Βαρθολομαίος: Στο επετειακό δείπνο για τα 50 χρόνια ιερωσύνης του Αρμενίου Αρχιεπισκόπου Αράμ Ατεσιάν (Aram Ateşyan) παρέστη ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος το Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026, στην Κωνσταντινούπολη.
Ρεπορτάζ: Γιάννης Παπανικολάου
Ο τιμώμενος ιεράρχης διακονεί στο Αρμενικό Πατριαρχείο της Πόλης, όπου έχει αναλάβει κατά καιρούς θέσεις ευθύνης. Τις επετειακές εκδηλώσεις έθεσε υπό την αιγίδα του ο Πατριάρχης των Αρμενίων στην Τουρκία, Σαχάκ Β΄ Μασαλιάν, σύμφωνα με το «Φως Φαναρίου».
Η παρουσία του Βαρθολομαίου στο δείπνο έδωσε στην επέτειο διαχριστιανική διάσταση. Ο προκαθήμενος του Οικουμενικού Πατριαρχείου συμμετείχε σε μια εκδήλωση της αρμενικής εκκλησιαστικής κοινότητας, τιμώντας έναν ιεράρχη του οποίου η διαδρομή συνδέεται με τις ενορίες και τη διοίκηση του Αρμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης.
Από τη χειροτονία του 1976 στο χρυσό ιωβηλαίο
Ο Αράμ Ατεσιάν γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1954 στο Τιγρανόκερτο και φοίτησε στη θεολογική σχολή του Αρμενικού Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1973 και πρεσβύτερος το 1976 από τον τότε Αρμένιο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Σνορκ Καλουστιάν. Από τη δεύτερη αυτή χειροτονία υπολογίζονται τα 50 χρόνια ιερωσύνης, όπως προκύπτει από το επίσημο βιογραφικό του.
Για περισσότερες από δύο δεκαετίες υπηρέτησε ως εφημέριος σε αρμενικές κοινότητες. Από το 1976 έως το 1997 διακόνησε στον ναό του Αγίου Στεφάνου στο Χαλίλογλου της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια υπηρέτησε για δύο χρόνια στην ομώνυμη ενορία του Γεσίλκιοϊ. Το 1999 χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον Καθολικό Πάντων των Αρμενίων Καρεκίν Β΄, ο οποίος το 2006 του απένειμε και τον τίτλο του αρχιεπισκόπου. Στη διαδρομή του περιλαμβάνεται επίσης η θητεία του ως τοποτηρητή του Αρμενικού Πατριαρχείου της Πόλης.
Τι σημαίνει «ιωβηλαίο» και από πού προέρχεται
Η λέξη «ιωβηλαίο» έχει βιβλικές ρίζες και συνδέεται με το εβραϊκό yovel, το κέρας κριαριού που χρησιμοποιούνταν ως σάλπιγγα. Στο 25ο κεφάλαιο του Λευιτικού, ύστερα από επτά κύκλους των επτά ετών, το πεντηκοστό έτος ορίζεται ως ξεχωριστή περίοδος. Ο ήχος του κέρατος ανήγγελλε την έναρξή της κατά την Ημέρα του Εξιλασμού. Ο βιβλικός νόμος προέβλεπε την απελευθέρωση όσων βρίσκονταν σε δουλεία, την επιστροφή της γης στις οικογένειες που την είχαν χάσει και την ανάπαυση των αγρών από την καλλιέργεια. Έτσι, ο αριθμός πενήντα συνδέθηκε με μια περίοδο αποκατάστασης που αφορούσε ολόκληρη την κοινότητα.
Αιώνες αργότερα, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έδωσε στον όρο ειδικό περιεχόμενο. Το 1300 ο πάπας Βονιφάτιος Η΄ ανακήρυξε το πρώτο Ιωβηλαίο, γνωστό και ως Άγιο Έτος, που συνδέθηκε με το προσκύνημα στη Ρώμη. Η συχνότητα του εορτασμού μεταβλήθηκε με την πάροδο του χρόνου και τελικά καθιερώθηκε κύκλος 25 ετών, με δυνατότητα ανακήρυξης έκτακτων Ιωβηλαίων.
Στη σημερινή ελληνική χρήση, η λέξη δηλώνει ευρύτερα μια σημαντική επέτειο. Η συμπλήρωση 25 χρόνων αποκαλείται συχνά «αργυρό ιωβηλαίο» και η συμπλήρωση 50 χρόνων «χρυσό ιωβηλαίο». Στην περίπτωση του Αράμ Ατεσιάν, το χρυσό ιωβηλαίο σηματοδοτεί μισό αιώνα από τη χειροτονία του σε πρεσβύτερο, από τα πρώτα χρόνια της ενοριακής του διακονίας έως την ανάληψη ευθυνών στο Αρμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.





















