακισμένος από τη θλίψη πατέρας λέει στον Κύριο, εάν μπορείς να κάνεις κάτι, βοήθησέ μας, ο Κύριος και πάλι τον διορθώνει και τον ελέγχει λέγοντας: -Εσύ εάν μπορείς να πιστέψεις, τότε όλα είναι δυνατά σ’ εκείνον που πιστεύει.
Ήθελε να δείξει και πάλι ότι η κλονισμένη πίστη του ήταν το εμπόδιο στο θαύμα.
Ταλαιπωρημένοι κι εμείς, καθώς καθημερινά βλέπουμε τον διάβολο να κυριαρχεί στην εποχή μας, στην κοινωνία μας, απογοητευόμαστε. Κλονιζόμαστε. Αισθανόμαστε ότι ο Κύριος μας εγκατέλειψε. Κι έρχεται ο Κύριος να μας διορθώσει, να μας ελέγξει και να μας εξηγήσει ότι δεν είναι μακριά μας, δεν αγνοεί τους πειρασμούς μας ούτε αδιαφορεί γι’ αυτούς. Αλλά και να μας πεί ότι εμείς φταίμε για όλα.
Εμείς με την απιστία μας Τον διώχνουμε από τη ζωή μας, εμείς γινόμαστε το εμπόδιο στη στοργική του επέμβαση. Αυτός ενδιαφέρεται με ανύστακτη αγάπη για μας. Θέλει να μας βοηθήσει. Ακόμη κι όταν εμείς γεμάτοι αμφιβολίες δεν τρέχουμε αμέσως κοντά Του, αλλά αναζητούμε να βρούμε άλλες λύσεις στα προβλήματά μας. Κι απογοητευμένοι από τα αδιέξοδα ζητούμε κατόπιν καταφύγιο σ’ Αυτόν.
Δεν πρέπει όμως να απογοητευόμαστε. Διότι ο διάβολος δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στην παντοδύναμη εξουσία του Κυρίου, ακόμη κι όταν για πολλά χρόνια έχει κυριεύσει κάποιον άνθρωπο. Διότι ο Χριστός εξευτέλισε και συνέτριψε με την σταυρική του θυσία το διάβολο και τη στρατιά του. Και εξηγεί στους μαθητές του:
Αυτό το είδος των δαιμονίων είναι πολύ ισχυρό. Είναι ισχυρότερο από τα άλλα και η δύναμή του δεν συντρίβεται με τίποτε άλλο παρά με προσευχή και νηστεία. Αυτό είναι το ακατανίκητο όπλο μας, η προσευχή που συνοδεύεται κι από νηστεία.
Η νηστεία ενισχύει την προσευχή. Διότι ταπεινώνει τον άνθρωπο, αλλά και τον ανακουφίζει. Απονεκρώνει συνήθειες και προετοιμάζει το σώμα κατάλληλα, για να υπηρετήσει την ψυχή· ώστε και με το σώμα και την ψυχή μας να αναπέμπουμε στο Θεό κραυγή ικεσίας. Να ξεχειλίζει η προσευχή μας από την καρδιά μας ως θυμίαμα ευώδες. Και ο Κύριος θα μας λυτρώνει από τους πειρασμούς, όσο μεγάλοι κι αν είναι.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργία ο Μακαριώτατος τέλεσε στον ίδιο Ιερό Ναό εθνικό μνημόσυνο ηρώων της περιοχής.
