του Αντώνη Μακατούνη – από την Ορθόδοξη Αλήθεια που κυκλοφορεί στα περίπτερα
Εχουν υπάρξει πολλές περιπτώσεις ιερέων αγωνιστών που αποτελούν σημείο αναφοράς για τους πιστούς. Ιερείς που το έργο τους έχει προβάλει στο παρελθόν η «Ορθόδοξη Αλήθεια».
Σήμερα το ενδιαφέρον στρέφεται σε έναν κληρικό-οικοδόμο, ο οποίος έχτισε με τα ίδια του τα χέρια τον ναό στον οποίο είναι εφημέριος από το 1981.
Ο π. Ιωάννης Γαλάνης αφιέρωσε όλη τη ζωή του σε αυτό τον μοναδικό σκοπό, στην ανέγερση του ναού που είναι αφιερωμένος στον Αγιο Μακάριο και βρίσκεται στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας.
Ο π. Ιωάννης δεν φοβήθηκε να λερώσει τα ράσα του και, μαζί με έμπειρους τεχνίτες, δημιούργησε από το μηδέν μια εκκλησία-κόσμημα για την όμορφη παραθαλάσσια περιοχή. Ηταν το όνειρο της ζωής του που κατάφερε να κάνει πραγματικότητα. Επί 20 χρόνια πρωτοστατούσε στις εργασίες, χρησιμοποιώντας οικοδομικά εργαλεία (φτυάρια, σφυριά, πριόνια κ.ά.) και ανέβαινε με μεγάλη αυταπάρνηση σε σκαλωσιές και αναβατόρια. Ούτε τα ράσα τον εμπόδισαν να σκαρφαλώνει και να αιωρείται στους οικοδομικούς μηχανισμούς. Το μόνο που σκεφτόταν και έπαιρνε κουράγιο ήταν η δημιουργία της εκκλησίας και, ως επικεφαλής μιας ομάδας τεχνιτών και εργατών, έδινε καθημερινά τον μεγάλο αγώνα του.
«Ηταν επιτακτική η ανάγκη να γίνει, γιατί ο ναΐσκος που προϋπήρχε δεν εξυπηρετούσε τον αριθμό των ενοριτών, που ήταν περίπου 1.000 άνθρωποι το 1981. Στα τωρινά χρόνια ο αριθμός είναι μεγαλύτερος, ειδικά το καλοκαίρι, με τους παραθεριστές. Το 1987 θεμελιώσαμε τον νέο ναό μας, διαστάσεων 25×16 μ., έπειτα από Προεδρικό Διάταγμα του 1985 για τροποποίηση του σχεδίου πόλεως.
Το πλεονέκτημά μας ήταν ότι ο ναός είχε περιουσία οικόπεδο τεσσάρων στρεμμάτων προς αξιοποίηση» αναφέρει στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο π. Ιωάννης και προσθέτει συγκινημένος: «Αφοσιώθηκα εξ ολοκλήρου, γιατί είπα ότι θα διαθέσω εδώ τα νιάτα μου. Δεν θέλω ούτε λιμουζίνες ούτε παλάτια ούτε πλούτη. Ολα τα πλούτη μου είναι η εκκλησιά ετούτη». Φράση που αποδεικνύει το μεγαλείο της ψυχής του π. Ιωάννη.
Η όμορφη αλλά και κοπιώδης ιστορία του εν λόγω κληρικού άρχισε το 1981, όταν διορίσθηκε εφημέριος της νεοσύστατης δεύτερης ενορίας του Ξυλοκάστρου, έπειτα από σχετικό Προεδρικό Διάταγμα (11 Απριλίου 1981). Συγκεκριμένα, στις 6 Νοεμβρίου του ίδιου έτους ανέλαβε τα ιερατικά καθήκοντά του και ξεκίνησε το «ταξίδι» με προορισμό τη δημιουργία του καλαίσθητου ναού, όπως τον είχε σκεφτεί. Στις 15 Μαΐου 2005 έγιναν τα εγκαίνια του νέου ναού, που είναι αφιερωμένος στον Αγιο Μακάριο. Ηταν μια σπουδαία συγκυρία, γιατί εκείνη την ημέρα συμπληρώνονταν 200 χρόνια από την κοίμηση του Αγίου Μακαρίου του Νοταρά (Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου, 1731-1805).
«Κι όμως θαύματα συντελούνται όχι μόνο από τη θεία βούληση αλλά και από την ανθρώπινη θέληση και δημιουργικότητα, χωρίς υπερβολή. Στο Ξυλόκαστρο λειτουργούσε έως το 1981 μόνο ένας ενοριακός ναός (Αγιος Βλάσιος). Ωστόσο η βαθμιαία αύξηση του πληθυσμού οδήγησε τότε στην απόφαση Εκκλησίας και Πολιτείας για την ίδρυση και δεύτερης ενορίας στην περιοχή» αναφέρει ο κ. Βασίλειος Τσακίρης, αρθρογράφος σε τοπική εφημερίδα, και προσθέτει για τον π. Ιωάννη Γαλάνη:
«Παρότι γεννήθηκε στον Φενεό Κορινθίας, μεγάλωσε στα Τρίκαλα Κορινθίας, στα ίδια ακριβώς χώματα που πρωτοπερπάτησαν ο Αγιος Μακάριος Κορίνθου και ο Αγιος Γεράσιμος ο εν Κεφαλληνία. Ισως και η συγκυρία αυτή να υπήρξε ένα επιπλέον κίνητρο για τον πατέρα Ιωάννη. Διαπιστώνοντας από τις πρώτες ημέρες της εφημερίας του την ανεπάρκεια του χώρου του τότε ναΐσκου, οπλίστηκε με θέληση και πείσμα, παρά τα εμπόδια και τις αντιξοότητες που κατά καιρούς προέκυπταν. Δεν δίστασε να γίνει ακόμα και παπάς-οικοδόμος, προκειμένου να ολοκληρωθεί το όντως τιτάνιο έργο, το οποίο πρώτος είχε εμπνευστεί».
Ο καλαίσθητος ναός είναι θεμελιωμένος δυόμισι μέτρα κάτω από το δάπεδο του υπογείου. Οι τέσσερις κολόνες και το καμπαναριό θεμελιώθηκαν σε αυτό το βάθος. Επειδή το έδαφος είναι αργιλοαμμώδες, ήταν επιβεβλημένες οι συγκεκριμένες εργασίες για την ασφάλεια και τη μακροημέρευση του ναού. Αλλωστε, ο Κορινθιακός Κόλπος είναι από τις πιο σεισμογενείς περιοχές της χώρας. Μάλιστα, οι εργάτες αναγκάστηκαν να αντλήσουν μεγάλο όγκο υδάτων λόγω της βαθιάς θεμελίωσης. Ο π. Ιωάννης δεν πτοήθηκε από αυτή τη δυσκολία, μια και στο μυαλό του είχε μόνο τη δημιουργία του ναού.
Σημαντική ήταν και είναι η οικονομική συμβολή των κατοίκων της περιοχής
Πολύ σημαντική ήταν η οικονομική συμβολή και προσφορά των κατοίκων του Ξυλοκάστρου στην όλη προσπάθεια, καθώς η συνεισφορά τους συντέλεσε καθοριστικά στην ολοκλήρωση του έργου. Εως σήμερα και παρά την οικονομική κρίση ενισχύουν με κάθε τρόπο τις προσπάθειες και τους κόπους του π. Ιωάννη, η αγωνιστικότητα του οποίου αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και πηγή έμπνευσης.
«Πρέπει να έχουμε προοπτικές και διάθεση για αγωνιστικότητα. Είναι ένα θαύμα του Αγίου Μακαρίου. Ξεκινήσαμε με ελάχιστα χρήματα, που δεν έφταναν ούτε για τη θεμελίωση. Τα χρήματα όμως έρχονταν και ολοκληρώθηκε ο ναός μας» τονίζει ο π. Ιωάννης και προσθέτει: «Ακόμα και σήμερα, σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία, οπότε και γίνεται η εικονογράφηση του τρούλου, οι ενορίτες μας ενισχύουν το έργο.
Ο πιστός λαός της ενορίας μας υπήρξε το αστείρευτο ποτάμι κάθε δημιουργικής προσπάθειας. Το κύριο βάρος σήκωσαν οι ενορίτες μας. Με συγκινεί η προσφορά του λαού της ενορίας σε αυτή την εποχή, που έχουν σταματήσει τα έργα παντού».
Οπως επισημαίνει χαρακτηριστικά, «τα συγχαρητήρια δεν ανήκουν σε μένα αλλά στον πιστό λαό του Θεού. Ο,τι κάνουμε και ό,τι πραγματοποιούμε είναι προς δόξαν Θεού. Εμείς είμαστε αχρείοι δούλοι, “δούλοι αχρείοι εσμέν”, όπως λέει και το Ευαγγέλιο». Και καταλήγει: «Αυτό που έγινε δυναμώνει την πίστη μας στον Θεό και στον αυτό μας. Εμείς κάναμε ένα βήμα και ο Θεός μάς βοήθησε να κάνουμε πέντε βήματα». Μάλιστα, ευχαρίστησε τον σεβασμιότατο Μητροπολίτη κ. Διονύσιο, «που μας ευλογεί και μας βοηθά στο έργο μας, μας συμβουλεύει και μας καθοδηγεί».
Να σημειωθεί ότι πέρυσι αποπερατώθηκε η κατασκευή του τρούλου και συνεχίζεται η εσωτερική αγιογράφηση. Ο μεγάλος θησαυρός βρίσκεται εντός της εκκλησίας, όπου υπάρχει λειψανοθήκη με λείψανα του Αγίου Μακαρίου, τα οποία εκτίθενται προς προσκύνηση. Η ξεχωριστή ιστορία του ναού έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον εκατοντάδων προσκυνητών και επισκεπτών, που προσέρχονται για να θαυμάσουν τα έργα του πατέρα Ιωάννη και των συνεργατών του.
