Την Κυριακήν, 23ην Οκτωβρίου / 5ην Νοεμβρίου 2017, εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου η μνήμη του αγίου ενδόξου Ιακώβου του Αδελφοθέου πρώτου Ιεράρχου των Ιεροσολύμων εις τον Ιερόν Ναόν αυτού, τον κείμενον μεταξύ της Αγιοταφιτικής Αδελφότητος και του Ναού της Αναστάσεως και αποτελούντα τον καθεδρικόν Ναόν της Ελληνορθοδόξου Αραβοφώνου Κοινότητος των Ιεροσολύμων του Πατριαρχείου.
Όπως μας ενημερώνει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων: “Εις τον Ιερόν τούτον Ναόν προεξήρξεν αφ’ εσπέρας του Εσπερινού ως χοροστατών η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συμπροσευχομένων Αυτώ του Πατριαρχικού Επιτρόπου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου, του Γέροντος Αρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ελενουπόλεως κ. Ιωακείμ, Αγιοταφιτών Ιερομονάχων ων πρώτος ο Γέρων Καμαράσης Αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος, του Αρχιδιακόνου Μάρκου, ψάλλοντος του Πρωτοψάλτου του Ναού της Αναστάσεως Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου δεξιά ελληνιστί και της Αραβοφώνου χορωδίας του Αγίου Ιακώβου αριστερά, προσευχομένων μελών της Αραβοφώνου Κοινότητος των Ιεροσολύμων, μοναχών, μοναζουσών και ευλαβών προσκυνητών.
Την πρωίαν ανήμερα της εορτής προεξήρξε ως λειτουργός η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αυτώ του Πατριαρχικού Επιτρόπου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου και του Γέροντος Αρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου και Αγιοταφιτών Ιερομονάχων, ων πρώτος τη τάξει ο Γέρων Καμαράσης Αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος, του Αρχιδιακόνου π. Μάρκου και του διακόνου π. Αναστασίου, και πάλιν ψαλλόντων του Πρωτοψάλτου του Ναού της Αναστάσεως Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου και του Λαμπαδαρίου κ. Γεωργίου Αλβανού μετά των μαθητών της Πατριαρχικής Σχολής Σιών δεξιά ελληνιστί και της Αραβοφώνου χορωδίας του Αγίου Ιακώβου αριστερά, υπό τον κ. Ριμόν Κάμαρ παρουσία του Γενικού Προξένου της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα κ. Χρήστου Σοφιανοπούλου, μετέχοντος δε ευλαβούς εκκλησιάσματος εκ πολλών ευλαβών προσκυνητών εξ Ελλάδος, Κύπρου, Ρωσσίας και Ρουμανίας, συμπροσευχομένων εν κατανύξει και ευλαβεία.
Προς το ευλαβές εκκλησίασμα τούτο εκήρυξε τον θείον λόγον ο Μακαριώτατος έχοντα ως έπεται ελληνιστί:
«Πάσαν χαράν ηγήσασθε, αδελφοί μου, όταν πειρασμοίς περιπέσητε ποικίλοις, γινώσκοντες ότι το δοκίμιον υμών της πίστεως κατεργάζεται υπομονήν· η δε υπομονή έργον τέλειον εχέτω, ίνα ήτε τέλειοι και ολόκληροι εν μηδενί λειπόμενοι». Ως πρόξενον τελείας χαράς θεωρήσατε, αδελφοί μου, όταν πέσητε μέσα σε δοκιμασίαν και θλίψεις διαφόρους. Θα χαίρετε δε εις τας θλίψεις και τους πειρασμούς αυτούς, όταν έχητε την γνώσιν ότι το να δοκιμάζηται η πίστις σας διά των θλίψεων δημιουργεί ως αποτέλεσμα ασφαλές και πλήρες σταθεράν υπομονήν, η δε υπομονή αυτή ας είναι ακλόνητος και έτσι ας παράγη πλήρη τον καρπον της τελειοποιήσεώς σας, διά να είσθε τέλειοι και ολόκληροι, ώστε να μην σας λείπει τίποτε. Διδάσκει ο Άγιος Ιάκωβος.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί και προσκυνηταί.
Ευλογητός ο Θεός, ο Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ο καταξιώσας πάντας ημάς εν τη λαμπρά ταύτη ημέρα εορτάσαι την ιεράν μνήμην του δικαίου και πιστού μάρτυρος του Χριστού Ιακώβου του Αδελφοθέου και πρώτου Ιεράρχου των Ιεροσολύμων.
Ο εν αγίοις Πατήρ ημών Ιάκωβος κατέχει εξέχουσαν θέσιν εν τη αγία του Χριστού Εκκλησία, διότι ούτος εν εαυτώ συγκεντρώνει το «Αποστολικόν», το «Ιεραρχικόν»και το «Συνοδικόν» αξίωμα, ως και το του μάρτυρος. Τούτο ακριβώς διατυπώνει και ο μελωδός της Εκκλησίας λέγων: «Ως του Κυρόυ μαθητής ανεδέξω δίκαιε το Ευαγγέλιον, ως μάρτυς έχεις το απαράτρεπτον, την παρρησίαν ως Αδελφόθεος, το πρεσβεύειν ως Ιεράρχης».
Εν τη Καθολική αυτού επιστολή ο άγιος ημών Ιεράρχης μεταξύ άλλων μας προτρέπει να αντιμετωπίζωμεν με χαράν τους ποικίλους πειρασμούς. Και τούτο διότι «το δοκίμιον της πίστεως κατεργάζεται υπομονήν», (Ιακ. 1,3. ) Με άλλα λόγια, η καθαρά και γνησία πίστις φανερούται διά των πειρασμών και δοκιμασιών των αγαπώντων τον Θεόν. «Χαράς δε πάσης οι πειρασμοί παραίτιοι τοις σπουδαίοις, ότι το δοκίμιον αυτών διά τούτων γίνεται φανερόν», λέγει ο ερμηνευτής άγιος Θεοφύλακτος.
Η εν Χριστώ υπομονή, περί ης διδάσκει ο άγιος Ιάκωβος δεν έχει σχέσιν με την στωικήν απάθειαν, διά της οποίας ο άνθρωπος καθίσταται εν τινι μέτρω αναίσθητος εις τας θλίψεις, παθητικώς και αταράχως δεχόμενος αυτάς. Η υπομονή των Χριστιανών είναι θριαμβευτική κατανίκησις των θλίψεων, μη αφαιρούσα τίποτε από την δραστηριότητα του πιστού, αλλ’ όλως τουναντίον ενισχύουσα την πίστιν αυτού, κινούσα αυτόν εις ευγνώμονα ευχαριστίαν του Θεού και εντείνουσα την ενεργητικότητα και τον ζήλον αυτού. Όταν δε υπομένωμεν καρτερικώς ως υπό του Θεού παρεχομένην εις ημάς πάσαν δοκιμασίαν, οσονδήποτε και αν διαρκή αυτή, και όταν μετά πάσης υπακοής δεχώμεθα αυτήν μέχρι σημείου, ώστε να μη χάνωμεν την εσωτερικήν υμών ειρήνην, αλλά να αισθανώμεθα χαράν δι’ αυτήν, τότε ασφαλώς η υπομονή μας θα έχη τέλειον έργον.
Το τέλειον δε τούτο έργον δεν είναι άλλον από την απόκτησιν της πνευματικής ωριμότητος, κατά την οποίαν θα έχωμεν πλήρεις τας δωρεάς και την ηθικήν τελειότητα του Χριστού, ως κηρύσσει και ο θείος Παύλος: «Μέχρι καταντήσωμεν οι πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού, (Εφεσ. 4,13). Κατά δε τον άγιον Ιάκωβον «Μακάριος ανήρ ος υπομένει πειρασμόν. Ότι δόκιμος γενόμενος λήψεται τον στέφανον της ζωής, ον επηγγείλατο ο Κύριος τοις αγαπώσιν αυτόν» (Ιακ. 1,12).
[irp posts=”380343″ name=”Εορτασμός 28ης Οκτωβρίου στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων (ΒΙΝΤΕΟ & ΦΩΤΟ)”]
Τον «στέφανον της ζωής», δηλονότι της αιωνίου εν Χριστώ ζωής έλαβε ο άγιος απόστολος ημών Ιάκωβος διά του μαρτυρικού αυτού αίματος, αναδειχθείς ούτως παράδειγμα προς μίμησιν τελείας υπομονής και υπακοής. «Ου γαρ εστιν η βασιλεία του Θεού βρώσις και πόσις αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω», (Ρωμ. 14,17), κηρύττει ο σοφός Παύλος.
Αυτήν ακριβώς την δικαιοσύνην και ειρήνην και χαράν εν Πνεύματι Αγίω προγευόμεθα πάντες οι γινώσκοντες ότι η Εκκλησία δεν αποτελεί κοσμικήν οργάνωσιν επί της γης, αλλά είναι αυτό τούτο το μυστικόν Σώμα του Χριστού. «Ο δε Χριστός», λέγει ο θείος Παύλος, «κεφαλή της Εκκλησίας και αυτός εστι Σωτήρ του σώματος» (Εφ. 5,23).
Ο σήμερον τιμώμενος Ιεράρχης της Εκκλησίας μας καλεί να υποταχθώμεν εις τον Θεόν και να αντισταθώμεν εις τα μηχανήματα του διαβόλου, εγγίζοντες τον Θεόν και αγνίζοντες τας καρδίας ημών «Υποτάγητε ούν τω Θεώ, αντίστητε τω διαβόλω και φεύξεται αφ’ υμών. Εγγίσατε τω Θεώ και εγγιεί υμίν. Καθαρίσατε χείρας αμαρτωλοί και αγνίσατε καρδίας δίψυχοι», (Ιακ. 4, 7-8).
Λέγει δε ο άγιος Ιάκωβος απευθυνόμενος κυρίως εις εκείνους τους Χριστιανούς, των οποίων η πίστις είναι αμφίβολος και ομοιάζει προς κύμα της θαλάσσης. Εις εκείνους οι οποίοι επιθυμούν να απολαμβάνουν ταυτοχρόνως τα του κόσμου και του Θεού. Εις εκείνους, οι οποίοι ταυτοχρόνως λατρεύουν Θεόν και μαμωνάν. Διά τούτο και υπογραμμίζει ότι «Ανήρ δίψυχος, ακατάστατος εν πάσαις ταίς οδοίς αυτού», (Ιακ. 1,8). Ερμηνεύων τους λόγους τούτους του Αγίου Ιακώβου ο Μέγας Αθανάσιος λέγει: δίψυχοι είναι οι μη μίαν μεν έχοντες γνώμην, άλλοτε δε άλλως μεταβαλλομένους και νυν μεν επαινούντας, ο λέγουσι μετ’ ολίγον δε ψέγονται όπερ ειρήκασι, και πάλιν επαινούντας όπερ προ μικρού διέβαλλον».
Αγαπητοί μου αδελφοί, αι ημέραι τας οποίας ζώμεν «πονηραί εισι», (Εφ. 5, 16), διά τούτο ας ακούσωμεν του θείου Παύλου λέγοντος: «Βλέπετε ούν πως ακριβώς περιπατείτε, μη ως άσοφοι αλλ’ ως σοφοί εξαγοραζόμενοι τον καιρόν ότι αι ημέραι πονηραί εισί», (Εφ. 5, 15-16). Μετά δε του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου είπωμεν: Ιδού θεωρούμεν ευτυχείς εκείνους που διεκνύουν υπομονήν· «Ιδού μακαρίζομεν τους υπομένοντας».
Παρακαλέσωμεν τον Άγιον Ιάκωβον, τον έχοντα παρρησίαν ως Αδελφόθεον και το πρεσβεύειν ως Ιεράρχην, ίνα πεσβεύει Χριστώ τω Θεώ ημών υπέρ των ψυχών ημών και υπέρ καταπαύσεως του πολέμου εν τη περιοχή ημών και υπέρ ειρήνης εν ταίς καρδίαις των κατοικούντων την πόλιν την Αγίαν Αμήν».
Απολυθείσης της θείας Λειτουργίας, ο Μακαριώτατος και οι Αρχιερείς και Ιερείς ανήλθον ενδεδυμένοι εν λιτανεία διά των βαθμίδων του Κεντρικού Μοναστηρίου εις το Πατριαρχείον, συνοδευόμενοι υπό των Αγιοταφιτών Αρχιερέων, πάντων διερχομένων διά της Πύλης του Κεντρικού μοναστηρίου και λαμβανόντων την ευλογίαν των αρτιδίων παρά της Γεροντίσσης Σεραφείμας, υπευθύνου του αρτοποιείου του Πατριαρχείου.
Εις την αίθουσαν του Πατριαρχείου ανεπέμφθη δέησις, εψάλη ο Πατριαρχικός Πολυχρονισμός και ο Μακαριώτατος ηυχήθη εις τους προσκεκλημένους και επέδωσεν εις αυτούς Ιεροσολυμιτικάς ευλογίας”.
){kind=link}