Μεγάλη Εβδομάδα: Για την εμπειρία του από το ταξίδι στο «μακρινό χωριό» Χομ Χιλ (Home Hill) της Κουησλάνδης και την επαφή του με τους κατοίκους της ελληνικής κοινότητας της απομακρυσμένης αυτής περιοχής της Αυστραλίας, γράφει αποκλειστικά στον «Ε.Κ.» ο π. Αλέξανδρος Δημ. Κανταράκιας.
Του π. Αλεξ. Δημ. Κανταρακια
«Με την ευλογία και σεπτή εντολή του Σεβασμιοτάτου Ευεργέτη μου, Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. κ. Μακαρίου, ήρθα να κάνω την Μεγ. Εβδομάδα στην πανέμορφη περιοχή της Κουησλάνδης. Συγκεκριμένα στο παραθαλάσσιο τουριστικό θέρετρο του Townsville. Γρήγορα πληροφορήθηκα ότι δύο ώρες νοτιότερα απ αυτή τη πόλη που εξυπηρετώ, υπάρχει μία άλλη, πολύ μικρότερη που έχει περί τους 60 έλληνες και οι οποίοι είναι σχεδόν στο σύνολο τους ηλικιωμένοι.
Έτσι σήμερα, Μεγ. Τέταρτη αποφάσισα και έκανα προηγιασμένη θεία Λειτουργία σ αυτό το πολύ «μακρινό χωριό» της Κουησλάνδης, στο Home Hill. Ο μικρός και όμορφος ναός τους, είναι αφιερωμένος στον λιθοβολισθέντα Πρωτομάρτυρα και Αρχιδιάκονο Στέφανο.
Μεταξύ των δύο αυτών πόλεων (Townsville και Home Hill) υπάρχει η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση της Αυστραλίας. Αντικριστά της περιοχής αυτής, είναι ο μεγαλύτερος κοραλλιογενείς ύφαλος του πλανήτη που καταλαμβάνει μία τεράστια νοητή περιοχή όση η απόσταση Ισπανίας – Ελλάδας. Τοπία φανταστικά. Κομμάτια του παραδείσου ριγμένα στις ανατολικές ακτές της ηπείρου της Αυστραλίας.
Μετά την προηγιασμένη τους έκανα και ευχέλαιο,λόγω της ημέρας. Καμία άλλη ακολουθία δεν θα τελεστεί αυτές τις ημέρες, γιατί δεν υπάρχει μόνιμος ιερέας. Έτσι αν θέλουν να εκκλησιαστούν -όσοι μπορούν- ταξιδεύουν στο Townsville πού κι αυτό έχει ιερέα μόνο μία φορά το μήνα κι αυτό μόνο την ημέρα του Σαββάτου.
Στο Home Hill, ζουν περίπου 60 γεροντάκια μαζί με ελάχιστους νέους, μετρημένους στα δάχτυλα των χεριών. Ήρθαν την δεκαετία του 1960 και εργάστηκαν στις τεράστιες φυτείες του ζαχαρότευτλων που υπάρχουν εδώ.
Οι περισσότεροι έλκουν την καταγωγή, κυρίως από την Μυτιλήνη, την Κύπρο, τα Κύθηρα, την Ρόδο και την Κάλυμνο. Αφού κοινώνησαν όλοι και τους έχρισα με το ευχέλαιο πήγαμε στο χώλ του ναού και ήπιαμε καφεδάκι. Εκεί μου είπανε τις επιθυμίες τους, τις σκέψεις τους, και τις πολλαπλές και ένθερμες ευχές τους. Τους υποσχέθηκα να πάμε στο νεκροταφείο της περιοχής και εκεί έκανα τρισάγια στους συγγενείς τους. Ούτε θυμόνταν πότε έκαναν τελευταία φορά τρισάγια στους δικούς τους.
Το πόση χαρά πήραν!! Ας μας συχωρά ο θεός αμαρτίες, που τους «δώσαμε» αυτή την χαρά!!
π. Αλέξ. Δημ. Κανταράκιας.
Πάσχα του 2026».
—
*Ο π. Αλέξανδρος Κανταράκιας, καταγεται απο τη νήσο Σκιάθο και υπηρέρησε ως κληρικός για πέντε χρόνια στην Αθήνα, 17 στις ΗΠΑ και 8 χρόνια στην Αυστραλία
