Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΗ´ 10 – 14 – 10 Άνθρωποι δύο ανέβησαν εις το ιερόν προσεύξασθαι, ο είς Φαρισαίος και ο έτερος τελώνης.
11 ο Φαρισαίος σταθείς προς εαυτόν ταύτα προσηύχετο· ο Θεός, ευχαριστώ σοι ότι ουκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, η και ως ούτος ο τελώνης· 12 νηστεύω δίς του σαββάτου, αποδεκατώ πάντα όσα κτώμαι.
13 και ο τελώνης μακρόθεν εστώς ουκ ήθελεν ουδέ τους οφθαλμούς εις τον ουρανόν επάραι, αλλ’ έτυπτεν εις το στήθος αυτού λέγων· ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ. 14 λέγω υμίν, κατέβη ούτος δεδικαιωμένος εις τον οίκον αυτού η γάρ εκείνος· ότι πάς ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται, ο δε ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΗ´ 10 – 14
10 Δύο άνθρωποι ανέβησαν εις το ιερόν διά να προσευχηθον· ο ένας ήτο Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης. 11 Ο Φαρισαίος εστάθη όρθιος, ώστε να φαίνεται καλά, και προσηύχετο καθ’ εαυτόν και δι’ εαυτόν ταύτα· Σε ευχαριστώ, Θεέ μου, διότι δεν είμαι σαν τους άλλους ανθρώπους, που είναι άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, η και σαν αυτόν εκεί τον τελώνην. Εις καιρόν δηλαδή που όλοι οι άλλοι είναι ένοχοι και αξιοκατάκριτοι, εγώ προβάλλω ως μόνος ανένοχος και σε ευχαριστώ, διότι δεν βλέπω εις τον εαυτόν μου τας τόσας κακίας, τας οποίας έχουν οι άλλοι.
12 Έχω όμως και αρετάς. Νηστεύω δύο φοράς την εβδομάδα (Δευτέραν και Πέμπτην)· δίδω το δέκατον από όλα εκείνα, που αποκτώ, ακόμη και από τα πλέον μικρά και ευτελή, διά τα οποία δεν επιβάλλει ο νόμος την δεκάτην. 13 Ο τελώνης όμως έστεκε μακράν από το θυσιαστήριον, που εκαίοντο αι θυσίαι, και δεν είχε την τόλμην όχι μόνον τας χείρας του, αλλά ούτε τα μάτια του να σηκώση επάνω προς τον ουρανόν. Αλλ’ εκτύπα συνεχώς το στήθος του, που περιέκλειε την αμαρτωλήν και ακάθαρτον καρδίαν του, και έλεγεν· Ώ Κύριε και Θεέ, σπλαγχνίσου με και συγχώρησέ με τον αμαρτωλόν.
14 Σας βεβαιώ, ότι αυτός ο περιφρονημένος τελώνης κατέβη από το ιερόν εις το σπίτι του αθωωμένος και δίκαιος ενώπιον του Θεού και όχι ο Φαρισαίος εκείνος. Εδικαιώθη δε ο τελώνης και κατεκρίθη ο Φαρισαίος, διότι καθένας που υψώνει τον εαυτόν του, θα ταπεινωθή από τον Θεόν και θα κατακριθή· εκείνος δέ, που ταπεινώνει τον εαυτόν του, θα υψωθή και θα τιμηθή από τον Θεόν.
