Του Σεβ. Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη
Όσα μέτρα και να πάρουμε, αν δεν υπάρχει ενότητα δράσης και στήριξη τους απ’ όλους μας είναι ως να ανοίγουμε μια τρύπα στο νερό. Γι’ αυτό οφείλουμε να πείσουμε τους εαυτούς μας και να συνηδειτοποιήσουμε την εθνική επιτακτική ανάγκη της στήριξης τους απ’ όλους μας για να υπερβούμε την οικονομική κρίση και να οδηγήσουμε τη χώρα μας στην κοινωνική ευημερία.
Πρέπει όλοι μας να διαβούμε το μονοπάτι της Εθνικής ενότητας, δεν υπάρχουν άλλες επιλογές, διαφορετικά το χάος προβάλλει μπροστά μας με απρόβλεπτες συνέπειες για όλους μας… το έδαφος θα υποχωρεί κάτω από τα πόδια μας, όλα μπορούν να συμβούν, εθνικός διχασμός, εμφύλιος, πείνα, κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων, θα περπατούμε με τα πόδια όλοι μας, δεν θα υπάρχουν καύσιμα για να κυκλοφορούν αυτοκίνητα, τρένα, λεωφορεία και ταξί, δεν θα υπάρχουν τρόφιμα και φάρμακα.
Μερικοί, που ίσως υπερβάλλουν, λένε ότι μπορεί να συμβεί και το χειρότετο, ότι οι Τούρκοι με τη διάλυση της χώρας μας και του στρατού μας, καραδοκούν να βρούν την ευκαιρία να πάρουν τα ελληνικά νησιά και αν δουν ότι μπορούν να φθάσουν στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη.
Για να να προστατεύονται τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του Λαού και των παιδιών μας το Κράτος δεν πρέπει να ξοδεύει περισσότερα απ’ όσα είναι τα εισοδήματά του. Μέσα στα έξοδα του πρέπει να δινεται προτεραιότητα στη εθνική ασφάλεια, δημόσια υγεία, στη δημόσια εκπαίδευση και στην κοινωνική προστασία των ευάλωτων μελών της τοπικής κοινωνίας, και φυσικά οι πληρωμές των δανείων του και οι μισθοί και συντάξεις.
Στο μεταξύ, αν θέλει πραγματικα η Ευρώπη να μας στηρίξει όπως λέει για να τη στηρίξουμε και μεις με τον πνευματικό πολιτισμό μας, πρέπει να μας εγγυηθεί την εθνική μας ασφάλεια και εδαφική μας ακεραιότητα από την Τουρκία και τους αλλους γείτονες της περιοχής και τότε θα πάμε όλοι καλύτερα. Ενωμένοι θα τα καταφέρουμε.
Η στήριξη της τοπικής παραγωγής με χαμηλότοκα δάνεια, ιδιαίτερα στην επαρχία με τη μορφή του συνεργατισμού (συναιτερισμού ομάδων νέων) είναι μια άλλη σημαντική προτεραιότητα για ανάπτυξη και αντιμετώπιση του προβλήματος της ανεργίας. Ενωμένοι θα τα καταφέρουμε. Ο Θεός θα μας βοηθήσει.
Ο Πρωθυπουργός μας κ. Σαμαράς οφείλει να επιμένει να πείσει τους πολιτικούς αρχηγούς κ. Βενιζέλο και κ. Κουβέλη και στην συνέχεια τους σοβαρούς πολίτες της Χώρας μας για τις νέες πολιτικές αποφάσεις για να υπερβεί η Χώρα μας την οικονομική της κρίση. Μόνο έτσι θα τα καταφέρουμε. Όταν σε μια χορωδία υπάρχουν παραφωνίες ο μαέστρος οφείλει να λύσει αυτό το πρόβλημα με την επιμονή του να διδάξει και να καθοδηγήσει σωστά αυτούς που μπορούν να επιφέρουν την αρμονία. Αυτός είναι ο ρόλος του Πρωθυπουργού μας σήμερα, συντονιστής και οδηγός της κοινής δράσης όλων των υγιειών πολιτικών δυνάμεων της Χώρας για μια καλύτερη πορεία του Έθνους.
Η νομική ρύθμιση της επιστροφής των κλεμμένων του Δημοσίου με το πόθεν έσχες με την παράλληλη κατάργηση της διαγραφής δικαστικής δίωξης πολιτικών προσώπων θα συμβάλουν στην ενότητα της τοπικής κοινωνίας για κοινή δράση και στήριξη των νέων μέτρων που θα οδηγήσουν στην θεραπεία της οικονομίας μας. Ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Κουβέλης πρέπει να αναλάβουν σημαντικά Υπουργεία για να εφαρμόσουν τις πολιτικές που προτείνουν και τα κόμματα τους σε συνεργασία πάντοτε και με τη Ν.Δ.. Η πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού οφείλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να οδηγήσει το έθνος εκεί που του αξίζει.
Η Εκκλησία, η Ακαδημαϊκή Κοινότητα, οι άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών, οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα ΜΜΕ, οργανώσεις και συλλόγοι, οφείλουν να διαφωτίσουν την τοπική κοινωνία ότι πρέπει να δουλέψουμε όλοι μας ενωμένοι για τα νέα μέτρα για να τα καταφέρουμε να οδηγήσουμε τη χώρα μας στην κοινωνική ευημερία.
Αυτό που ζούμε στην Ελλάδα με τις καθημερινές απεργίες δεν το ζήσαμε ποτέ μας. Γίναμε θύματα των λαθών μας, αλλά και της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Με την οικονομική κρίση του Ελληνικού Κράτους αποκαλύφθησαν οι μεγάλες απάτες μερικών πολιτικών με την απεριόριστη διαφθορά τους που διέσυραν μαζί τους ακόμη και μοναστήρια και μοναχούς. Όλοι μας πληγωθήκαμε από τα πολιτικά μας κόμματα που επέτρεψαν το διασυρμό του Έθνους. Είναι όμως μέσα από την εσωτερική τους κάθαρση που θα σηκώσουμε πάλι το ηθικό μας πολιτικό ανάστημα για να ξεφύγουμε από το αδιέξοδον που μας οδήγησαν τα λάθη του παρελθόντος.
Η αγανάκτηση και η σύγχυση οδήγησαν κατά τις τελευταίες εθνικές εκλογές στη μεγάλη αποχή του Λαού μας με αποτέλεσμα ακραίες πολιτικές φωνές να ενδυναμώνουν το πανικό και τη σύγχυση παντού, την ώρα που πρέπει να επικρατήσει ψυχραιμία, οργάνωση και στρατηγική δράση και πάνω απ’ όλα ενότητα των πολιτικών δυνάμεων για εθνική δράση με κριτήριο να κάνουμε ό,τι πρέπει για να οδηγήσουμε τη χώρα μας στην κοινωνική ευημερία του Λαού μας. Ο θόρυβος, η φασαρία και η σύγχυση και ο πανικός δεν μας οδηγούν πουθενά, ή μάλλον χειροτερεύουν τα πράγματα. Ο διάλογος όλων και η συμμετοχή όλων είναι κι η μόνη επιλογή που έχουμε για να βελτιωθούν τα πράγματα της οικονομίας.
Μπροστά στην αγανάκτηση πρέπει να επικρατήσει η σύνεση, η εργατικότητα και το νοικοκύρεμα της οικονομίας μας για να ευημερίσει το Έθνος.
Το πρώτο κακόν της τραγωδίας μας αποδείχθηκε η διαφθορά, η κλοπή και η σπατάλη του δημοσίου χρήματος, αλλά και το φαινόμενο της φοροκλοπής που τη λέμε φοροδιαφυγή. Τελικά η μεγάλη μας αμαρτία, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλες τις σύγχρονες χώρες του κόσμου, είναι ότι δεν είμαστε καλοί νοικοκύρηδες, ξοδεύουμε περισσότερα απ΄ όσα έχουμε.
Την ευθύνη των πολιτικών κομμάτων την παραδεκθήκαμε όλοι μας. Συμφωνήσαμε να γίνουμε σοβαρότεροι και να δουλέψουμε για την υπέρβαση. Τελικά μας μπλέξανε πάλι, γιατί αντί να δούμε την αναμενόμενη πολιτική ενότητα για κοινή δράση που μας καλεί η φωνή της Ιστορικής πορείας του Έθνους σε πολύ δύσκολες εποχές, όπως τετρακόσια χρόνια σκλάβοι στους αλλοθρησκους τούρκους μουσουλμάνους που έσφαζαν καθημερινά τα παιδιά μας πρίν να μεγαλώσουν, δυστυχώς υπάρχει μια μικροπρεπή τάση ορισμένα πολιτικά κόμματα κι ορισμένοι λιποτάκτες πολιτικοί που προσπαθούν μέσα από την οικονομική κρίση του Έθνους να ωφεληθούν με την αύξηση των ποσοστών τους. Που το πάνε οι αθεόφοβοι, νομίζουν ότι θα μας λύσουν το πρόβλημα μας οι ξένοι, εμείς θα το λύσουμε, και θα το λύσουμε μόνον όταν δουλέψουμε μαζί και μάλιστα σκληρά.
Ακραίες φωνές να μη στηρίξουμε όλοι μας τα νέα οικονομικά μέτρα ή να μη πληρώνουμε τους απαραίτητους φόρους που απαιτούνται για την υπέρβαση της κρίσης, δυναμώνουν τη φωτιά που τη βλέπουμε να μας πλησιάζει απειλητικά να μας αφανίσει. Η ενότητα μας και η κοινή δράση μπορούν να σταματήσουν αυτή τη φωτιά πριν να φθάσει στην καρδιά του Έθνους. Ο μεγαλύτερος μας εχθρός αποδεικνύονται δυστυχώς οι καθημερινές απεργίες. Αυτό είναι και το δεύτερο κακόν της τραγωδίας μας. Οι ηθικές ευθύνες των συντεχνειών και των εκπροσώπων τους είναι μεγάλες για την απειλή του διασυρμού του Έθνους. Όλα έχουν κάποια όρια κι οι συνδικαλιστές τα έχουν ξεπεράσει. Μας δίνουν την εντύπωση ότι πάνω από τη φιλοπατρία μας βάζουμε τη φιλοχρηματία μας.
Είναι ώρα να μετρήσουμε τη φιλοπατρία μας να σωθεί η αξιοπρέπεια του Έθνους, η αξιοπρέπεια της πατρίδας μας που η ελευθερία της προήλθε μέσα «από τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά».
Οι συνδικαλιστές και οι συντεχνίες τους αποδεικνύονται δυστυχώς η μεγαλύτερη απειλή του Έθνους, η υπέρμετρη αγάπη προς το χρήμα, η έντονη επιθυμία απόκτησης χρημάτων, είναι οι χειρότερες μαχαιριές που θα μπορούσε να δεχθεί το Έθνος των Ελλήνων σε μια κρίσιμη εποχή που η Ελλάδα καλείται να επηρεάσει την Παγκόσμια Κοινωνία να γίνει πιό σοβαρή για να αντιμετωπίσει με πνεύμα δικαιοσύνης και αγάπης τα κοινωνικά προβλήματα των αδικημένων λαών, αλλά και το θέμα της ενίσχυσης της παγκόσμιας ειρήνης και ασφάλειας και της προστασίας του Πλανήτη μας.
Όπως έλεγε ο μακαριστός Καθηγητής μας Κωνσταντίνος Παπαπέτρου «είναι ως να βρισκόμαστε σε ένα λεωφορείο χωρίς φρένα που κατεβαίνει επικίνδυνα τα βουνά του Ολύμπου και εμείς τσακωνόμαστε για ποιό κάθισμα θα πάρουμε». Ο Θεός να βάλει το χέρι του, να μας λυπηθεί και να ενωθούμε για να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους που βρίσκονται μπροστά μας.
Η στήριξη μας στις πολιτικές επιλογές της εκλελεγμένης Πολιτικής μας Ηγεσίας με καλοπροαίρετη κριτική στάση είναι εθνική επιταγή για ένα καλύτερο μέλλον του
Έθνους να παραμείνει μακρυά από το διασυρμό που κινδυνεύει να το οδηγήσουμε με τις ανευθυνότητες μας.
Ο ρόλος της Εκκλησίας να ενώσει το Λαό μας και να στηρίξει την εκλελεγμένη Πολιτική Ηγεσία μας για κοινή εθνική δράση για την υπέρβαση της οικονομικής κρίσης είναι υψίστης σημασίας.
