Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσαν τα θερμά λόγια του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου π. Μεθοδίου, όταν κατά το κήρυγμά του στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Γεωργίου Νεαπόλεως, -όπου εκτίθενται τεμάχιο του Τιμίου Ξύλου και αντίγραφο της Παναγίας της Τριχερούσας προς προσκύνηση και ευλογία των πιστών-, υπογράμμισε τους στενούς δεσμούς Σερβίας και Ελλάδας και την ευγνωμοσύνη του σερβικού λαού απέναντι στους Έλληνες.
Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό στο οποίο αναφέρθηκε:
«Κατά την περίοδο του βομβαρδισμού της Σερβίας το 1999, όλος ο κόσμος είχε στραφεί εναντίον του σερβικού λαού. Λίγες εξαιρέσεις υπήρχαν. Μία τέτοια εξαίρεση, ιδιαίτερη, ήταν η Εκκλησία της Ελλάδος. Από την Ελλάδα καθημερινά ερχόταν κάθε είδους βοήθεια στη Σερβία.
Κάποια μέρα εισερχόταν στην πόλη Νις ένα φορτηγό, φέρνοντας βοήθεια από την Ελλάδα. Ο οδηγός με απορία διαπίστωσε ότι στον δρόμο του δεν συνάντησε κανέναν, ούτε πεζό ούτε αυτοκίνητο. Μέσα του έκανε τη σκέψη ότι ο κόσμος κρύφτηκε στα υπόγεια, λόγω των βομβαρδισμών. Όμως ξαφνικά, βλέπει στο απέναντι πεζοδρόμιο να περπατάει μία κοπέλα. Πλησίασε, σταμάτησε και την ρώτησε αν χρειάζεται κάτι από τα πράγματα που είχε στο γεμάτο φορτηγό: τρόφιμα, κουβέρτες, παπούτσια, ρούχα κ.λ.π. Η κοπέλα αρνήθηκε ευγενικά και απάντησε ότι έχει ό,τι της χρειάζεται. Ύστερα αποχαιρετήθηκαν, αλλά η κοπέλα, πριν κάνει αρκετά βήματα, του κάνει νόημα με το χέρι να σταματήσει. Όταν πλησίασε στο φορτηγό, λέει: « Θα ήθελα κάτι να μου χαρίσετε».
Ο οδηγός σκέφτηκε πως άλλαξε γνώμη και θα ήθελε κάτι από αυτά που είχε στο αυτοκίνητο. Αλλά η κοπέλα έδειξε τη μικρή ελληνική σημαία, που βρισκόταν στην καμπίνα του οδηγού. Αυτήν του ζήτησε να της δώσει. Ξαφνιασμένος, ο οδηγός πήρε την μικρή ελληνική σημαία και την χάρισε στο κορίτσι. Και αυτή, η μικρή κοπέλα της Σερβίας, πήρε τη σημαία, την ασπάστηκε συγκινημένη και την ακούμπησε στην καρδιά της. Μετά χωρίς να πει τίποτα, συνέχισε τον δρόμο της.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τα αισθήματα του οδηγού εκείνη την στιγμή. Όμως η συμπεριφορά της κοπέλας», κατέληξε ο π. Μεθόδιος, «πιστεύω πως φανέρωσε τα αισθήματα ολόκληρου του σέρβικου λαού προς τον λαό εκείνον ο οποίος δεν τον εγκατέλειψε μόνο του εκείνες τις δύσκολες στιγμές, τα αισθήματα του σέρβικου προς τον ελληνικό λαό.
Μεταξύ δε των πολλών Ενοριών και Μητροπόλεων που προσέφεραν βοήθεια, ξεχωριστή και αξέχαστη θέση έχει η Μητρόπολη της Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως».
