ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ – Ο Άγιος Γέροντας Πορφύριος, ακολουθώντας την διδασκαλία του Κυρίου και της Εκκλησίας μας, ήταν τελείως αντίθετος με την ανηθικότητα, τις προγαμιαίες σχέσεις και την όποια σαρκική αμαρτία και διαστροφή.
Αναφορικά με τις προγαμιαίες σχέσεις και την σαρκική αμαρτία, έλεγε σε μία μητέρα: «Να προσέχεις και να προσεύχεσαι, τα παιδιά σου να μη πέσουν στην σαρκική αμαρτία. Βέβαια και με τον λογισμό αμαρτάνει κανείς, αλλά ελαφρότερα, ενώ με την σαρκική συνεύρεση πολύ βαρύτερα, γιατί μ’ αυτήν γίνονται βαθειές αλλαγές και ζημιές στην ψυχή»[163].
Ως Πνευματικός ο Άγιος δεν ήταν καθόλου χαλαρός, αλλά, αντίθετα, υιοθετούσε και δίδασκε ως επιβεβλημένη την ηθική καθαρότητα και την αποχή από κάθε σαρκική αμαρτία πριν αλλά και μετά τον Γάμο. Ήταν πολύ ανεκτικός στον αμαρτωλό, αλλά με σκοπό να τον οδηγήσει στη διόρθωση. Επίσης, δεν δεχόταν καμμία μορφή ανωμαλίας, είτε εντός είτε εκτός του Γάμου. Συνιστούσε την άσκηση, την εγκράτεια και τον Θείο έρωτα.
Με τον έρωτα για την εγκράτεια, ο οποίος καλλιεργείται από αγάπη για τον Χριστό, κατά το του Αγ. Απ. Παύλου: «υποπιάζω μου το σώμα και δουλαγωγώ, μήπως άλλοις κηρύξας αυτός αδόκιμος γένωμαι» (Α΄ Κορ. 9, 27) μεταστοιχειώνεται το υλώδες της σάρκας προς την ακρώρεια της απάθειας.
«Προχθές», διηγείται ο Όσιος Πορφύριος, «ήλθε εδώ ένας και μου λέει: — Εσύ υποστηρίζεις τις θεωρίες του τάδε (δεν συγκράτησα το όνομά του) περί απολαύσεως των ανθρωπίνων ηδονών και του έρωτος;
Του λέγω: — Να εγώ τι υποστηρίζω και τι πρεσβεύω: Άνοιξε το Μηναίο του Ιουνίου στις 14 του Αγίου Μεθοδίου. Εκεί στον κανόνα θα βρείς πως μετατρέπει ο Χριστός τα πάθη εις απάθειαν.
Του το διάβασα, του το εξήγησα και ευχαριστήθηκε πολύ.
— Βρες το και συ και πάρε με τηλέφωνο. (Το βρήκα. Αυτό είναι: Χαλιναγωγών συ των παθών τα σκιρτήματα, της εγκρατείας έρωτι μετεστοιχείωσας της σαρκός το υλώδες, προς την της απαθείας, Πάτερ, ακρώρειαν). (Ωδή α΄, του Αγίου Μεθοδίου, 14 Ιουνίου).
— Ο Χριστος δεν ξεριζώνει κάτι που φύτευσε μέσα μας. Αλλά το εκκεντρίζει, το μεταστοιχειώνει, από άγριο το κάνει ήμερο. Το στρέφει στον Χριστό και το αγιάζει. Παράδειγμα η Αγία Μαρία η Αιγυπτία, ο Άγιος Μωυσής ο Αιθίοψ, και τόσοι άλλοι».
