ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΣΥΜΕΩΝ: Στην Μαρτυρική και Αγιοτόκο πόλη της Υπάτης ,στην έδρα της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Υπάτης και Μητρόπολης Νέων Πατρών και στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου ιερούργησε την Κυριακή ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών και οι Ιερές Ακολουθίες μεταδόθηκαν απευθείας από τηλεοράσεως, ραδιοφώνου και διαδικτύου.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Όλα τα γεγονότα της Θείας Οικονομίας, από την Σάρκωση του Χριστού μέχρι και την Αγία Πεντηκοστή, όλα ανεξαιρέτως τα γεγονότα αυτής της πορείας του Χριστού έφεραν ως αποτέλεσμα τη δυνατότητα του ανθρώπου να γίνει άγιος. Και τι σημαίνει να γίνει άγιος; Δεν σημαίνει απλώς να γίνει ένας καλός άνθρωπος, δεν σημαίνει απλώς να γίνει ένας χρηστός πολίτης, δεν σημαίνει απλώς να είναι ένας ευυπόληπτος και αξιοπρεπής συνάνθρωπος μέσα στην κοινωνία των πολιτών αλλά άγιος σημαίνει να κατορθώσει από το κατ’ εικόνα να φτάσει στο καθ’ ομοίωση, να κατορθώσει δηλαδή να γίνει όμοιος με τον Θεό, να γίνει κατά χάριν Θεός, να μετάσχει δηλαδή της Θεότητος, να συμμετέχει και να μεταλαμβάνει της ζωής του Θεού και αυτά τα πρόσωπα των αγίων, όλων όμως των αγίων και των επωνύμων, των γνωστών σε μας, αλλά και των αφανών, των ανωνύμων, τα εορτάζει σήμερα η Εκκλησία μας.
Φυσικά η ημέρα η 15η Ιουνίου είναι και η μέρα κατά την οποίαν εορτάζονται και συγκεκριμένα πρόσωπα όπως ο προφήτης Αμώς εκ της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά και ο Όσιος Ιερώνυμος ο Πεντάγλωσσος ο Θεοφόρος και ο Άγιος Αυγουστίνος Επίσκοπος Ιππώνος που και τη ζωή αυτών των Αγίων αν παρατηρήσουμε, μπορούμε να ανιχνεύσουμε, να ιχνηλατήσουμε τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει τις αδυναμίες του, τις αγκυλώσεις του, τις παθογένειες του, τα προβλήματά του, τις αναπηρίες του, να ξεπεράσει όλα αυτά τα οποία τον κρατούν καθηλωμένο μέσα σε ένα κέλυφος ατομοκρατίας και φιλαυτίας και μπορούν να τον οδηγήσουν σε μία έξοδο κοινωνική και αγαπητική, σε μία αγιοπνευματική κοινωνικοποίηση όπου ο άνθρωπος συναντά τον Θεό και ο άνθρωπος συναντά τον συνάνθρωπο. Και το Θεό ο άνθρωπος και τον συνάνθρωπο τον συναντά μόνο στη ζωή της αγάπης, μόνο στη ζωή της θυσίας, στη ζωή της προσφοράς.
Δεν μπορείς να συναντήσεις τον συνάνθρωπο σου στη ζωή της ισχυρογνωμοσύνης ,του εγωισμού, της αυτοπεριχαράκωσης, στα συμφέροντά σου και στην ιδιοτέλεια σου. Τον συνάνθρωπο και τον Θεό θα τον συναντήσεις όταν βγεις έξω από τον εαυτό σου, όταν θέλεις να υπερβείς τα όποια συμφέροντά σου και όταν αποφασίσεις πραγματικά να ξεπεράσεις όλα αυτά τα οποία σε κρατούν κλεισμένο σε έναν μικρόκοσμο και σου ανοίγουν τη δυνατότητα να εισέλθεις σε έναν μεγαλόκοσμο.
Αυτά τα πρόσωπα εορτάζουμε σήμερα: όλους τους Αγίους της Εκκλησίας μας, που αποφάσισαν στη ζωή τους ο καθένας από το δικό του μετερίζι, όποια και αν ήταν η κοινωνική τους προέλευση, όποια και αν ήταν η καταγωγή τους, όποια και αν ήταν η μόρφωση τους, όποιες και να ήταν οι συνθήκες της ζωής τους, αποφάσισαν να κάνουν το μεγάλο βήμα να πάψουν να ζουν για τον εαυτό τους, αλλά να ζουν για τον Θεό και τον συνάνθρωπο.
Η εορτή των Αγίων Πάντων είναι ένας εκλεκτός και μοναδικός συνδυασμός σήμερα με τη μνήμη των ολοκαυτωθέντων Υπαταίων αδελφών ημών, αλλά και με την δυνατότητα μέσα από τη θυσία των μαρτυρικών αδελφών της Υπάτης να επικοινωνήσουμε καρδιακά και αδελφικά και με άλλες μαρτυρικές πόλεις και μαρτυρικές περιοχές και τόπους θυσίας, οι οποίες όλες μαζί έχουν διαγράψει μία λαμπρή σελίδα της ελληνικής ιστορίας.
Άλλωστε οι σελίδες οι ένδοξες της ιστορίας δεν έχουν γραφεί με μελάνι πολυτελείας, ούτε με ακριβές πένες αγορασμένες ή δανεισμένες από την Εσπερία, άλλα έχουν γραφτεί με το αίμα της θυσίας. Η ιστορία η αληθινή και η ένδοξη γράφεται με το αίμα και με τον ιδρώτα και με τα δάκρυα ενός λαού που πορεύεται με ενότητα και με αξιοπρέπεια και με αγώνες και επαναστάσεις στο εθνικό του πεπρωμένο και στην εθνική του αποστολή.
Πάντοτε θα είναι καιρός αγώνα και εξέγερσης κι αυτό ζητούν και οι Υπαταίοι Μάρτυρες. Να μην κλείσουμε το στόμα μας, την καρδιά μας και την συνείδησή μας. Αυτό ζητούν οι Ομολογητές της Εκκλησίας οι Άγιοι Πάντες. Αυτό ζητούν όλοι αυτοί οι οποίοι εβασανίσθησαν, όπως ακούσαμε στο αποστολικό ανάγνωσμα, υπέφεραν, βρέθηκαν διωγμένοι από παντού.
Αυτό ζητούν όσοι εκούσια θυσιάστηκαν για την πίστη και για την πατρίδα, για αρχές και αξίες και ιδανικά. Αυτό ζητούν και από μας σήμερα και οφείλουμε και σήμερα που επαναλαμβάνονται γενοκτονίες, επαναλαμβάνονται εγκλήματα, τα βλέπουμε σε ζωντανή μετάδοση, δεν έχουμε καμία δυνατότητα να πούμε ότι δεν είδαμε, ότι δεν ξέρουμε, δεν ακούσαμε, βλέπουμε σε ζωντανή μετάδοση κομμένα κεφάλια, κομμένα πόδια, σκοτωμένα παιδιά.
Βλέπουμε στους δέκτες της τηλεοράσεως, δεν είναι ταινίες του Χόλυγουντ δυστυχώς, είναι πραγματικότητες που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, σε Βορρά, σε Δύση και Ανατολή, σε Νότο, παντού και για αυτό θα κριθούμε όλοι μας ανεξαιρέτως πώς σταθήκαμε απέναντι σε όλα αυτά, ποια στάση πήραμε, πόσα ανοίξαμε τα μάτια μας και κυρίως πόσο ανοίξαμε το φρόνημά μας, τη καρδιά μας, την ψυχή μας, τη φωνή μας.
Θα μας κρίνει η ιστορία και θα μας κρίνουν οι νεκροί γι’ αυτούς για τους οποίους κάνουμε γιορτές, εκδηλώσεις και πανηγύρια. Αν δεν τιμήσουμε έμπρακτα τη μνήμη τους, τότε θα έχουμε μεγαλύτερο κρίμα κάνοντας εκδηλώσεις, μνημόσυνα, ομιλίες, συναντήσεις, συνέδρια, διάφορα άλλα γεγονότα. Ο καιρός το απαιτεί. Το αίμα των παιδιών του κόσμου το φωνάζει : Φτάνει πια ο πόλεμος, φτάνει πια η βία, φτάνουν πια τα συμφέροντα. Επιτέλους, η ειρήνη και η δικαιοσύνη μέσα στον κόσμο».
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών ιδιαιτέρως αναφέρθηκε στον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ελλάδος, στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο τον Β’, ο οποίος άγει τα σεπτά του ονομαστήρια σημειώνοντας χαρακτηριστικά:
«Σήμερα όμως είναι μία ιδιαίτερη μέρα χαράς για την Αγιωτάτη Εκκλησία της Ελλάδος καθώς άγει τα ονομαστήριά του και ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος, στον οποίο ευχήθηκα χθες εκ μέρους όλων σας και πραγματικά σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς στους οποίους βρισκόμαστε ο Θεός μας ελέησε να έχουμε έναν Προκαθήμενο της αγάπης, της επιείκειας, της ισορροπίας, έναν Αρχιεπίσκοπο που δεν κάνει θόρυβο αλλά έχει πολύ δυνατή φωνή, έναν Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος μπορεί να ομιλήσει πολύ δυνατά ακόμη και με τη σιωπή του και ξέρει να κρατάει το λαό μας ενωμένο με θυσία της δικής του εικόνας.
Διότι στη ζωή τότε έχει αξία να διακονείς αξίες και ιδανικά, όταν αυτή η διακονία έχει φθορά για σένα που διακονείς, όταν εκουσίως αναλαμβάνεις φθορά. Αν έχουμε παθογένειες και προβλήματα και στρεβλώσεις στον τόπο μας μεταξύ των άλλων, οφείλονται και σε αυτό το λεγόμενο επάρατο “πολιτικό κόστος”, σε έναν λαϊκισμό, ο οποίος διαπνέει όλα τα στρώματα της ζωής ακόμα και τους διανοούμενους ακόμα και τους ποιμένες, τους πάντες, να χαϊδεύουμε αυτιά για να μην στεναχωρήσουμε ή να μην θίξουμε κανέναν ή κανένα κακώς κεκτημένο, ούτε καν και αυτές τις αδυναμίες, τα πάθη και τα ανομήματα που διαπράττουμε και ως λαός.
Ευχόμεθα στο Θεό να τον έχει τον Μακαριώτατο για πολλά πολλά χρόνια ακόμα στο πηδάλιο της Εκκλησίας της Ελλάδος υγιή, μακροημερεύοντα, ορθοτομούντα τον λόγο της αληθείας και να είναι όντως ο μακροβιότερος Αρχιεπίσκοπος όχι μόνο σε χρόνους θητείας αλλά και σε χρόνους ζωής, να εορτάζουμε και την εκατοστή επέτειο της ζωής του και να είναι στο πηδάλιο της Εκκλησίας της Ελλάδος και αυτό έχει σημασία να το ακούτε από το νεότερο στην ηλικία Επίσκοπο της Εκκλησίας της Ελλάδος».
Ακολούθως ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών τέλεσε Αρχιερατική Επιμνημόσυνη Δέηση για τα θύματα του Ολοκαυτώματος, επί τη επετείω 81 ετών από το Ολοκαύτωμα της Υπάτης από τα Γερμανικά Στρατεύματα Κατοχής (17 Ιουνίου 1944) και πραγματοποιήθηκε η κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Ηρώων του Ολοκαυτώματος της Υπάτης από τους παρισταμένους Βουλευτές, τους Δημάρχους, Λαμιέων, Δελφών, Διστόμου, Αράχωβας – Αντίκυρας, εκπρόσωπο του Δημάρχου Καστορίας, από εκπροσώπους της περιφέρειας, των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων και λοιπών εκπροσώπων της Αυτοδιοίκησης, των Θεσμών και των Πολιτιστικών Συλλόγων της περιοχής.
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος παραβρέθηκε και στην Τελετή Αδελφοποίησης της Δ. Κ. Υπάτης, της Δ. Ε. Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και της Δ. Κ. Καστελλίων, της Δ. Ε. Γραβιάς του Δήμου Δελφών, με την οποία ολοκληρώθηκαν οι εκδηλώσεις μνήμης του Ολοκαυτώματος, οι οποίες συνδιοργανώθηκαν από τον Δήμο Λαμιέων, την Δημοτική Κοινότητα Υπάτης και την Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος.
