Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΒ´ 1 – 8 – 1 Εν εκείνω τώ καιρώ επορεύθη ο Ιησούς τοις σάββασιν διά των σπορίμων· οι δε μαθηταί αυτού επείνασαν, και ήρξαντο τίλλειν στάχυας και εσθίειν.
2 οι δε Φαρισαίοι ιδόντες είπον αυτώ· Ιδού οι μαθηταί σου ποιούσιν ο ουκ έξεστι ποιείν εν σαββάτω. 3 ο δε είπεν αυτοίς· Ουκ ανέγνωτε τί εποίησε Δαυίδ ότε επείνασεν αυτός και οι μετ’ αυτού;
4 πως εισήλθεν εις τον οίκον του Θεού και τους άρτους της προθέσεως έφαγεν, ούς ουκ εξόν ην αυτώ φαγείν ουδέ τοις μετ’ αυτού, ει μη μόνοις τοις ιερεύσιν; 5 η ουκ ανέγνωτε εν τώ νόμω ότι τοις σάββασιν οι ιερείς εν τώ ιερώ το σάββατον βεβηλούσι και αναίτιοί εισι; 6 λέγω δε υμίν ότι του ιερού μείζόν εστιν ώδε. 7 ει δε εγνώκειτε τί εστιν, έλεον θέλω και ου θυσίαν, ουκ αν κατεδικάσατε τους αναιτίους. 8 κύριος γάρ εστιν ο υιός του ανθρώπου και του σαββάτου.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΒ´ 1 – 8
1 Κατ’ εκείνον τον καιρόν εβάδιζεν ο Ιησούς εν ημέρα Σαββάτου διά μέσου των σπαρμένων χωραφιών, οι δε μαθηταί του επείνασαν και ήρχισαν να μαδούν στάχυα και να τρώγουν. 2 Οι Φαρισαίοι όμως, όταν είδαν αυτό, του είπαν· Ιδού οι μαθηταί σου κάνουν αυτό, που δεν επιτρέπεται να το κάμη κανείς εις ημέραν Σαββάτου. 3 Ο δε Ιησούς είπεν εις αυτούς· Δεν ανεγνώσατε, τί έκαμεν ο Δαβίδ, όταν επείνασεν αυτός και εκείνοι, που ήσαν μαζί του;
4 Πως δηλαδή εμβήκεν εις τον οίκον του Θεού και έφαγε τους άρτους, που ήσαν βαλμένοι ως θυσία εις τον Θεόν επάνω εις την τράπεζαν της σκηνής, τους οποίους δεν ήτο επιτετραμμένον ούτε εις αυτόν, ούτε εις εκείνους που ήσαν μαζί του να φάγουν, αλλ’ εις μόνους τους ιερείς επετρέπετο τούτο; Και όμως διότι η ανάγκη το επέβαλλεν, οι αφιερωμένοι εις τον Θεόν άρτοι εχρησιμοποιήθησαν διά την διατροφήν ανθρώπων, που δεν ήσαν ιερείς, ο Θεός δε δεν ωργίσθη διά τούτο.
5 Η διά να σας φέρω και άλλην απόδειξιν, δεν ανεγνώσατε εις τον νόμον, ότι κατά τας ημέρας των Σαββάτων οι ιερείς μέσα εις το ιερόν καταλύουν το Σάββατον με την εργασίαν, την οποίαν κάνουν κόπτοντες ξύλα, ανάπτοντες φωτιάν, σφάζοντες και τεμαχίζοντες ζώα, προκειμένου να προσφερθούν αι θυσίαι; Και όμως διά τας εργασίας των αυτάς είναι ανεύθυνοι και ακατηγόρητοι. 6 Σας λέγω δέ, ότι εδώ είναι παραπάνω από τον ναόν, διότι οι μαθηταί μου, τους οποίους κατηγορείτε, έμειναν νηστικοί διά την υπηρεσίαν εμού, που είμαι μεγαλύτερος από τον ναόν.
7 Εάν δε είχατε κατανοήσει, τι σημαίνει, θέλω εύσπλαγχνον διάθεσιν και συμπάθειαν και όχι θυσίαν, που δεν συνοδεύεται από πραγματικήν αφοσίωσιν και ειλικρινή αγάπην, δεν θα κατεδικάζατε τους αθώους και ελευθέρους κατηγορίας μαθητάς μου. 8 Πράγματι δε είναι αθώοι και ακατηγόρητοι οι μαθηταί μου, διότι ο Υιός του ανθρώπου είναι κύριος και του Σαββάτου. Το Σάββατον είναι θεσμός παιδαγωγικός και ισχύει, μέχρις που ο άνθρωπος φθάση εις ηθικήν τελειότητα.Εγώ δέ, που είμαι ο κατ’ εξοχήν αντιπρόσωπος της ανθρωπότητος και ο τέλειος άνθρωπος, έχω εξουσίαν ακόμη και τον θεσμόν του Σαββάτου να τροποποιήσω.Ό,τι δε έκαμαν οι μαθηταί μου το έκαμαν με την σιωπηράν συγκατάθεσίν μου.
