Με κατάνυξη τελέστηκαν το πρωί της Μ. Παρασκευής 6 Απριλίου 2018 οι Μεγάλες Ώρες και ο Εσπερινός της Αποκαθηλώσεως στον Μητροπολιτικό Ναό της Υ.Θ. Σπηλαιωτίσσης, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου.
Οπως αναφέρει ανακοίνωση της Μητρόπολης, στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης Κερκύρας αναφέρθηκε στο παράπονο του Κυρίου μας, στον κήπο της Γεθσημανής, πριν συλληφθεί, όταν ο ιδρώτας έρεε στο πρόσωπό Του, ὡσεὶ θρόμβοι αἵματος καταβαίνοντες ἐπὶ τὴν γῆν. Τρεις φορές ο Χριστός βρήκε τους Μαθητές Του λέγοντάς τους: “ καθεύδετε τό λοιπόν και άναπαΰεσθε ; “. Aλήθεια, τί να έκρυβαν τα λόγια αυτά του Κυρίου ; Είτε είναι το Θεϊκό παράπονο, είτε είναι η απορία και η έκπληξη, είτε είναι η ανησυχία Του, γεγονός είναι ότι ο Χριστός απευθύνθηκε με αυτούς τους λόγους στους Μαθητές Του. Και αυτοί οι λόγοι του Ιησού δεν έχουν να κάνουν μονάχα με τους Μαθητές Του, αλλά απευθύνονται σε όλους τους ανθρώπους, κάθε εποχής. Καθεύδετε τό λοιπόν και άναπαΰεσθε;
Ρωτά τους κληρικούς και τους λαϊκούς ο Κύριος. Το παράπονο του Σωτήρος είναι η αδυναμία από μέρους των κληρικών του επανευαγγελισμού και της εκκλησιαστικοποίησης των ανθρώπων στην σύγχρονη εποχή και η αδυναμία αφομοίωσης των Αποστολικών λόγων. Αντ’αυτού πλανάται το σκότος της σύγχυσης, της αίρεσης, της αθεϊας και του μηδενισμού. Ο Κύριος βρίσκει καθεύδοντες του Ορθοδόξους Χριστιανούς, οι οποίοι εγκλωβισμένοι στο εγώ τους και αυτονομημένοι, παρακολουθούν παθητικά όλα όσα τεκταίνονται, τόσο στην πατρίδα μας, όσο και στην οικουμένη ολόκληρη. Αντιθέτως η αποστολή του Χριστιανού είναι η ιεραποστολική δράση, η μίμηση του Κυρίου, η άρση του σταυρού και η διακονία των αδελφών του. Η ζωή του Χριστιανού είναι η Σταυροαναστάσιμη μαρτυρία εις τον κόσμο. Η παρούσα ζωή είναι συνεχής πνευματικός αγώνας, κατά του πονηρού και της αμαρτίας.
Καταλήγοντας ο κ. Νεκτάριος κάλεσε τους πιστούς να στρέψουν τις καρδιές τους προς τον Εσταυρωμένο Κύριο και με συντριβή να αναγνωρίσουν τα λάθη τους, κάνοντας την αυτοκριτική τους. Αν και είμαστε όλοι αμαρτωλοί και λυπούμε συνεχώς τον Κύριό μας, σε Εκείνον τελικά καταφεύγουμε ζητώντας το πλούσιο έλεός Του, τόνισε τέλος ο Σεβασμιώτατος.
