Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΒ´ 16 – 21 – 16 Είπε δε παραβολήν προς αυτούς λέγων· Ανθρώπου τινός πλουσίου ευφόρησεν η χώρα·
17 και διελογίζετο εν εαυτώ λέγων· τί ποιήσω, ότι ουκ έχω που συνάξω τους καρπούς μου; 18 και είπε· τούτο ποιήσω· καθελώ μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω, και συνάξω εκεί πάντα τα γεννήματά μου και τα αγαθά μου,
19 και ερώ τη ψυχή μου· ψυχή, έχεις πολλά αγαθά κείμενα εις έτη πολλά· αναπαύου, φάγε, πίε, ευφραίνου. 20 είπε δε αυτώ ο Θεός· άφρον, ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σού· ά δε ητοίμασας τίνι έσται; 21 ούτως ο θησαυρίζων εαυτώ και μη εις Θεόν πλουτών.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΒ´ 16 – 21
16 Είπε δε προς αυτούς μίαν παραβολήν λέγων· Κάποιου πλουσίου ανθρώπου ευτύχησαν και απέδωκαν πλουσίαν παραγωγήν τα εκτεταμένα του χωράφια. 17 Και αντί να ευχαριστήση τον Θεόν, και να ευχαριστηθή δε και ο ίδιος διά την ευφορίαν αυτήν, εσυλλογίζετο μέσα του και εζαλίζετο λέγων· Τί να κάμω, διότι δεν έχω που να συνάξω τους περισσεύοντας καρπούς των χωραφιών μου, οι οποίοι θέλω να γίνουν όλοι ιδικοί μου, ώστε να τους απολαύσω μόνος εγώ;
18 Και επί τέλους ύστερα από μεγάλην σκέψιν και συλλογισμόν είπε· Τούτο θα κάμω· θα κρημνίσω τας αποθήκας μου και θα οικοδομήσω μεγαλυτέρας και ευρυχωροτέρας. Και θα συνάξω εκεί όλα τα γενήματά μου και τα αγαθά μου. 19 Και σαν άνθρωπος, που μόνον τας απολαύσεις της κοιλίας εγνώρισα, θα είπω εις την ψυχήν μου· ψυχή, έχεις πολλά αγαθά, που είναι αποθηκευμένα και σε φθάνουν διά πολλά χρόνια. Μη σκοτίζεσαι διά τίποτε πλέον, αλλά απόλαυσε ζωήν αναπαυτικήν· φάγε, πίε, ευφραίνου.
20 Αφού όμως τα ετοίμασεν όλα, προτού ακόμη προφθάση να είπη εις την ψυχήν του τα όσα εσχεδίαζε, του είπεν ο Θεός είτε διά της συνειδήσεως είτε εις τον ύπνόν του· Άμυαλε και ανόητε άνθρωπε, που εστήριξες την ευτυχίαν σου εις μόνας τας απολαύσεις της κοιλίας σου και ενόμισες ότι η μακροζωΐα σου εξηρτάτο από τα πλούτη σου και όχι από εμέ. Την νύκτα αυτήν, την οποίαν πρό πολλού ωνειρεύεσο ως νύκτα ευτυχίας, από την οποίαν θα ήρχιζεν η αναπαυτική και απολαυστική ζωή σου, ζητούν χωρίς άλλο να πάρουν την ψυχήν σου. Μετ’ ολίγον πεθαίνεις. Αυτά λοιπόν που ετοίμασες και αποθήκευσες, τίνος θα είναι και εις ποίους κληρονόμους θα περιέλθουν;
21 Έτσι θα την πάθη και τέτοιο τέλος θα έχη εκείνος, που θησαυρίζει διά τον εαυτόν του, διά να απολαμβάνη αυτός και μόνον εγωϊστικά τα αγαθά της γής, και δεν αποταμιεύει με τα έργα της αγάπης εις τον ουρανόν θησαυρούς πνευματικούς, εις τους οποίους και μόνους αρέσκεται ο Θεός.
