Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΘ´ 29 – 40 – 29 Και εγένετο ως ήγγισεν εις Βηθσφαγή και Βηθανίαν προς το όρος το καλούμενον ελαιών, απέστειλε δύο των μαθητών αυτού 30 ειπών· Υπάγετε εις την κατέναντι κώμην, εν η εισπορευόμενοι ευρήσετε πώλον δεδεμένον, εφ’ όν ουδείς πώποτε ανθρώπων εκάθισε· λύσαντες αυτόν αγάγετε.
31 και εάν τις υμάς ερωτά, διατί λύετε; ούτως ερείτε αυτώ, ότι ο Κύριος αυτού χρείαν έχει. 32 απελθόντες δε οι απεσταλμένοι εύρον καθώς είπεν αυτοίς, εστώτα τον πώλον· 33 λυόντων δε αυτών τον πώλον είπον οι κύριοι αυτού προς αυτούς· Τί λύετε τον πώλον; 34 οι δε είπον ότι Ο Κύριος αυτού χρείαν έχει. 35 και ήγαγον αυτόν προς τον Ιησούν, και επιρίψαντες εαυτών τα ιμάτια επί τον πώλον επεβίβασαν τον Ιησούν. 36 πορευομένου δε αυτού υπεστρώννυον τα ιμάτια αυτών εν τη οδώ.
37 εγγίζοντος δε αυτού ήδη προς τη καταβάσει του όρους των ελαιών ήρξαντο άπαν το πλήθος των μαθητών χαίροντες αινείν τον Θεόν φωνή μεγάλη περί πασών ών είδον δυνάμεων 38 λέγοντες· Ευλογημένος ο ερχόμενος βασιλεύς εν ονόματι Κυρίου· ειρήνη εν ουρανώ και δόξα εν υψίστοις. 39 καί τινες των Φαρισαίων από του όχλου είπον προς αυτόν· Διδάσκαλε, επιτίμησον τοις μαθηταίς σου. 40 και αποκριθείς είπεν· Λέγω υμίν ότι εάν ούτοι σιωπήσωσιν, οι λίθοι κεκράξονται.
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΚΒ´ 7 – 39
7 Ήλθε δε η ημέρα των αζύμων, εν η έδει θύεσθαι το πάσχα, 8 και απέστειλε Πέτρον και Ιωάννην ειπών· Πορευθέντες ετοιμάσατε ημίν το πάσχα ίνα φάγωμεν. 9 οι δε είπον αυτώ· Που θέλεις ετοιμάσωμεν; 10 ο δε είπεν αυτοίς· Ιδού εισελθόντων υμών εις την πόλιν συναντήσει υμίν άνθρωπος κεράμιον ύδατος βαστάζων· ακολουθήσατε αυτώ εις την οικίαν ού εισπορεύεται, 11 και ερείτε τώ οικοδεσπότη της οικίας· λέγει σοι ο διδάσκαλος, που εστι το κατάλυμα όπου το πάσχα μετά των μαθητών μου φάγω; 12 κακείνος υμίν δείξει ανώγαιον μέγα εστρωμένον· εκεί ετοιμάσατε.
13 απελθόντες δε εύρον καθώς είρηκεν αυτοίς, και ητοίμασαν το πάσχα. 14 Και ότε εγένετο η ώρα, ανέπεσε, και οι δώδεκα απόστολοι σύν αυτώ. 15 και είπε προς αυτούς· Επιθυμία επεθύμησα τούτο το πάσχα φαγείν μεθ’ υμών πρό του με παθείν· 16 λέγω γάρ υμίν ότι ουκέτι ου μη φάγω εξ αυτού έως ότου πληρωθή εν τη βασιλεία του Θεού. 17 και δεξάμενος το ποτήριον ευχαριστήσας είπε· Λάβετε τούτο και διαμερίσατε εαυτοίς· 18 λέγω γάρ υμίν ότι ου μη πίω από του γενήματος της αμπέλου έως ότου η βασιλεία του Θεού έλθη. 19 και λαβών άρτον ευχαριστήσας έκλασε και έδωκεν αυτοίς λέγων· Τούτό εστι το σώμά μου το υπέρ υμών διδόμενον· τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν. 20 ωσαύτως και το ποτήριον μετά το δειπνήσαι, λέγων· Τούτο το ποτήριον η καινή διαθήκη εν τώ αίματί μου, το υπέρ υμών εκχυνόμενον. 21 πλήν ιδού η χείρ του παραδιδόντος με μετ’ εμού επί της τραπέζης.
22 και ο μέν υιός του ανθρώπου πορεύεται κατά το ωρισμένον· πλήν ουαί τώ ανθρώπω εκείνω δι’ ού παραδίδοται. 23 και αυτοί ήρξαντο συζητείν προς εαυτούς το τίς άρα είη εξ αυτών ο τούτο μέλλων πράσσειν. 24 Εγένετο δε και φιλονεικία εν αυτοίς, το τίς αυτών δοκεί είναι μείζων. 25 ο δε είπεν αυτοίς· Οι βασιλείς των εθνών κυριεύουσιν αυτών, και οι εξουσιάζοντες αυτών ευεργέται καλούνται· 26 υμείς δε ουχ ούτως, αλλ’ ο μείζων εν υμίν γινέσθω ως ο νεώτερος, και ο ηγούμενος ως ο διακονών. 27 τίς γάρ μείζων, ο ανακείμενος η ο διακονών; ουχί ο ανακείμενος; εγώ δε ειμι εν μέσω υμών ως ο διακονών. 28 υμείς δέ εστε οι διαμεμενηκότες μετ’ εμού εν τοις πειρασμοίς μου· 29 καγώ διατίθεμαι υμίν καθώς διέθετό μοι ο πατήρ μου βασιλείαν, 30 ίνα εσθίητε και πίνητε επί της τραπέζης μου εν τη βασιλεία μου, και καθήσεσθε επί θρόνων κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ. 31 Είπε δε ο Κύριος· Σίμων Σίμων, ιδού ο σατανάς εξητήσατο υμάς του σινιάσαι ως τον σίτον·
32 εγώ δε εδεήθην περί σου ίνα μη εκλίπη η πίστις σου· και σύ ποτε επιστρέψας στήριξον τους αδελφούς σου. 33 ο δε είπεν αυτώ· Κύριε, μετά σου έτοιμός ειμι και εις φυλακήν και εις θάνατον πορεύεσθαι. 34 ο δε είπε· Λέγω σοι, Πέτρε, ου φωνήσει σήμερον αλέκτωρ πρίν η τρίς απαρνήση μη ειδέναι με. 35 Και είπεν αυτοίς· Ότε απέστειλα υμάς άτερ βαλαντίου και πήρας και υποδημάτων, μή τινος υστερήθητε; οι δε είπον· Ουθενός. 36 είπεν ούν αυτοίς· Αλλά νύν ο έχων βαλάντιον αράτω, ομοίως και πήραν, και ο μη έχων πωλήσει το ιμάτιον αυτού και αγοράσει μάχαιραν.
37 λέγω γάρ υμίν ότι έτι τούτο το γεγραμμένον δεί τελεσθήναι εν εμοί, το και μετά ανόμων ελογίσθη· και γάρ τα περί εμού τέλος έχει. 38 οι δε είπον· Κύριε, ιδού μάχαιραι ώδε δύο. ο δε είπεν αυτοίς· Ικανόν εστι. 39 Και εξελθών επορεύθη κατά το έθος εις το όρος των ελαιών· ηκολούθησαν δε αυτώ και οι μαθηταί αυτού.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΘ´ 29 – 40
29 Και ακολούθως συνέβη τούτο· Όταν επλησίασεν εις η Βηθσφαγή και την Βηθανίαν κοντά εις το βουνόν, που ελέγετο όρος των Ελαιών, απέστειλε δύο από τους μαθητάς του 30 και είπε· Πηγαίνετε εις το απέναντι χωριό, εις το οποίον όταν έμβητε, θα εύρετε πουλάρι δεμένον, επί του οποίου δεν εκάθισε ποτέ κανείς άνθρωπος. Αφού το λύσετε, φέρετέ το εδώ. 31 Και αν σας ερωτήση κανείς· Διατί λύετε το πουλάρι; θα του είπετε αυτά τα λόγια· ότι το χρειάζεται ο Κύριος. 32 Όταν δε επήγαν εκεί οι απεσταλμένοι, ηύραν να στέκεται το πουλάρι εκεί, όπως ακριβώς τους είπεν ο Κύριος. 33 Ενώ δε οι μαθηταί έλυαν το πουλάρι, είπον οι κύριοι προς αυτούς· Διατί λύετε το πουλάρι; 34 Αυτοί δε είπαν· ότι το χρειάζεται ο Κύριος. 35 Και το έφεραν εις τον Ιησούν. Και αφού έρριψαν επάνω εις το πουλάρι τα εξωτερικά των ενδύματα, ανέβασαν επ’ αυτού τον Ιησούν. 36 Ενώ δε ο Κύριος επήγαινεν, άλλοι μαθηταί και ακροαταί του έστρωναν εις τον δρόμον τα ενδύματά των, διά να περάση επ’ αυτών.
37 Όταν δε επλησίαζεν εις τα Ιεροσόλυμα, και έφθασε πλησίον του μέρους, όπου τελειώνει ο κατηφορικός δρόμος του όρους των Ελαιών, ήρχισεν όλον το πλήθος των μαθητών με χαράν να ανυμνούν και δοξολογούν τον Θεόν με φωνήν μεγάλην δι’ όλα τα θαύματα, που έως τότε είχαν ίδει να γίνωνται από τον Ιησούν. 38 Και έλεγαν· ευλογημενος και δοξασμένος είναι ο βασιλεύς, που έρχεται εκ μέρους του Κυρίου ως αντιπρόσωπος αυτού. Διά σου του Μεσσίου γίνεται ειρήνη εν τώ ουρανώ, διότι συμφιλιώνονται και ειρηνεύουν διά σου οι άνθρωποι με τον ουράνιον Πατέρα και τους αγγέλους του, και διά την ενανθρώπησιν και έλευσίν σου αναπέμπεται δόξα εις τον Θεόν υπό των εν υψίστοις του ουρανού αγγέλων.
39 Και από τους Φαρισαίους μερικοί εβγήκαν από το πλήθος του λαού, με το οποίον είχαν αναμιχθή διά να κατασκοπεύσουν τον Ιησούν, και είπαν προς αυτόν· Διδάσκαλε, επίπληξε τους μαθητάς σου διά τους βλασφήμους αυτούς λόγους, που λέγουν, αποδιδόντες εις σε τιμάς, αι οποίαι εις μόνον τον Μεσσίαν ανήκουν. 40 Και ο Ιησούς απεκρίθη και τους είπε· Σας βεβαιώ, ότι και αυτοί εάν σιωπήσουν, θα φωνάξουν οι άψυχοι λίθοι.
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΚΒ´ 7 – 39
7 Έφθασε δε η ημέρα των αζύμων, κατά την οποίαν έπρεπε σύμφωνα με τον νόμον να θυσιάζεται ο πασχάλιος αμνός. (Και η ημέρα αυτή ήρχιζεν από την δύσιν της 13ης Νισάν και έληγε κατά την δύσιν της 14ης, ολίγον δε πρό της δύσεως της 14ης εσφάζετο ο αμνός, ώστε μετά την δύσιν, ότε ήρχιζεν η 15η Νισάν και ετελείτο το Πάσχα, να είναι ούτος ετοιμασμένος και ψημένος). 8 Και περί την δύσιν της 13ης του Νισάν απέστειλεν ο Κύριος τον Πέτρον και τον Ιωάννην και τους είπε· Πηγαίνετε και ετοιμάσατέ μας το Πάσχα διά να φάγωμεν αυτό. 9 Αυτοί δε είπαν· Εις ποίον μέρος θέλεις να ετοιμάσωμεν το πάσχα; 10 Αυτός δε τους είπεν· Ιδού, όταν θα έμβητε εις την πόλιν, θα σας συναντήση κάποιος άνθρωπος, που θα βαστάζη μίαν στάμναν νερό. Ακολουθήσατέ τον είς το σπίτι, εις το οποίον θα έμβη.
11 Και θα είπετε εις τον οικοδεσπότην του σπιτιού εκείνου· Λέγει εις σε ο διδάσκαλος· Που είναι η αίθουσα του φαγητού, όπου θα φάγω με τους μαθητάς μου το νέον Πάσχα της Καινής Διαθήκης; 12 Και εκείνος θα σας δείξη ένα μεγάλο ανώγειον, δηλαδή το επάνω διαμέρισμα του σπιτιού, με καναπέδες στρωμένους γύρω από τα τραπέζια του φαγητού. Εκεί ετοιμάσατε το Πάσχα. 13 Επήγαν δε οι δύο μαθηταί και εύρον, καθώς τους είχεν είπει ο Διδάσκαλος. Και ητοίμασαν το δείπνον, εις το οποίον παρέδωκεν ο Κύριος το Πάσχα της θείας Ευχαριστίας. 14 Και όταν ήλθεν η ώρα του φαγητού, εξαπλώθη πλησίον της τραπέζης και μαζί του επήραν θέσεις και οι δώδεκα απόστολοι. 15 Και είπε προς αυτούς· Τούτο το τελευταίον της επιγείου ζωής μου Πάσχα, το οποίον ως συνδεδεμένον μετά του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας είναι της Καινής Διαθήκης πάσχα, μεγάλως επεθύμησα να το φάγω μαζί σας προτού να σταυρωθώ.
16 Επεθύμησα δε πολύ να φάγω το πάσχα τούτο της Καινής Διαθήκης μαζί σας, διότι σας βεβαιώ, ότι αυτό είναι, όπως σας είπα, το τελευταίον Πάσχα μου και δεν θα φάγω πλέον το Πάσχα, μέχρις ότου γίνη τούτο πλήρες και τέλειον εν τη ουρανίω βασιλεία του Θεού, οπότε η μεταξύ μας κοινωνία και ένωσις, που γίνεται τώρα μυστηριακώς, θα είναι τότε τελεία. 17 Και αφού έλαβεν από τους μαθητάς ποτήριον, όχι της θείας Ευχαριστίας, το οποίον καθηγιάσθη και εδόθη εις τους μαθητάς μετά το τέλος του δείπνου, αλλά το ποτήριον με το οποίον εσυνηθίζετο να γίνεται η έναρξις παντός ιερού δείπνου, ευχαρίστησε τον Θεόν, και είπε· Λάβετε τούτο και μοιράσατέ το μεταξύ σας, ώστε να πίωμεν όλοι μαζί από αυτό. 18 Διότι σας λέγω, ότι από την στιγμήν αυτήν, που το έπια διά τελευταίαν φοράν, δεν θα ξαναπίω από το προϊόν και γένημα της αμπέλου, έως ότου έλθη η βασιλεία του Θεού, όπου θα πίνωμεν μαζί το ποτήριον της θείας ευφροσύνης και χαράς.
19 Και αφού έλαβεν εις τας χείρας του άρτον, ηυχαρίστησε τον Θεόν και έκοψεν εις τεμάχια τον άρτον και έδωκεν εις αυτούς λέγων· Αυτό, που σας δίνω να φάγετε, είναι το σώμα μου, το οποίον μετ’ ολίγον παραδίδεται, ίνα σταυρωθή διά την ιδικήν σας σωτηρίαν. Πράττετε συνεχώς τούτο, δηλαδή λαμβάνετε και σείς άρτον, ευχαριστείτε υπεράνω αυτού, κόπτετέ τον εις τεμάχια και τρώγετε αυτόν. Και πράττετε τούτο διά να φέρετε ευγνωμόνως και μετά πίστεως εις την μνήμην σας και εις την μνήμην των άλλων την υπέρ υμών σταυρικήν μου θυσίαν και την απολύτρωσιν και σωτηρίαν σας, που επετεύχθη με την θυσίαν αυτήν. 20 Ωσαύτως έλαβε και το ποτήριον μετά το πέρας του δείπνου και ευχαρίστησε και έδωσε τούτο εις αυτούς, και είπε· Αυτό, που περιέχεται μέσα εις το ποτήριον τούτο, είναι η Καινή Διαθήκη, η οποία επικυρούται και επισφραγίζεται με το αίμα μου, το οποίον προκείται μετ’ ολίγον να χυθή διά την σωτηρίαν σας.
21 Αλλ’ ενώ εγώ χύνω το αίμα μου διά σάς, ιδού η χείρ εκείνου, που με παραδίδει εις τους εχθρούς μου διά να θανατωθώ, είναι μαζί μου επί της τραπέζης και βουτά τον άρτον εις την αυτήν πιατέλλαν, εις την οποίαν και η ιδική μου χείρ βουτά. 22 Και ο μέν υιός του ανθρώπου φεύγει από την παρούσαν ζωήν σύμφωνα με εκείνο, που έχει ορισθή από την θείαν βουλήν του επουρανίου Πατρός. Αλλοίμονον όμως εις τον άνθρωπον εκείνον, διά του οποίου ο υιός του ανθρώπου παραδίδεται εις τους σταυρωτάς του. 23 Και αυτοί ήρχισαν να συζητούν μεταξύ των, ποίος λοιπόν από αυτούς να ήτο εκείνος, που έμελλε να πράξη την προδοσίαν αυτήν.
24 Εκτός δε της συζητήσεως αυτής έγινε και φιλονεικία μεταξύ των, περί του ποίος εξ αυτών ήξιζε να θεωρήται ο μεγαλύτερος και περισσότερον διακεκριμένος, ώστε να έχη την πρωτεύουσαν θέσιν. 25 Ο Κύριος όμως είπε προς αυτούς· οι βασιλείς των εθνών κυριαρχούν επ’ αυτών διά τυραννικής δυνάμεως. Και αυτοί, που έχουν εξουσίαν ως ηγεμόνες επ’ αυτών, καλούνται από τους κόλακας ευεργέται. 26 Σείς όμως δεν πρέπει να είσθε όπως εκείνοι. Αλλ’ εκείνος, που πράγματι είναι μεγαλύτερος και περισσότερον διακεκριμένος μεταξύ σας, άς γίνη ως ο νεώτερος, ο οποίος λόγω της ηλικίας του οφείλει να υπηρετή τους άλλους. Και εκείνος, που έχει θέσιν εξαιρετικήν και προηγείται από τους άλλους, αυτός άς υπηρετή τούτους ως δούλος των.
27 Εις τούτο δε σας έδωκα εγώ το παράδειγμα. Διότι ποίος είναι μεγαλύτερος; Εκείνος που κάθεται εις το τραπέζι και τρώγει, η εκείνος που στέκεται όρθιος και υπηρετεί; Δεν είναι ανώτερος αυτός, που κάθηται; Βεβαίως. Και όμως εγώ και τώρα, που σας ένιψα τους πόδας και πάντοτε εις το παρελθόν, είμαι μεταξύ σας ως υπηρέτης, που σας διακονεί. 28 Δεν σας λέγω όμως αυτά διά να σας αποδοκιμάσω και σας αποκηρύξω, αλλά διά να σας δείξω, που θα εύρετε το πραγματικόν μεγαλείον. Σείς οι ένδεκα καθ’ όλον το διάστημα της ζωής μου εμείνατε μαζί μου εις τας δοκιμασίας μου και δεν εκλονίσθητε από αυτάς. 29 Και εγώ ως ανταμοιβήν της προς εμέ αφοσιώσεώς σας σας υπόσχομαι βασιλείαν, σύμφωνα με την εξουσίαν που έχω, λόγω του ότι και ο Πατήρ μου ώρισε βασιλικόν αξίωμα και δι’ εμέ.
30 Συνέπεια δε του βασιλικού αυτού αξιώματος, το οποίον σας υπόσχομαι, είναι να τρώγετε και να πίνετε επί της τραπέζης μου, να απολαμβάνετε δηλαδή τα αιώνια αγαθά εν τη βασιλεία μου, διατελούντες εις στενήν σχέσιν και κοινωνίαν μετ’ εμού. Και επί πλέον θα καθίσετε επί θρόνων διά να ασκήτε βασιλικήν εξουσίαν και δικάζετε τας δώδεκα φυλάς του νέου Ισραήλ της χάριτος. 31 Μην υπερηφανευθήτε όμως από τον έπαινόν μου αυτόν και τας υποσχέσεις, που σας έδωκα. Παρεμείνατε πιστοί και αφωσιωμένοι εις εμέ λόγω της χάριτος και προστασίας του Θεού. Πράγματι. Σίμων, Σίμων, ιδού ο σατανάς, όπως άλλοτε περί του Ιώβ, ούτω και διά σας τώρα εζήτησε να σας ταράξη και σας κλονίση, όπως κοσκινίζεται και σείεται το σιτάρι μέσα εις το κόσκινον. 32 Εγώ όμως προσηυχήθην υπέρ σου και παρεκάλεσα να μη χάσης την πίστιν σου. Και σύ, όταν κάποτε επιστρέψης διά της μετανοίας και αποκατασταθής εις το αξίωμά σου, γίνε εις τους αδελφούς σου υπόδειγμα μετανοίας και πίστεως, ώστε να στηρίζωνται ούτοι και να παρηγορούνται τόσον διά των λόγων σου, όσον και διά του παραδείγματός σου. 33 Αλλ’ ο Πέτρος είπεν εις αυτόν· Κύριε, είμαι έτοιμος μαζί σου να υπάγω και εις φυλακήν και εις θάνατον.
34 Ο δε Κύριος είπε· Σε βεβαίω, Πέτρε· Δεν θα λαλήση ο πετεινός κατά τα εξημερώματα της σημερινής ημέρας, προτού να με απαρνηθής τρείς φοράς και να βεβαιώσης ότι δεν με γνωρίζεις. 35 Και προαναγγέλλων εις αυτούς, ότι εις το μέλλον όλων η πίστις θα εδοκιμάζετο, τους είπεν· Όταν εις την πρώτην σας περιοδείαν σας έστειλα χωρίς βαλλάντιον και χωρίς σάκκον ταξιδιωτικόν και υποδήματα, μήπως εστερήθητε τίποτε; Αυτοί δε είπον· όχι· δεν εστερήθημεν τίποτε. 36 Είπε λοιπόν εις αυτούς· Τα πράγματα τώρα ήλλαξαν και πρέπει να οπλισθήτε με σύνεσιν και να έχετε πάντοτε εις τον νούν σάς, ότι περικυκλώνεσθε από εχθρούς. Τώρα εκείνος, που έχει βαλλάντιον, άς το πάρη μαζί του, διά να έχη χρήματα προς αγοράν των αναγκαίων διά την συντήρησίν του. Το ίδιον άς κάμη και αυτός, που έχει σάκκον. Άς τον πάρη μαζί του γεμάτον με τρόφιμα. Δεν θα εύρετε πλέον την φιλόξενον προθυμίαν και υποδοχήν, που συνηντήσατε εις την πρώτην περιοδείαν σας. Και εκείνος που δεν έχει μάχαιραν, άς πωλήση και αυτό το ρούχο του και άς αγοράση μάχαιραν. Δεν θέλω να είπω με αυτό, ότι σας επιτρέπεται εις την βίαν να αντιτάσσετε την βίαν. Ούτε ότι έχετε δικαίωμα διά της μαχαίρας να επιδιώξετε την διάδοσιν του Ευαγγελίου. Αλλ’ απλώς διά ζωηράς εικόνος θέλω να σας παραστήσω, ότι ο παρών καιρός είναι καιρός αμύνης και ότι θα αντιμετωπίσετε θανατηφόρους επιβουλάς και εχθρότητας.
37 Ότι δε τώρα ήλθαν καιροί διωγμών και επιβουλών, αποδεικνύεται από αυτά που μετ’ ολίγον θα συμβούν εις εμέ. Διότι σας λέγω, ότι μαζί με τόσα άλλα, που επληρώθησαν, πρέπει να πληρωθή και να επαληθεύση εις εμέ και αυτό, που έχει γραφή εις τον προφήτην Ησαΐαν· δηλαδή το και μεταξύ των ανόμων και κακούργων κατετάχθη διά να τιμωρηθή μαζί με αυτούς ως άνομος. Πρέπει δε να επαληθεύση και ο προφητικός αυτός λόγος εις εμέ, διότι όσα εγράφησαν και επροφητεύθησαν δι’ εμέ, λαμβάνουν τώρα τέλος και πραγματοποίησιν πλήρη. 38 Οι μαθηταί όμως δεν εκατάλαβαν την σημασίαν των λόγων αυτών του Κυρίου και του είπαν: Κύριε, ιδού εδώ υπάρχουν δύο μάχαιραι. Ο δε Κύριος είπεν εις αυτούς· Δεν εννοείτε τί σας λέγω. Φθάνει λοιπόν. Άς μη εκτεινώμεθα εις περαιτέρω συζήτησιν. 39 Και αφού εβγήκεν, επήγε κατά την συνήθειάν του εις το όρος των Ελαιών. Τον ηκολούθησαν δε και οι μαθηταί του.
