Του αρχιμανδρίτου Δανιήλ Σαπίκα-Πτυχιούχου Θεολογικής και Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Ο Αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος Λάζαρης, Γέρων της Ί. Μ. Δαδιού Αμφίκλειας και πνευματικός μου πατέρας, με τον βίο και την πολιτεία του, μας δίδαξε τα πιο κάτω πνευματικά θέματα:
Αυταπάρνηση. Κάνε αυτό που ο Χριστός είπε σε όλους μας να κάνουμε: Σταμάτα να ψάχνεις για τη δική σου ευχαρίστηση και τη δική σου ταυτότητα.
Να προσεύχεσαι. Καθώς πετάς μακριά σου τους κοσμικούς περισπασμούς, γύρνα στην προσευχή και την αληθινή στήριξη. Άλλα κατάλαβε ότι, μέχρι να μάθεις να εγκαταλείπεις τον εαυτό σου ολοκληρωτικά, να απαρνείσαι τις επιθυμίες σου και να ακολουθείς τον κανόνα της νοερής προσευχής, οι απαντήσεις στις προσευχές το πιθανότερο θα είναι φαντασιώσεις εκπλήρωσης των επιθυμιών σου και όχι του θελήματος του Θεού.
Να μελετάς. Διάβαζε και μελέτα σαν να εξαρτάται ή ζωή σου άπ’ αυτό, διότι πράγματι έτσι είναι.
Να κατανοείς. Κατάλαβε την αγάπη. Κατάλαβε ότι ο μυστικός χριστιανισμός δεν άφορα στη γνώση για τη γνώση. Δεν είναι θέμα μεγάλης νοητικής ικανότητας. Δεν είναι θέμα ανταλλαγής επιχειρημάτων στο διάλογο με τους άλλους. Δεν είναι θέμα του να εκδηλώσεις την αγιότητα σου, για να τη δουν οι άλλοι και να θαυμάσουν. Δεν είναι θέμα οράσεων και εκστάσεων. Είναι απλά θέμα κένωσης του εαυτού και αγνής αγάπης. Για ν’ αγκαλιάσει μία ψυχή με την αγάπη Του, ο Θεός δεν κοιτά το μεγαλείο της, αλλά το μεγαλείο της ταπείνωσης της.
Δες λοιπόν τον εαυτό σου σαν ένα τίποτα. Βάλε τον εαυτό σου στην υπηρεσία όλων. Δώσε όλα όσα έχεις και γίνε ένα ζωντανό παράδειγμα αυτής της Θείας Χάρης και Δόξας, πού με τόση λαχτάρα επιθυμείς. Νιώσε τον πόνο και τη θλίψη όλης της αμαρτίας πού υπάρχει στον κόσμο γύρω σου, αλλά μην ασχολείσαι με ό,τι κάνουν οι άλλοι – αντί γι’ αυτό, εστίασε στο δικό σου πόθο για ταπεινή αγνότητα της καρδιάς. Διότι όπως ή αμαρτία είναι ή τιμωρία για την αμαρτία, ή αγάπη είναι ή ανταμοιβή για την αγάπη.
Πάνω από όλες τις Χάρες και όλα τα δώρα του Αγίου Πνεύματος που ο Χριστός δωρίζει στους φίλους του, είναι ή Χάρη της υπέρβασης του εαυτού και ή θεληματική αποδοχή για την Αγάπη του Χριστού όλης της οδύνης, των τραυμάτων, της ταλαιπωρίας και της περιφρόνησης, διότι σε όλα τα άλλα δώρα του Θεού δεν μπορούμε να δοξαστούμε, βλέποντας ότι δεν προέρχονται από εμάς, αλλά από το Θεό.Άλλα στο σταυρό των δοκιμασιών και των θλίψεων μπορούμε να δοξαστούμε, διότι, όπως λέει πάλι ο Απόστολος, «Δεν θα καυχηθώ παρά μόνο στο Σταυρό του Κυρίου Ιησού Χριστού».
Είναι τόσο απλό, αλλά και τόσο απαιτητικό. Να γιατί θα δεις τόσο πολλούς «Χριστιανούς» να σε χαιρετούν κουνώντας το χέρι ευτυχισμένα, ενώ οδηγούν τα ακριβά τους αυτοκίνητα.
