Την Μεγάλη Παρασκευή το πρωί τελέσθηκαν οι Ακολουθίες των Ωρών και του Εσπερινού στον οποίο χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος.
Στο κήρυγμά του Ποιμενάρχης ανέλυσε το χωρίο του Ευαγγελίου: «εξήλθεν ουν ο Ιησούς έξω φορών τον ακάνθινον στέφανον και το πορφυρούν ιμάτιον, και λέγει αυτοίς· Ίδε ο άνθρωπος».
Ίδε ο άνθρωπος! Άκων θεολογεί ο Πιλάτος. Χωρίς να γνωρίζει περιγράφει το απολυτρωτικό έργο του Ιησού, ο Οποίος έγινε άνθρωπος για να γίνουμε εμείς οι άνθρωποι τέκνα Θεού. Ομολογεί και διακηρύττει ότι ο αυθεντικός τύπος του ζωντανού ανθρώπου δεν είναι ο Αδάμ, αλλά ο Ιησούς Χριστός. Δεν είναι αυτός που προήλθε από τη γη, αλλά Αυτός που κατέβηκε από τον ουρανό. Ο Αδάμ ήταν η προτύπωσή Του και η επίγεια σκιαγραφία Του.
Σε μια εποχή κατεξευτελισμού και αλλοτριώσεως του ανθρωπίνου προσώπου το «Ίδε ο άνθρωπος» έχει ιδιαίτερη αξία και σημασία.
…Αλήθεια ποιός είναι ο τύπος του αληθινού ανθρώπου, που αναζητεί σήμερα ο κόσμος; Είναι ο δυνατός, ο υπεράνθρωπος, με την εξωτερική ρώμη και διάπλαση, που εντυπωσιάζει για λίγο και μετά ακολουθεί η κατάρρευση. Είναι ο οικονομικός και καταναλωτικός που στηρίζει την ευτυχία του στα κέρδη και στην παραγωγή. Είναι ο σαρκικός, που θεοποίησε το σώμα του και εκδίδεται σε κάθε είδος σαρκική απόλαυση, χωρίς ηθικές αναστολές. Είναι ο διπλωμάτης με την ψεύτικη καλοσύνη και το παγερό χαμόγελο. Είναι ο νεοεποχίτης και ο μετανεωτερικός, ο ανεκτικός και συγκριτιστής, που επιθυμεί την νομιμοποίηση της αμαρτίας και θεωρεί τον άνθρωπο μια βιολογική μονάδα μόνο. Ποιο είναι το πρόσωπο στη σύγχρονη και μετανεωτερική εποχή μας; Στην παραδοσιακή εποχή ήταν ο άγιος. Στην νεότερη εποχή ήταν ο επιστήμονας. Σήμερα, στην μετανεωτερική εποχή είναι ο «star».
Που είναι αλήθεια ο Διογένης με το φανάρι να φωνάζει στον σύγχρονο άνθρωπο «άνθρωπο ζητώ»; Στην αγωνιώδη αναζήτηση του, «Ίδε ο άνθρωπος» απαντά η Εκκλησία μας δια στόματος του Ρωμαίου Πιλάτου. Ιδού άνθρωπος αγάπης, υπομονής, μακροθυμίας, ταπεινώσεως, ανοχή και ανεξικακίας. Ιδού άνθρωπος καινός, που νεκρώνει την παλαιότητα και καθημερινά προοδεύει στην πραγματική πρόοδο της ψυχής. Ιδού ο άνθρωπος, που δίνει αξία στη ζωή με το όραμα της αιωνιότητος. Εάν θέλει ο σύγχρονος άνθρωπος να κρατήσει την αξία του προσώπου πρέπει να περάσει την παραμορφωμένη εικόνα του μέσα από την ανακαινισμένη εικόνα του προσώπου του Χριστού, δια του οποίου ανακαινούται κατ’ εικόνα του κτίσαντος αυτόν.
Αυτός είναι ο σκοπός της συγκαταβάσεως του Θεού. Να επιστρέψει τον άνθρωπο στο πρωτόκτιστο κάλλος. Και σήμερα δια του παρατεινομένου μυστηρίου της ενεργείας, που ενεργείται μέσα στο Σώμα του Χριστού, που είναι η Εκκλησία, δύναται ο άνθρωπος ανακαλύψει τον πραγματικό άνθρωπο στο πρόσωπο του Χριστού, στα πρόσωπα των Αγίων και στα πρόσωπα των πιστών, που αγωνίζονται να φθάσουν «εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος Χριστού».
){kind=link}