Βέροια: Στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού Μουτσιάλης χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων την Πέμπτη 5 Αυγούστου το απόγευμα.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Καί φωνή τού Πατρός, εκ νεφέλης φωτεινής, εμαρτύρει λέγουσα· Αυτού ακούετε».
Στό όρος Θαβώρ μάς μετέφεραν πρό ολίγου τά τροπάρια τού Εσπερινού τής εορτής τής Μεταμορφώσεως τού Κυρίου μας. Μάς μετέφεραν όχι γιά νά δούμε καί εμείς καί νά παρακολουθήσουμε νοερά τό ξένο θέαμα πού αντίκρυσαν οι τρείς μαθητές, ο Πέτρος, ο Ιάκωβος καί ο Ιωάννης, βλέποντας τόν διδάσκαλό τους νά μεταμορφώνεται ενώπιόν τους καί νά γίνονται τά ιμάτιά του λευκά ως τό φώς, αλλά καί γιά νά ακούσουμε τή φωνή τού Θεού Πατρός, η οποία επιβεβαιώνει ότι ο μεταμορφούμενος Χριστός είναι ο Υιός καί Λόγος του, καί γι’ αυτό θά πρέπει νά ακούμε όσα λέγει.
Είναι η δεύτερη φορά κατά τήν οποία ακούεται η φωνή τού Θεού Πατρός νά μαρτυρεί περί τού Υιού του. Η πρώτη ήταν στήν αρχή τής δημόσιας ζωής τού Χριστού, κατά τή βάπτισή του. Η δεύτερη είναι τώρα, λίγο πρίν από τή Σταύρωσή του, στό όρος τής Μεταμορφώσεως. Τήν πρώτη φορά τόν υποδείκνυε στούς ανθρώπους ως τόν αγαπητό του Υιό «εν ώ ευδόκησε», τώρα η υπόδειξη αφορά εμάς τούς ανθρώπους, στούς οποίους η θεία φωνή εντέλλεται: «Αυτού ακούετε».
Γιά ποιόν λόγο όμως ο Θεός επιλέγει τή στιγμή τής Μεταμορφώσεως τού Κυρίου γιά νά απευθύνει πρός όλους μας αυτή τήν πρόσκληση τής υπακοής στούς λόγους τού Υιού του;
Ο Χριστός δέν μεταμορφώνεται ενώπιον τών μαθητών του καί μέ τήν παρουσία τών δύο προφητών τής Παλαιάς Διαθήκης, τού Μωϋσέως καί τού Ηλία, μόνο γιά νά τούς αποκαλύψει τή θεότητά του καί τήν αληθινή δόξα πού τόν περιβάλλει, ώστε νά μπορέσουν νά κατανοήσουν όσα επρόκειτο νά ακολουθήσουν, τό Πάθος δηλαδή καί τήν Ανάστασή του. Ούτε ακόμη μεταμορφώνεται μόνο γιά νά δείξει «τής Αναστάσεως τήν λαμπρότητα». Μεταμορφώνεται, όπως σημειώνει καί ο ιερός υμνογράφος, καί γιά νά τούς δείξει «ότι οι τώ ύψει τών αρετών διαπρέψαντες, καί τής ενθέου δόξης αξιωθήσονται», γιά νά τούς δείξει πώς θά λάμψουν καί οι δίκαιοι στή βασιλεία τού Πατρός του, γιά νά τούς δείξει ότι ο χοϊκός άνθρωπος έχει τή δυνατότητα νά μεταμορφωθεί καί νά φθάσει στήν ομοίωση τού Θεού, πού αποτελεί καί τόν σκοπό γιά τόν οποίο τόν δημιούργησε ο Θεός.
Πώς όμως μπορεί νά μεταμορφωθεί ο άνθρωπος; Αυτό μάς αποκαλύπτει η παρότρυνση τού Θεού Πατρός πού ακούεται στό όρος Θαβώρ μέσα από τή νεφέλη. Καί γι’ αυτό επιλέγει αυτή τή στιγμή ο Θεός γιά νά τήν απευθύνει.
Δέν υπάρχει άλλος δρόμος καί άλλος τρόπος γιά νά μεταμορφωθεί ο άνθρωπος σέ τέκνο Θεού παρά μόνο ο δρόμος καί ο τρόπος τής υπακοής στόν Θεό καί τίς εντολές του.
Οι άνθρωποι μπορεί νά επινοούν στή ζωή τους πολλούς τρόπους γιά νά λάμπουν καί νά διακρίνονται. Μπορεί νά κάνουν πολλά γιά νά μετασχηματίζονται σέ αστέρια τού κοσμικού στερεώματος πού προβάλλεται καί διαφημίζεται από τά μέσα μαζικής ενημερώσεως καί κοινωνικής δικτυώσεως. Όμως αυτές οι μεταμορφώσεις είναι εφήμερες, είναι παροδικές, είναι εξωτερικές καί επίπλαστες καί δέν προσφέρουν στόν άνθρωπο τίποτε, παρά μόνο ίσως μία πρόσκαιρη ικανοποίηση τής φιλοδοξίας του καί μία σύντομη ψευδαίσθηση επιτυχίας καί ευτυχίας.
Όμως ο άνθρωπος, ο πιστός άνθρωπος, έχει τή δυνατότητα νά μεταμορφωθεί πραγματικά καί ουσιαστικά. Έχει τή δυνατότητα νά μεταμορφώσει τόν εσωτερικό του κόσμο σέ «κατά Θεόν κτισθέντα άνθρωπον». Έχει τή δυνατότητα νά μορφώσει Χριστόν εν εαυτώ. Καί έχει τή δυνατότητα νά επιτύχει τή σωτήρια αυτή μεταμόρφωση μέ τήν υπακοή στό θέλημα τού Θεού, όχι όπως ο ίδιος νομίζει, αλλά όπως αυτό εκφράζεται μέσα στήν Εκκλησία καί όπως βιώνεται η υπακοή στό θέλημα τού Θεού ορθοδόξως. Καί αυτό συμβαίνει, καθώς ο πιστός πού υπακούει πραγματικά στό θέλημα καί τίς εντολές τού Θεού, αντικαθιστά τό δικό του θέλημα, τίς δικές του επιθυμίες, τίς δικές του προτεραιότητες μέ τό θέλημα τού Θεού, καί μέ αυτόν τόν τρόπο όχι μόνο αποφεύγει τήν αμαρτία, η οποία τόν αμαυρώνει, αλλά καί μεταμορφώνεται μέ τήν καλή αλλοίωση, τήν οποία επιφέρει η υπακοή καί η ταύτιση του μέ τό θέλημα τού Θεού στήν ψυχή του.
Εορτάζοντας, λοιπόν, καί εμείς τή μεγάλη αυτή δεσποτική εορτή τής θείας Μεταμορφώσεως, άς ακούσουμε τή φωνή τού Θεού, άς ακούσουμε τήν προτροπή του «Αυτού ακούετε» καί άς τήν ακολουθήσουμε, βαδίζοντας τόν δρόμο τής υπακοής, ώστε νά αξιωθούμε νά ζήσουμε τήν προσωπική μας μεταμόρφωση μέ τή χάρη τού δι’ ημάς εν τώ όρει Θαβώρ μεταμορφωθέντος Κυρίου μας».
