Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ´ 14 – 23 – 14 Και ην εκβάλλων δαιμόνιον, και αυτό ην κωφόν· εγένετο δε του δαιμονίου εξελθόντος ελάλησεν ο κωφός, και εθαύμαζον οι όχλοι·
15 τινές δε εξ αυτών είπον· Εν Βεελζεβούλ τώ άρχοντι των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια· 16 έτεροι δε πειράζοντες σημείον παρ’ αυτού εζήτουν εξ ουρανού.
17 αυτός δε ειδώς αυτών τα διανοήματα είπεν αυτοίς· Πάσα βασιλεία εφ’ εαυτήν διαμερισθείσα, ερημούται, και οίκος επί οίκον, πίπτει. 18 ει δε και ο σατανάς εφ’ εαυτόν διεμερίσθη, πως σταθήσεται η βασιλεία αυτού, ότι λέγετε εν Βεελζεβούλ με εκβάλλειν τα δαιμόνια;
19 ει δε εγώ εν Βεελζεβούλ εκβάλλω τα δαιμόνια, οι υιοί υμών εν τίνι εκβάλλουσι; διά τούτο αυτοί κριταί υμών έσονται. 20 ει δε εν δακτύλω Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εφ’ υμάς η βασιλεία του Θεού. 21 όταν ο ισχυρός καθωπλισμένος φυλάσση την εαυτού αυλήν, εν ειρήνη εστί τα υπάρχοντα αυτού·
22 επάν δε ο ισχυρότερος αυτού επελθών νικήση αυτόν, την πανοπλίαν αυτού αίρει, εφ’ η επεποίθει, και τα σκύλα αυτού διαδίδωσιν. 23 ο μη ών μετ’ εμού κατ’ εμού εστι, και ο μη συνάγων μετ’ εμού σκορπίζει.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ´ 14 – 23
14 Και ενώ εδίδασκεν, έβγαζε συγχρόνως και δαιμόνιον, το οποίον είχε καταστήσει τον πάσχοντα κουφόν και άλαλον. Συνέβη δέ, όταν εβγήκε το δαιμόνιον, ωμίλησεν ο κωφάλαλος. Και εθαύμασαν τα πλήθη του λαού. 15 Μερικοί δε από αυτούς, ανήκοντες εις την τάξιν των γραμματέων και Φαρισαίων, είπαν· Με την βοήθειαν και συνεργασίαν του Βεελζεβούλ, του αρχηγού των δαιμονίων, βγάζει τα δαιμόνια. 16 Άλλοι δε με τον πονηρόν σκοπόν να τον αποδείξουν, ότι δεν ημπορεί να ενεργή μεγάλα θαύματα, εζήτουν από αυτόν αποδεικτικόν και πειστικόν θαύμα από τον ουρανόν, όπως το πύρ, που κατέβασεν ο Ηλίας από τον ουρανόν, και όπως το μάννα, που εδόθη άλλοτε διά της μεσιτείας του Μωϋσέως.
17 Αυτός όμως εγνώρισε τας αποκρύφους σκέψεις των και τους είπε· Κάθε βασίλειον, το οποίον εχωρίσθη εις κόμματα εχθρικά, ώστε δι’ εμφυλίου πολέμου να στραφή κατά του εαυτού του, καταλήγει εις ερήμωσιν. Τότε δε και κάθε σπίτι επιπίπτει εχθρικώς κατά του άλλου σπιτιού, διά να διαλυθή μόνον του το βασίλειον τούτο. 18 Εάν δε και ο σατανάς, ο άρχων των δαιμονίων, διηρέθη τώρα εις κόμματα κατά του εαυτού του, πως θα σταθή και δεν θα εξαφανισθή η βασιλεία του; Σας λέγω αυτά, επειδή ανοήτως λέγετε, ότι εγώ με την βοήθειαν του σατανά βγάζω τα δαιμόνια.
19 Εάν δε εγώ με την βοήθειαν και συνεργασίαν του Βεελζεβούλ βγάζω τα δαιμόνια, οι μαθηταί και τα πνευματικά σας τέκνα, οι οποίοι καυχώμενοι, ότι έχουν προστάτας των και διδασκάλους τον Δαβίδ και τον Σολομώντα, εξορκίζουν δαιμόνια, με την δύναμιν ποίου βγάζουν και αποδιώκουν αυτά; Διά τούτο αυτοί, τους οποίους δεν κατηγορείτε, αλλ’ αφίνετε ελευθέρους να εξορκίζουν, θα είναι δικασταί, που θα κατακρίνουν την υποκρισίαν και τον φθόνον σας.
20 Εάν όμως εγώ με δάκτυλον και δύναμιν του Θεού βγάζω τα δαιμόνια, αποδεικνύεται από το υπερφυσικόν αυτό γεγονός, ότι σας κατέφθασε και έπεσεν επάνω σας η βασιλεία του Θεού, η οποία θα σας κατακρίνη, εάν δεν την υποδέχθητε. 21 Και διά να καταλάβετε καλύτερα αυτά που σας λέγω, σας φέρω ένα παράδειγμα. Όταν ο δυνατός ωπλισμένος καλά φυλάσση την περιτειχισμένην αυλήν του, μένουν ασφαλισμένα και ήσυχα τα υπάρχοντά του και τα ζώα του.
22 Όταν όμως έλθη εναντίον του ο ισχυρότερός του και τον νικήση, του αφαιρεί την αρματωσιάν, εις την οποίαν είχε πεποίθησιν, και διαμοιράζει τα υπάρχοντά του, τα οποία κατέκτησεν ως λάφυρα. Έτσι και εγώ τώρα δυνατώτερος από τον σατανάν, τον κατενίκησα και ελευθερώνω αυτούς, που κατέχει σαν ζώα άλογα, και δίδω εξουσίαν και εις τους μαθητάς μου να αποσπούν απ’ αυτόν εκείνους, που έως τώρα ώριζεν ως ιδικούς του. 23 Συμβιβασμούς με την παράταξιν του διαβόλου δεν δέχομαι, όπως φαντάζεσθε σείς. Εκείνος, που δεν είναι εξ όλης του της ψυχής μαζί μου, είναι ενάντιόν μου. Και εκείνος, που δεν μαζεύει με εμέ τα πνευματικά πρόβατά μου, αυτός σαν άλλος λύκος τα σκορπίζει.
