” Ιησούς και Μαρία, ας είναι η αρχή και το τέλος των προσευχών σας” αναφέρει μεταξύ άλλων στο μήνυμά του ανήμερα της κοιμήσεως της Θεοτόκου ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος.
Αναλυτικά η εγκύκλιος:
Αδελφοί μου και αδελφές μου, αγαπητοί.
[Χάραξε γλυκά η σημερινή ημέρα του Δεκαπενταυγούστου. Όμως, γιατί το σημερινό χάραμα είναι γλυκύτερο; Επειδή ξημέρωσε η ημέρα της Παναγίας. Τα άστρα σήμερα βιάστηκαν να σβύσουν τις λαμπάδες τους και ο ήλιος πρόβαλε σαν τελετάρχης της μεγάλης πανηγύρεως.
Τα ουράνια άνοιξαν και από την αυγή, μια μυστική υμνωδία χύθηκε στη γη που αργοξυπνούσε. Καθώς ανοίξαμε τα μάτια μας, οι άνθρωποι και όλα τα πλάσματα, νιώσαμε ότι η ημέρα είναι μεγάλη, επιφανής, χαρούμενη, αλλιώτικη από τις άλλες. Τα βουνά λουσμένα από την πρωινή δροσιά, τα δάση, οι δρυμοί και κάθε ξερόκλαδο, είναι γεμάτα μοσχοβολιά. Η στεριά και η θάλασσα λαμποκοπούν από χαρά. Ο ουρανός σκιρτά και αγάλλεται σήμερα, ο χορός των αγγέλων πανηγυρίζει, οι άγιοι καμαρώνουν και ετοιμάζονται να υποδεχτούν μαζί με το Δεσπότη Χριστό, το ιερό κειμήλιο της παρθενικής μητέρας Του.
Ορατά και αόρατα, άνθρωποι και ζώα και φυτά, έμψυχα και άψυχα, ψυχές και κτίσματα, γεμίζουν φως. Φως πλημμυρίζει η οικουμένη, φως κατεβαίνει μέχρι την άβυσσο της θάλασσας, φως εισχωρεί στις σκοτεινές σπηλιές, φωτεινά γίνονται όλα τα σκιερά, αφού ο θάνατος έγινε ζωή, νικημένος από την Πηγή της ζωής.
Γι’ αυτό γιορτάζουμε την Κοίμησή της σήμερα, όχι το θάνατό της. Δεν είναι ξόδι λυπηρό, είναι χαρμόσυνη γιορτή αθανασίας. Αν ο Κύριος δεν έπαιρνε σάρκα από το ιερό αυτό σκήνωμα που κείτεται στο νεκρικό κρεββάτι, ω! τι θλίψη θα είχαμε όλοι οι άνθρωποι, καταδικασμένοι στη φθορά και στο θάνατο, χωρίς καμμιάν ελπίδα. Ποιά ψυχή θα μπορούσε να δροσιστεί από την αύρα της αθανασίας, χωρίς το ελπιδοφόρο χελιδόνι; Ποιός θα μπορούσε να επιθυμήσει Παράδεισο, αν δεν είχε βλαστήσει η ρίζα που πέταξε χρυσόκλωρα κλαδιά και άνθισε επάνω τους το Ρόδο το Αμάραντο;
Γι’ αυτό θαρρευόμαστε όπως στη μάννα μας και στην αδελφή μας και την παρακαλούμε όσα θέλουμε][1].
Οπότε, [ορφανοί, που στερηθήκατε τους γονείς σας, ξένοι που χάσατε την ευτυχία σας, άρρωστοι, θλιμμένοι, αμαρτωλοί, μη λυπάσθε· έχετε μητέρα, τη μητέρα του Θεού. Μητέρα που σας στηρίζει, όταν είστε ξενιτεμένοι, που σας τρέφει στη φτώχεια σας, που σας γιατρεύει στις αρρώστειες σας, που σας παρηγορεί στις θλίψεις σας, που σας ελευθερώνει από τα πάθη σας, που συγχωρεί τις αμαρτίες σας. Μη λυπάσθε, έχετε μητέρα, τη μητέρα του Θεού. Ναυτικοί που πλέετε τη θάλασσα, την Παρθένο να επικαλείσθε για λιμάνι στις ανεμοζάλες.
Πραγματευτές που περπατάτε τη στεριά, την Παρθένο να επικαλείσθε για να έχετε βοηθό στους κινδύνους.
Γεωργοί που δουλεύετε τη γη, την Παρθένο να επικαλείσθε για να έχετε ευλογία και καρποφορία στους κόπους σας.
Νέοι που σπουδάζετε στα σχολεία, την Παρθένο να επικαλείσθε για να είναι φωτισμένες οι γνώσεις σας. Ιερείς και λαικοί, άνδρες και γυναίκες, την Παρθένο να επικαλείσθε σε όλες τις ανάγκες σας, σωματικές και ψυχικές, να την έχετε προστάτιδα στη ζωή σας, συμπαραστάτιδα την ώρα του θανάτου σας, μεσίτρια για σας κατά την ημέρα της κρίσεως.
Χριστιανοί, μικροί και μεγάλοι, όσοι λατρεύετε και προσκυνάτε το όνομα του Ιησού, να τιμάτε συγχρόνως και να ευλαβείσθε το όνομα της Παρθένου Μαρίας, της Μητέρας του Ιησού και δικής μας μητέρας. Ιησούς και Μαρία, ας είναι τυπωμένα μέσα στην καρδιά σας. Ιησούς και Μαρία, ας μη λείπουν ποτέ από το στόμα σας. Ιησούς και Μαρία, ας είναι η αρχή και το τέλος των προσευχών σας. Το όνομα Ιησούς και Μαρία, ας είναι τα πρώτα λόγια της αυγής, τα τελευταία της ημέρας σας. Με αυτά τα ονόματα να ανοίγετε τα μάτια σας. Με αυτά να τα σφαλίζετε πριν κοιμηθείτε. Με αυτά τα ονόματα να μπαίνετε και να βγαίνετε από την Εκκλησία, με αυτά να αρχινάτε και να τελειώνετε κάθε σας υπόθεση, ώστε να αξιωθείτε την ώρα που πρόκειται να παραδώσετε το πνεύμα σας, να έχετε από το ένα μέρος τον Ιησού κι από το άλλο τη Παναγία, και μαζί με τον Ιησού και την Παναγία, να συνδοξάζεσθε στη βασιλεία των ουρανών][2].
Αγαπητοί μου,
Με τα παραπάνω λόγια των Φώτη Κόντογλου και Ηλία Μηνιάτη, επέλεξα να ευχηθώ σε όλους σας σήμερα, να ζούμε κάτω από τη σκέπη και την προστασία της Θεοτόκου, προσωπικά ο καθ’ ένας μας, οι οικογένειές μας και η Πατρίδα μας.
Ευχέτης προς την Θεομήτορα υπέρ όλων σας
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος
[1] Φώτης Κόντογλου, «Εικόνες της Παναγίας», εκδόσεις «Κιβωτός»
[2] Ηλίας Μηνιάτης, «Εις την Θεοτόκον, εις τα νηστισίμους ημέρας του Αυγούστου».
