Ιεροσολύμων Θεόφιλος: Ποιμαντική επικοινωνία μέσω τηλεδιάσκεψης με τον Αρχιεπίσκοπο Κυριακουπόλεως κ. Χριστοφόρο και τους ιερείς της Ιορδανίας είχε την περασμένη Τρίτη ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος.
Ο Μακαριώτατος κατά την προσφώνησή του αναφέρθηκε στο «προπαρασκευαστικό στάδιο της αγίας και μεγάλης νηστείας του Αγίου Πάσχα», υπογραμμίζοντας ιδιαίτερα τις παραβολές του Τελώνου και του Φαρισαίου και το Ασώτου Υιού, στις οποίες επισημαίνονται οι βασικές αρετές της ταπείνωσης και της μετάνοιας.
Εν συνεχεία τόσο ο Αρχιεπίσκοπος Χριστοφόρος, όσον και οι ιερείς ενημέρωσαν τον Μακαριώτατο για τα θέματα του ποιμνίου της Ιορδανίας, υπό τη σκιά της πανδημίας. Επίσης, δέχθηκαν τις οδηγίες του Πατριάρχη για τον υπερκεράσεως των δυσκολιών και επίτευξη προόδου πνευματικής και κοινωνικής. Στην τηλεδιάσκεψη συζητήθηκαν επίσηςη θέματα βελτίωσης στις υπηρεσίες εξυπηρέτησης του ποιμνίου, πνευματικής και υλικής, ενόψει μάλιστα της έναρξης της νηστείας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Διαβάστε την προσφώνηση του Πατριάρχη Ιεροσολύμων
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί καί σεβαστοί Πατέρες,
Χάριτι Θεού καί Πατρός ημών Κυρίου δέ Ιησού Χριστού, εισήλθομεν εις τό προπαρασκευαστικόν στάδιον τής αγίας καί μεγάλης νηστείας τού Αγίου Πάσχα. Τό γεγονός τούτο είναι άρρηκτα συνδεδεμένον μετά τού λειτουργικού βιβλίου τής Εκκλησίας, τού Τριωδίου, ένθα υμνολογικώς καί κατά τρόπον προτρεπτικόν ακούομεν τόν σωτήριον καί θείον λόγον τών αγίων Γραφών αφ ενός καί τών αγιοπατερικών λόγων τών μεγάλων καί θεοπνεύστων διδασκάλων καί θεολόγων τής Εκκλησίας αφ ετέρου.
Τό «Τριώδιον» καί συνεπώς τό προπαρασκευαστικόν στάδιον τής νηστείας άρχεται μέ τάς γνωστάς Ευαγγελικάς Παραβολάς τού Κυρίου «τού Τελώνου καί τού Φαρισαίου» καί τού «Ασώτου Υιού». Εις τάς παραβολάς ταύτας επισημαίνονται αι βασικαί αρεταί τής Χριστιανικής πίστεως, δηλονότι η τής ταπεινώσεως καί η τής μετανοίας. Αύται εισάγουν τόν άνθρωπον εις τό φώς τής αληθείας τού Χριστού.
Εις τό εύλογον ερώτημα «τί εστι ταπείνωσις» απαντούν οι ιεροί συγγραφείς τής Καινής Διαθήκης, επικαλούμενοι τόν μεγαλοφωνώτατον Ησαίαν λέγοντα: «ως πρόβατον επί σφαγήν ήχθη καί ως αμνός εναντίον τού κείροντος αυτόν άφωνος, ούτως ουκ ανοίγει τό στόμα αυτού εν τή ταπεινώσει αυτού η κρίσις αυτού ήρθη», (Πράξ. 8, 32-33) /Ησ. 53, 7-8).
Μέ άλλα λόγια, εν τή ταπεινώσει Αυτού τού Ιησού Χριστού, υψώθη η δικαιοσύνη Του, ως κηρύττει καί ο θείος Παύλος: «Θεός εφανερώθη εν σαρκί εδικαιώθη εν Πνεύματι», (Α΄ Τιμ. 3,16).
Κατά δέ τόν όσιον Ιωάννην τής Κλίμακος, η ταπεινοφροσύνη, η οποία αποκτάται μέ μυστικόν τρόπον καί εξολοθρεύει τά πάντα: «είναι ανώνυμος χάρις τής ψυχής, η οποία μπορεί νά ονομασθή μόνον από όσους τήν εδοκίμασαν εκ πείρας. Είναι ανέκφραστος πλούτος, ονομασία τού Θεού, δωρεά τού Θεού, εφ όσον Εκείνος λέγει: «Μάθετε ουκ απ Αγγέλου, ουκ απ ανθρώπου, ουκ από δέλτου, αλλ απ εμού», δηλαδή από τήν ενοίκησίν μου καί τήν έλλαμψίν μου καί τήν ενέργειάν μου μέσα σας, «ότι πράός ειμι καί ταπεινός τή καρδία καί τώ λογισμώ καί τώ φρονήματι καί ευρήσετε ανάπαυσιν πολέμων καί κουφισμόν λογισμών ταίς ψυχαίς υμών», (Πρβλ Ματθ. 11, 29).
Εις δέ τό ερώτημα τί εστιν μετάνοια, απαντούν πάλιν οι ιεροί συγγραφείς διά τών Κυριακών λόγων: «καί αποκριθείς ο Ιησούς είπε πρός αυτούς ου χρείαν έχουσιν οι υγιαίνοντες ιατρού, αλλ οι κακώς έχοντες ουκ ελήλυθα καλέσαι δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν», (Λουκ. 5, 31-32). Ερμηνεύων τούς λόγους τούτους, ο άγιος Θεοφύλακτος λέγει: «Ουκ ελήλυθά φησικαλέσαι, ουχ ίνα τή αμαρτία εμμένωσιν αλλ ίνα μετανοήσωσιν».
Κατά τόν Ιερόν Χρυσόστομον, η μετάνοια είναι φάρμακον διά τήν σωτηρίαν ημών. Μετάνοια δέ εστιν ουχ η λόγω κηρυττομένη, αλλ η πράγμασι βεβαιουμένη μετάνοιά εστιν η εξ αυτής τής καρδίας εξαλείφουσα τόν ρύπον τής ασεβείας.
Άς ακούσωμεν καί τού οσίου Ιωάννου τής κλίμακος λέγοντος: «μετάνοια σημαίνει ανανέωσις τού βαπτίσματος μετάνοια σημαίνει συμφωνία μέ τόν Θεόν γιά νέα ζωή μετανοών σημαίνει αγοραστής τής ταπεινώσεως μετάνοια σημαίνει σκέψις αυτοκατακρίσεως, αμεριμνησία γιά όλα τά άλλα καί μέριμνα διά τήν σωτηρίαν τού εαυτού μας. Μετάνοια σημαίνει θυγατέρα τής ελπίδος καί αποκήρυξις τής απελπισίας. Μετανοώ σημαίνει κατάδικος απηλλαγμένος από αισχύνην».
Εκ τών ανωτέρω καταδείκνυται ότι ο μέν Άσωτος Υιός διά τής μετανοίας αυτού εγένετο αγοραστής τής ταπεινώσεως τού τελώνου, ο δέ τελώνης διά τής ταπεινώσεως αυτού εγένετο αγοραστής τής μετανοίας τού Ασώτου.
Αγαπητοί Πατέρες καί αδελφοί, η ιερατική υμών Σύναξις πέριξ τού Επισκόπου καί Πατριαρχικού ημών Επιτρόπου εν Αμμάν, καί δι αυτού πέριξ τής μετριότητος Ημών, δέν αποτελεί απλήν συγκέντρωσιν, αλλά «τήν καλήν ομολογίαν ενώπιον πολλών μαρτύρων», (Α΄ Τιμ. 5,12) τής εν Χριστώ ενότητος τής αγίας ημών Εκκλησίας καί τών καλών υμών έργων, ως λέγει η Γραφή: «Τήν αναστροφήν υμών έχοντες καλήν εν τοίς ανθρώποις, εκ τών καλών καί αγαθών έργων εποπτεύσαντες δοξάσωσι τόν Θεόν εν ημέρα επισκοπής. Ότι ούτως εστί τό θέλημα τού Θεού, αγαθοποιούντας φιμούν τήν τών αφρόνων ανθρώπων αγνωσίαν ως ελεύθεροι, καί μή ως επικάλυμμα έχοντες τής κακίας τήν ελευθερίαν, αλλ ως δούλοι τού Θεού. Πάντας τιμήσατε, τήν αδελφότητα αγαπάτε, τόν Θεόν φοβείσθε, τόν βασιλέα τιμάτε», (Πρβλ. Α. Πέτρ. 2,12-17).
Επειδή ακριβώς τό θέλημα τού Θεού είναι η εν Χριστώ ελευθερία ημών, τήν οποίαν απεκτήσαμεν κατά τό βάπτισμα, οι θεόπνευστοι Πατέρες τής Εκκλησίας εθέσπισαν τό στάδιον τής αγίας Νηστείας, ίνα αποτρέψη ημάς από τήν απόγνωσιν καί τήν ραθυμίαν «Χείρονα τής ραθυμίας ημάς η απόγνωσις εργάζεται κακά». Περισσότερα κακά μάς φέρνει η απόγνωσις παρά η ραθυμία, λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος. Η δέ απόγνωσις καθιστά τόν άνθρωπον δούλον τής αμαρτίας αυτού καί αποθαρρύνει αυτόν, νά κατευθύνη τά διαβήματά του εις τήν οδόν τής ελευθερίας, δηλονότι εις τό Πάσχα τής συναναστάσεως αυτού μετά τού Χριστού. «Καί γάρ τό Πάσχα ημών υπέρ ημών ετύθη Χριστός», (Α΄ Κορ. 5,7), κηρύττει ο θείος Παύλος. Καί πάλιν ο Ιερός Παύλος παραγγέλλει λέγων: «ει ούν συνηγέρθητε τώ Χριστώ, τά άνω ζητείτε, ού ο Χριστός εστιν εν δεξιά τού Θεού καθήμενος, τά άνω φρονείτε, μή τά επί τής γής. απεθάνετε γάρ, καί η ζωή υμών κέκρυπται σύν τώ Χριστώ εν τώ Θεώ», (Κολ. 3,1-3).
Αγαπητοί άγιοι Πατέρες καί αδελφοί, τό άπειρον έλεος τού Θεού καί η χάρις τού Αγίου Πνεύματος κατέστησεν ημάς εργάτας τού αμπελώνος καί διακόνους τής Κιβωτού τής Σωτηρίας, τουτέστιν τής Εκκλησίας Αυτού, ίνα κοπιώμεν εν λόγω καί διδασκαλία, λέγει γάρ η Γραφή, βούν αλοώντα ου φιμώσεις καί άξιος ο εργάτης τού μισθού αυτού», (Α΄ Τιμ. 5,17-18). Αυτή αύτη είναι καί η τής ιερωσύνης αποστολή ημών ως ποιμένων λογικών προβάτων, ίνα «φαίνεσθε ως φωστήρες εν τώ κόσμω», (Φιλιπ. 2,15), εφαρμόζοντες τόν λόγον τού Ευαγγελίου καί αγωνιζόμενοι τόν καλόν αγώνα τής Ορθοδόξου ημών πίστεως καί ομολογούντες Χριστόν εσταυρωμένον καί αναστάντα εκ νεκρών, μάλιστα δέ κατά τήν παρούσαν κρίσιμον δοκιμασίαν τής πανδημίας τής θανατηφόρου λοιμικής νόσου τού κορωνοϊού (covid 19).
Δεηθώμεν τού ιατρού τών ψυχών καί τών σωμάτων ημών τού Κυρίου καί Θεού καί Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ίνα διά τών Πρεσβειών τής Υπερευλογημένης Θεοτόκου καί αειπαρθένου Μαρίας αξιωθώμεν διελθείν τό στάδιον τής ευλογημένης μεγάλης νηστείας τής αγίας Τεσσαρακοστής εν νηστεία, μετανοία καί ταπεινώσει καί ούτω καταντήσωμεν εις τήν θεωρίαν τής δόξης τού ανεσπέρου φωτός τής λαμπροφόρου Αναστάσεως τού Σωτήρος ημών Χριστού, Ού τό κράτος τής Βασιλείας Αυτού είη ευλογημένον εις τούς αιώνας τών αιώνων Αμήν».
