Γέρων Εφραίμ Βατοπαιδινός: Ένα βαθιά πνευματικό και ταυτόχρονα απολύτως σύγχρονο μήνυμα μετέφεραν ο Γέρων Εφραίμ και ο Αθανάσιος μέσα από το Ψηφιακό Αρχονταρίκι της Πεμπτουσία, το απόγευμα του Σαββάτου 3 Ιανουαρίου 2026.
Επιμέλεια – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Στο πλαίσιο της νέας σειράς τηλεσυνάξεων «Δεύτε διαλεχθώμεν», οι δύο πνευματικοί πατέρες δεν μίλησαν θεωρητικά για τη Θεία Χάρη, αλλά κατέθεσαν βιωματική εμπειρία, προσγειωμένη στην πραγματικότητα του σύγχρονου ανθρώπου.
Ο Γέρων Εφραίμ τόνισε ότι η Θεία Χάρις δεν είναι ένα αφηρημένο συναίσθημα ούτε μια στιγμιαία συγκίνηση, αλλά η ίδια η παρουσία του Θεού στη ζωή του ανθρώπου. Όπως ανέφερε, η Χάρις ενεργεί αθόρυβα, θεραπευτικά και σταθερά, όταν ο άνθρωπος επιλέγει την ταπείνωση, τη μετάνοια και την εμπιστοσύνη στον Θεό. «Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια», σημείωσε, «αλλά απλή καρδιά και διάθεση υπακοής». Η πνευματική ζωή, κατά τον Γέροντα, δεν είναι απόδραση από την καθημερινότητα, αλλά μεταμόρφωση της καθημερινότητας.
Στην ίδια γραμμή, ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος υπογράμμισε ότι η Θεία Χάρις βιώνεται κυρίως μέσα στην Εκκλησία και τα Μυστήριά της. Η Θεία Λειτουργία, η Εξομολόγηση και η προσευχή δεν αποτελούν τυπικές θρησκευτικές πράξεις, αλλά ζωντανά κανάλια κοινωνίας με τον Θεό. Ο Πανιερώτατος επισήμανε ότι συχνά ο άνθρωπος αναζητά εντυπωσιακές πνευματικές εμπειρίες, ενώ η Χάρις εργάζεται μέσα από τα απλά και ταπεινά: την υπομονή στον πόνο, τη συγχώρεση, την αγάπη προς τον πλησίον.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον πειρασμό της εποχής μας, που ωθεί τον άνθρωπο στην αυτάρκεια και στην ψευδαίσθηση ελέγχου. Και οι δύο ομιλητές συμφώνησαν ότι η Θεία Χάρις δεν συνυπάρχει με την υπερηφάνεια. Αντίθετα, αποσύρεται όταν ο άνθρωπος κλείνεται στον εαυτό του. Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε, «ο Θεός δεν επιβάλλεται· προσκαλεί».
Η συζήτηση απέκτησε ιδιαίτερη δυναμική όταν ακολούθησε ζωντανός διάλογος με τους συμμετέχοντες από διάφορες χώρες, καθώς το Ψηφιακό Αρχονταρίκι μεταδόθηκε με ταυτόχρονη μετάφραση σε πολλές γλώσσες και διερμηνεία στην ελληνική νοηματική. Τα ερωτήματα των πιστών ανέδειξαν την αγωνία αλλά και τη δίψα του σύγχρονου ανθρώπου για ουσιαστική πνευματική ζωή.
Το τελικό μήνυμα ήταν σαφές και ελπιδοφόρο: η Θεία Χάρις δεν ανήκει σε λίγους «εκλεκτούς», αλλά προσφέρεται σε κάθε άνθρωπο που αγωνίζεται με ειλικρίνεια. Μέσα στον θόρυβο και την ανασφάλεια της εποχής, παραμένει η πιο ήσυχη αλλά και η πιο ισχυρή δύναμη που μπορεί να μεταμορφώσει τον άνθρωπο και τον κόσμο γύρω του.
