Ενόψει της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ο Μητροπολίτης Κηφισίας Κύριλλος καλεί τους πιστούς να ακολουθήσουν το συνετό δρόμο της νηστείας και της προσευχής, καθώς οδεύουμε προς το Αγιον Πάσχα.
Αναλυτικά η εγκύκλιος του Σεβασμιωτάτου:
Αγαπητοί αδελφοί,
Βρισκόμαστε για μία ακόμη χρονιά στα πρόθυρα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η περίοδος αυτή των σαράντα ημερών σκοπό έχει να μας προετοιμάσει διά της νηστείας, της προσευχής και της μετανοίας, ώστε να υποδεχθούμε τον προς «το Πάθος ευτρεπιζόμενον» Σωτήρα μας και να γίνουμε κοινωνοί τόσον των Παθημάτων Του, όσον και της Αναστάσεως Του. Και η υμνολογία της Εκκλησίας μας έρχεται να μας διδάξη και να μας προτρέψη λέγοντας: «Το στάδιον των αρετών ηνέωκται. Οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε, αναζωσάμενοι τον καλόν της νηστείας αγώνα…».
Η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι θεσμός αρχαιότατος. Ο Ιερός Χρυσόστομος μας λέγει ότι οι Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου «συνελθόντες εθέσπισαν τεσσαράκοντα ημέρας νηστείας, προσευχής, ακροάσεων ιερών κηρυγμάτων, λατρευτικών συνάξεων, ώστε, αφού κατ’ αυτάς τας ημέρας καθαρισθώμεν όλοι επιμελώς και διά προσευχών και δι’ ελεημοσύνης και διά νηστείας και δι’ αγρυπνιών και διά δακρύων και δι’ εξομολογήσεως και δι’ όλων των άλλων μέσων, με καθαράν συνείδησιν, όσον το δυνατόν εις ημάς» να εορτάσουμε τις Άγιες ημέρες των Παθών και της Αναστάσεως του Κυρίου, προσερχόμενοι στα Άγια Μυστήρια, τα οποία αυτές ακριβώς τις ημέρες μας παρέδωσε ο Κύριος. Και συνεχίζει ο ιερός Πατήρ ξεκαθαρίζοντας ότι νηστεύουμε «όχι διά το Πάσχα, ούτε διά τον Σταυρόν, αλλά διά τα ιδικά μας αμαρτήματα».
Βεβαίως, η νηστεία δεν περιορίζεται μόνο σε αποχή από συγκεκριμένες τροφές. Πραγματική νηστεία είναι η απομάκρυνσή μας από κάθε κακία. Αυτό μας διδάσκει ένας από τους υπέροχους ύμνους των ημερών αυτών: «αληθής νηστεία η των κακών αλλοτροίωσις, εγκράτεια γλώσσης, θυμού αποχή, επιθυμιών χωρισμός, καταλαλιάς, ψεύδους, και επιορκίας? η τούτων ένδεια, νηστεία εστίν, αληθής και ευπρόσδεκτος» (Δευτέρα Α’ Εβδομ. Απόστιχα).
Μαζί, όμως, με την νηστεία η αγία μας Εκκλησία μας καλεί σε εντονώτερη προσευχή. Τι είναι, όμως, προσευχή; Οι νηπτικοί Πατέρες της Εκκλησίας μας διδάσκουν ότι η αίσθηση της προσευχής είναι ένα προσωπικό βίωμα, που δονεί τον άνθρωπο «μετ’ ευλαβείας και κατανύξεως και οδύνης ψυχής» και οδηγεί στην εξαγόρευση των πταισμάτων «μετά στεναγμών αφανών[1]». Με τις Ακολουθίες της Εκκλησίας μας, μάλιστα με το Μέγα Απόδειπνο και την κατανυκτικώτατη Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων, καλούμαστε να βιώσουμε την συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας και να βαθύνουμε τον αυτοέλεγχό μας. Αυτό θα μας οδηγήσει σε εντονώτερη προσευχή, βαθύτερη μετάνοια και, τελικά, σε καθαρώτερη εξομολόγηση ενώπιον του Αγίου Θεού και του πνευματικού μας πατέρα.
Νηστεία τροφών αλλά κυρίως παθών, προσευχή μετά δακρύων, αυτοέλεγχος, μετάνοια και καθαρή εξομολόγηση είναι τα βήματα που θα μας φέρουν πιο κοντά στο πνευματικό νόημα των Αγίων αυτών ημερών, που δεν είναι άλλο από το να βιώσουμε το μέγα μυστήριο της αγάπης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Η Αγία μας Εκκλησία μας καλεί να αναλάβουμε τον καλόν αγώνα της νηστείας με προσευχή, με «πένθος χαροποιόν», με κατάνυξη και ευφροσύνη πνευματική. Για τον λόγο αυτό, σας προτρέπουμε πατρικά, αφού συγχωρήσουμε ο καθένας όσα τυχόν λάθη έκαναν απέναντί μας οι αδελφοί μας, να διαπλεύσουμε το μέγα πέλαγος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής με πίστη στο ελεος και την αγάπη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, με θερμή και αδιάλειπτη προσευχή, με πένθος και μετάνοια για τις πολλές μας αμαρτίες αλλά και με χαρά πνευματική, που μας χαρίζει η διαβεβαίωση του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου, ο οποίος μας λέγει: «Ούτως ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόλλυται, αλλ’ έχει ζωήν αιώνιον». Δηλαδή, «Τόσο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε τον μονογενή Του Υιό στο θάνατο, ώστε καθένας που πιστεύει σ’ Αυτόν να μην χάνεται αλλά να έχει ζωή αιώνια».
Επί τη ενάρξει της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής η ευχή μας και η προσευχή μας είναι όλοι μας με νηστεία, προσευχή, μετάνοια και εξομολόγηση να διέλθουμε τις άγιες αυτές ημέρες, ώστε να αξιωθούμε να εορτάσουμε την λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «λάμποντες, αστράπτοντες, ηλλοιωμένοι (=μεταμορφωμένοι)», αληθινοί Χριστιανοί, «τέκνα φωτόμορφα της Εκκλησίας».
Καλή και ευλογημένη Τεσσαρακοστή
Μετά πατρικών ευχών
† Ο Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού Κύριλλος
