" Παναγία μου! φωνάζει η πονεμένη μάνα στο προσκέφαλο του άρρωστου παιδιού της.
" Παναγία μου! φωνάζει ο ναύτης στην αγριεμένη θάλασσα.
" Παναγία μου! φωνάζει η κοπέλλα. "
Παναγία μου! κλαίει ή χήρα. " Παναγία μου! ακούς από παντού: από καλύβες και μέγαρα, από τρώγλες και ανάκτορα.
Αν λοιπόν καμμιά φορά έχουμε την αίσθηση ότι δεν μας ακούει, ας διερωτόμαστε: Μήπως δεν είναι συμφέρον μας, να λάβωμε το δώρημα, αυτό πού ζητήσαμε;
"Ας την παρακαλέσωμε και εμείς. " Παναγία Θεοτόκε Παρθένε, εμείς σήμερα κινδυνεύομε από χειρότερο κίνδυνο. Οι ηθικές αξίες έπεσαν. Η κοινωνία διαλύεται. Η νεολαία χάνεται. Οι οικογένειες έπαψαν να είναι εστίες αρετής και ευσέβειας. Το έθνος μας καταρρέει.
" Έλα, Παναγία Μητέρα μας! Φτάσε! Φρονημάτισε τον λαό μας και τους άρχοντες. Μαλάκωσε τις καρδιές μας. Δώσε μας πίστη και ευσέβεια. Δώσε μας μετάνοια και επιστροφή.
Οδήγησε μας στον Υιό και Θεό Σου. " Πρέσβευε, Δέσποινα, υπέρ ημών των αχρείων δούλων Σου! Σμίξε τα δύο χέρια Σου, μπρος στ' Άγιο παιδί Σου, και παρακαλεί, Δέσποινα, ακόμη και για μένα. Ας ψιθυρίσει έλεος η σπλαχνική φωνή Σου, κι ας δεηθούν τα χείλη Σου για σπλάχνα πονεμένα.
Εσένα, Παναγία μου, Εσένα έχω μόνο,
εις την ελπίδα, στ' όνειρο, εις την χαρά, τον πόνο.
Άλλοι σε κράζουν έλεος, ελπίδα ο θλιμμένος,
Βασίλισσα της Εκκλησίας σε κράζει η καμπάνα,
ελεημοσύνη ο πτωχός, νερό ο διψασμένος,
μα η καρδιά μου Δέσποινα, αυτή σε κράζει Μάνα!
(Αγγελική ΚοτζαΊράκη)
