Ιεροσολύμων Θεόφιλος: Την Τετάρτην, 15ην / 28ην Αυγούστου 2024, εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου η Θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και δή εις τον Ιερόν Ναόν αύτής της Κοιμήσεως του έτους 317, του εμπεριέχοντος το σεπτόν Θεομητορικόν Μνήμα.
Κατά την εορτήν αυτήν η Εκκλησία όλη, ιδία δε η των Ιεροσολύμων, αναμιμνήσκεται ότι η Θεοτόκος, θυγάτηρ των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης και μήτηρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, εκοιμήθη επί του Όρους Σιών και εκηδεύθη υπό των “θεαρχίω νεύματι” συναχθέντων Αγίων Αποστόλων και ετάφη εις Γεθσημανήν. Το θεοδόχον αυτής σώμα έλαβεν εις χείρας Αυτού ο Κύριος και εκάθισεν εκ δεξιών Αυτού, ίνα εκεί υπεράνω των ουρανίων ταγμάτων πρώτη μετά Θεόν της θριαμβευούσης Εκκλησίας δέηται υπέρ των τιμώντων αυτήν και υπέρ της Οικουμένης όλης.
Προς τιμήν της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ετελέσθη πανηγυρική θεία Λειτουργία εις το Θεομητορικόν αυτής μνήμα, προεξάρχοντος της Α.Θ.Μ. του Πατρός ημών και Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, συλλειτουργούντων Αυτώ του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βόστρων κ. Τιμοθέου και των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Γεράσων κ. Θεοφάνους, Λύδδης κ. Δημητρίου και Μαδάβων κ. Αριστοβούλου, του Γέροντο ς Αρχιγραμματέως Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου συμπροσευχομένου Αγιοταφιτών Ιερομονάχων, Αραβοφώνων Πρεσβυτέρων και εκπροσώπων των Πατριαρχείων Ρουμανίας και Ρωσίας, του Αρχιδιακόνου π. Μάρκου και των Ιεροδιακόνων π. Ευλογίου και π. Δοσιθέου, ψάλλοντος του Ιεροδιακόνου π. Συμεών μετά των μοναχών διακονητών του Προσκυνήματος δεξιά ελληνιστί και της χορωδίας του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου αριστερά αραβιστί, παρουσία του Γενικού Προξένου της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα και του προσωπικού του Προξενείου κ. Δημητρίου Αγγελοσοπούλου και συμπροσευχομένων πιστών Ιεροσολυμιτών και άλλων και ελαχίστων προσκυνητών, λόγω του συνεχιζομένου πολέμου και ελαχίστων Ορθοδόξων πιστών εκ των κατεχομένων περιοχών, λόγω των περιορισμών παρά της Ισραηλινής Στρατιωτικής Διοικήσεως.
Εις το Κοινωνικόν της θείας Λειτουργίας εκήρυξεν τον θείον λόγον ο Μακαριώτατος ως έπεται:
“Ηγίασε το σκήνωμα Αυτού ο Ύψιστος” (Ψαλμ. 45,5) “Όρος του Θεού όρος πίον· το όρος, ο ηυδόκησεν ο Θεός κατοικείν εν αυτώ”, (Πρβλ. Ψαλμ. 67, 16-17), αναφωνεί ο θείος Δαυΐδ.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί και προσκυνηταί,
Η χάρις της όντως αγαθής Δεσποίνης, της του μόνου αγαθού Θεού Μητρός συνήθροισεν πάντας ημάς εκ των περάτων της οικουμένης, εν τώ σεβασμίω τούτω Θεομητορικώ μνήματι, ίνα εορτάσωμεν την Κοίμησιν αυτής.
Η υπερένδοξος και ευλογημένη Δέσποινα ημών Θεοτόκος και αειπάρθενος Μαρία είναι του ανθρωπείου γένους το εγκαλλώπισμα και το αύχημα πάσης κτίσεως, λέγει ο εγκωμιαστής αυτής άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Και τούτο διότι “εκ των αχράντων και παναμώμων αιμάτων της αγίας Παρθένου ο Υιός και Λόγος του Θεού Πατρός ανέλαβε σάρκα εμψυχωμένην από ψυχήν λογικήν και νοεράν”.
Και προήλθεν εξ αυτής είς Χριστός, είς Κύριος, είς Υιός Θεός και άνθρωπος ο αυτός, Θεός δε ομού τέλειος και άνθρωπος τέλειος, όλος Θεός, όλος άνθρωπος, μία υπόστασις σύνθετος εκ δύο φύσεων τελείων θεότητός τε και ανθρωπότητος … ου σύγχυσιν υποστάς ουδέ διαίρεσιν υπομείνας”.
Εις το ακατάληπτον τη ανθρωπίνη διανοία μυστήριον της ενσαρκώσεως και ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου, της σωτηρίας δηλονότι του ανθρώπου, η αειπάρθενος Μαρία γίνεται συμμέτοχος και συνεργός. Διό και αναδείκνυται Θεοτόκος και Μητέρα του Θεού, τουτέστιν του Υιού και Λόγου του Θεού, Κυρίου δε ημών Ιησού Χριστού. Η αγία Παρθένος Μαρία, ως λέγει ο Ιερός Δαμασκηνός είναι “η μόνη όντως υπερφυώς και υπερουσίως τον υπερούσιον του Θεού Λόγον απεριγράπτως χωρίσασα, περί ής δεδοξασμένα υπέρ αυτού του Κυρίου λελάληνται”.
Σήμερον η Αγία του Χριστού Εκκλησία και δή η των Ιεροσολύμων εορτάζει την πανίερον μνήμην της Κοιμήσεως και Μεταστάσεως της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας συναγαλλομένης μετά των δορυφορησάντων αυτήν αγγελικών ταγμάτων εν ταις του Υιού αυτής χερσίν, ως αναφωνεί ο υμνωδός:
“Η των ουρανών υψηλοτέρα υπάρχουσα, και των Χερουβίμ ενδοξοτέρα, και πάσης κτίσεως τιμιωτέρα, η δι’ υπερβάλλουσαν καθαρότητα, της αϊδίου ουσίας δοχείον γεγενημένη, εν ταις του Υιού χερσί, σήμερον την παναγίαν παρατίθεται ψυχήν, και σύν αυτή πληρούται τα σύμπαντα χαράς, και ημίν δωρείται το μέγα έλεος”.
Η Κοίμησις της Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, αγαπητοί μου αδελφοί, αποτελεί θαύμα παράδοξον και ανερμήνευτον. Και τούτο διότι η πηγή της Αθανάτου και αιωνίου ζωής, τουτέστιν του Χριστού, τίθεται εν μνημείω και ο εν πέτρα διαγλυφθείς τάφος γίνεται κλίμαξ προς ουρανόν. Αξιοσημείωτον ενταύθα, ότι ο Ιακώβ ενυπνιάσθη την κλίμακα ταύτην κατά την μαρτυρίαν της βίβλου της Γενέσεως: “καί ενυπνιάσθη, [Ιακώβ] και ιδού κλίμαξ εστηριγμένη εν τη γή, ής η κεφαλή αφικνείτο εις τον ουρανόν, και οι άγγελοι του Θεού ανέβαινον και κατέβαινον επ᾿ αυτής”, (Γενέσεως 28,12).
Κατά δε τον Προφήτην Ιεζεκιήλ, η αειπάρθενος Μαρία είναι η κεκλεισμένη πύλη η προς ανατολάς βλέπουσα: “καί είπε Κύριος πρός με· η πύλη αύτη κεκλεισμένη έσται, ουκ ανοιχθήσεται, και ουδείς μη διέλθη δι’ αυτής, ότι Κύριος ο Θεός ᾿Ισραήλ εισελεύσεται δι’ αυτής, και έσται κεκλεισμένη”, (Ιεζεκιήλ 44,2).
Αναφερόμεθα εις τους Προφήτας, διότι κατά τον άγιον Γρηγόριον τον Παλαμάν: “Αύτη των προφητών υπόθεσις, των Αποστόλων αρχή, των μαρτύρων εδραίωμα, των διδασκάλων κρηπίς… Αύτη καταρχή και πηγή και ῥίζα των απορρήτων αγαθών. Αύτη παντός αγίου κορυφή και τελείωσις”. [Και απλούστερον: Αύτη είναι θεμέλιον των προφητών, αρχή των Αποστόλων, εδραίωμα των μαρτύρων, βάσις των διδασκάλων… Αυτή είναι αρχή και πηγή και ρίζα των απορρήτων αγαθών. Αυτή είναι κορυφή και τελείωσις κάθε αγίου”.
“Αύτη παντός αγίου κορυφή και τελείωσις γενομένη”, δεν ήτο ανάγκη να παραμείνη εν τη γή, διά τούτο από του τάφου προς τον υπερουράνιον χώρον ευθύς ανελήφθη, όπως ακριβώς ο Υιός και Θεός αυτής Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, επισημαίνει ο άγιος Γρηγόριος. Κατά δε τον υμνωδόν της Εκκλησίας, ο ακατάληπτος ταύτης [τής Θεοτόκου] καρπός, δι’ όν ουρανός εχρημάτισε, ταφήν υπέστη, εκουσίως ως θνητός, πως την ταφήν αρνήσεται η απειρογάμως κυήσασα;”
Άς ακούσωμεν και τον άγιον Ιωάννην τον Δαμασκηνόν εξιστάμενον και λέγοντα: “Ώ πως η πηγή της ζωής προς ζωήν διά μέσου θανάτου μετάγεται! ώ πως η εν τώ τόκω τους όρους υπερβάσα της φύσεως, νύν υποκύπτει ταις ταύτης θεσμοίς και θανάτω το ακήρατον καθυποβάλλεται σώμα. Δεί γάρ αυτό το θνητόν αποθέμενον, την αφθαρσίαν αμφιάσασθαι, επεί και ο Δεσπότης της φύσεως την του θανάτου πείραν ουκ απηνήναντο. Θνήσκει γάρ σαρκί και θανάτω λύει τον θάνατον και φθορά την αφθαρσίαν χαρίζεται και την νέκρωσιν ποιεί πηγήν της Αναστάσεως”. [Και απλούστερον. Ώ πως η πηγή της ζωής μεταφέρεται στην ζωήν περνώντας τον θάνατον! Πως αυτή που ξεπέρασε στην γέννα της τα όρια της φύσεως, σκύβει τώρα εις τους νόμους και υποτάσσεται εις τον θάνατον το αθάνατον σώμα. Διότι πρέπει αυτό να αποθέσει την θνητότητα και να ντυθεί την αφθαρσία, αφού και ο Κυρίαρχος της φύσεως δεν αρνήθηκε να υποβληθεί στον θάνατο. Πεθαίνει κατά την σάρκα και με τον θάνατο καταργεί τον θάνατο και με την φθορά μας χαρίζει την αφθαρσία και κάνει την νέκρωση την πηγή της Αναστάσεως].
Ημείς, αγαπητοί μου αδελφοί, οι μακαρίζοντες την πάνσεπτον Κοίμησιν της Παναγίας Παρθένου, της γενομένης Μητέρας του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού παρακαλέσωμεν Αυτήν, ίνα μη παύση ικετεύουσα τον Υιόν και Θεόν αυτής υπέρ των ψυχών ημών και υπέρ ειρηνεύσεως της δοκιμαζομένης γής, της φιλοξενούσης το κενόν θεομητορικόν αυτής μνήμα. Αμήν. Έτη πολλά ευλογημένα και ειρηνικά”.
Μετά την ολοκλήρωσιν της πανηγύρεως ο ηγούμενος και ανακαινιστής του Προσκυνήματος και του Ηγουμενείου Μητροπολίτης Ελενουπόλεως κ. Ιωακείμ παρέθεσε κέρασμα αναψυχής εις το Ηγουμενείον.
Εκ της Αρχιγραμματείας
