Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Τετάρτη 10 Νοεμβρίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Μηνά Ναούσης.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Στρατείαν κατέλιπες τήν κοσμικήν, αθλητά, ουράνιον είληφας τήν κληρουχίαν, σοφέ, καί στέφος αμάραντον».
Μέ αυτόν τόν στίχο τού απολυτικίου τού αγίου Μηνά περιγράφει ο ιερός υμνογράφος τήν πορεία τής ζωής τού τιμωμένου αγίου, τόν οποίο μέ λαμπρότητα εορτάζουμε καί πανηγυρίζουμε από απόψε στόν περικαλλή αυτόν ιερό ναό πού είναι αφιερωμένος στή χάρη του.
Ένας στρατιώτης ήταν ο άγιος Μηνάς, ένας στρατιώτης τού επιγείου βασιλέως. Ένας άνθρωπος πού είχε προοπτική νά ανέλθει σέ ανώτερα κλιμάκια τού στρατού καί νά απολαύσει τίς αντίστοιχες αμοιβές καί τιμές.
Ήταν όμως ταυτόχρονα καί ένας στρατιώτης Ιησού Χριστού, γιατί κάθε άνθρωπος ο οποίος βαπτίζεται στό όνομα τού Χριστού, κάθε άνθρωπος πού γίνεται μέλος τής Εκκλησίας του, γίνεται ταυτόχρονα καί στρατιώτης Ιησού Χριστού καί εντάσσεται στόν επίγειο στρατό τού επουρανίου βασιλέως.
Καί υπήρξαν καί υπάρχουν εποχές κατά τίς οποίες οι δύο αυτές ιδιότητες είναι ασύμβατες. Δέν μπορεί κανείς νά υπηρετεί καί στίς δύο. Καί αυτό συνέβη καί στήν περίπτωση τού αγίου Μηνά.
Η χριστιανική του ιδιότητα όχι μόνο δέν συμβιβαζόταν μέ τή συμμετοχή του στό στράτευμα τού επίγειου βασιλέως, πού ήταν ειδωλολάτρης, αλλά καί θεωρείτο ως ανυπακοή καί προδοσία στούς νόμους τού κράτους. Άλλοι ίσως στή θέση του θά σκεφτόταν τί έπρεπε νά κάνουν, πώς μπορούν νά τίς συνδυάσουν, αποκρύπτοντας τή μία, τή χριστιανική ιδιότητα, γιά νά μήν θεωρηθούν ανυπάκουοι στόν αυτοκράτορα, προκειμένου νά μήν χάσουν τίς απολαβές τής άλλης. Όμως γιά τόν άγιο Μηνά δέν υπήρξε τέτοιο δίλημμα. Ο λόγος τού Χριστού «ου δύνασθε δυσί κυρίοις δουλεύειν», ήταν γι’ αυτόν η απάντηση. Καί έτσι ανάμεσα στήν υπακοή στόν Θεό καί στήν υπακοή στόν αυτοκράτορα, ο άγιος Μηνάς επέλεξε τήν πρώτη, γιατί δέν ήταν ποτέ δυνατόν νά αρνηθεί τήν πίστη του στόν Χριστό.
Η επιλογή του αυτή δέν ήταν χωρίς συνέπειες, καί μάλιστα συνέπειες οδυνηρές, βασανιστήρια πολλά καί επώδυνα πού είχαν ως τέλος τόν μαρτυρικό θάνατο. Όμως όλα αυτά τά υπέμεινε ο άγιος Μηνάς μέ καρτερία καί γενναιότητα έχοντας τήν ενίσχυση τής θείας χάριτος καί τήν ελπίδα καί τή βεβαιότητα πού εξέφραζε καί ο απόστολος Παύλος λέγοντας: «λογίζομαι γάρ ότι ουκ άξια τά παθήματα τού νύν καιρού πρός τήν μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς».
Έτσι, λοιπόν, αντί τών διασήμων τής κοσμικής στρατείας έλαβε ο άγιος Μηνάς τόν αμαράντινο στέφανο τής δόξης τού Θεού καί αναπαύεται τώρα από τήν ταλαιπωρία τών βασανιστηρίων καί τού μαρτυρίου στή μακαριότητα τής βασιλείας τών ουρανών.
Εάν όμως ο άγιος Μηνάς κλήθηκε νά αποδείξει έμπρακτα τή στράτευσή του στόν στρατό τού Χριστού μέ τό μαρτύριο, εμείς πού ζούμε σέ καιρούς ειρηνικούς καί, θά έλεγα, φαινομενικά τουλάχιστον χριστιανικούς, δέν καλούμεθα νά κάνουμε τό ίδιο. Καλούμεθα όμως καί εμείς συχνά νά επιλέξουμε τό στρατόπεδο στό οποίο θά παραμείνουμε καί αγωνισθούμε. Καλούμεθα νά μήν λιποτακτήσουμε από τό στρατόπεδο τού Χριστού, στό οποίο ανήκουμε ως μέλη τής Εκκλησίας του, γιά νά αποφύγουμε τίς ειρωνείες τών ανθρώπων πού δέν πιστεύουν στόν Θεό καί βρίσκονται μακριά από τήν Εκκλησία. Καλούμεθα νά μήν σιωπούμε, όταν συκοφαντείται καί κατηγορείται η Εκκλησία, αλλά νά τήν υπερασπιζόμεθα μέ θάρρος καί παρρησία. Καλούμεθα ακόμη νά μήν φοβηθούμε τόν κόπο πού μπορεί μερικές φορές νά απαιτεί ο πνευματικός αγώνας καί εγκαταλείψουμε αυτή τήν ωραία προσπάθεια. Καλούμεθα νά μήν επιλέγουμε τόν πλατύ καί ευρύχωρο δρόμο τής αμαρτίας, γιά νά μήν πιέσουμε λίγο τόν εαυτό μας, γιά νά μήν αντισταθούμε στόν πειρασμό, γιά νά μήν αγωνισθούμε κόντρα στό ρεύμα τού κόσμου, πού μάς οδηγεί μέ βεβαιότητα στήν απώλεια.
Ο Χριστός όμως δέν μάς κάλεσε μόνο νά στρατευθούμε κοντά του. Μάς έδωσε καί τά όπλα του, όπλα πνευματικά, όπως η προσευχή, η εγκράτεια, ο αγώνας, η πίστη καί πάνω από όλα η χάρη τών ιερών μυστηρίων πού μάς ενισχύουν στόν πνευματικό μας αγώνα, πού θεραπεύουν τά τραύματά μας καί πού μάς βοηθούν νά αντιμετωπίσουμε τούς αντιπάλους μας νικηφόρα.
Άς τά αξιοποιήσουμε όλα αυτά τά όπλα καί κυρίως άς αποφασίσουμε νά αγωνισθούμε καί εμείς ως καλοί στρατιώτες Ιησού Χριστού, μιμούμενοι τό παράδειγμα τού εορταζομένου αγίου μεγαλομάρτυρος Μηνά, τού προστάτου καί εφόρου τής ενορίας σας, καί μέ τή χάρη καί τίς πρεσβείες του, αλλά καί μέ τή δύναμη καί τή βοήθεια τού Θεού, θά μπορέσουμε καί νά παραμείνουμε στή στρατεία τού Χριστού καί νά απολαύσουμε τόν αμαράντινο στέφανο τής νίκης πού καί αυτός απήλαυσε καί απολαμβάνει.
){kind=link}