Ι.Μ.ΚΥΘΗΡΩΝ: Ιδού το ασφαλές αισθητήριο του λαού του Θεού! Ιδού το υγιές πρότυπο του ποιμνίου! Ιδού η πνευματική εκείνη ευθυκρισία, με την οποία το πλήρωμα της Εκκλησίας δύναται να διακρίνει τους αληθινούς και γνησίους ποιμένες του από τους ψευδοποιμένες και ψευδοδιδασκάλους.
Και το ασφαλές εχέγγυο αυτό είναι εκείνη η ζωή και τα παθήματα των αγίων Αποστόλων, των μιμητών του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, όπως τα παρουσιάζει η σημερινή Αποστολική περικοπή. «Ο Θεός μας έδειξε τελευταίους ως μελλοθανάτους. Εμείς θεωρούμεθα μωροί και ασθενικοί και άσημοι και πεινάμε και διψάμε και έχουμε ελλείψεις σε ρουχισμό και μας κακομεταχειρίζονται και περιπλανώμεθα και κοπιάζουμε εργαζόμενοι με τα δικά μας χέρια. Όταν μας βρίζουν, ευλογούμε, όταν μας διώκουν, δείχνομε ανοχή· όταν μας συκοφαντούν, μιλάμε ευγενικά. Γίναμε σαν σκουπίδια του κόσμου· ως ακαθαρσία όλων έως την στιγμή αυτή».
«Τίποτε δεν κράτησαν οι Απόστολοι, όλα τα έδωσαν στους ανθρώπους. Ήταν πάμπτωχοι, αλλά τον κόσμο καταπλούτισαν. Ήταν δούλοι και δέσμιοι, αλλά τον κόσμο κατέκτησαν», όπως γράφει κάπου ο άγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς. Εκείνα τα παθήματα και η ζωή των Αποστόλων είναι το πρότυπο των ποιμένων. Τα παθήματά τους και η ζωή τους είναι και τα διαπιστευτήρια του ποιμνίου, για να διακρίνει τον αληθινό ποιμένα. Ο αληθινός ποιμήν θυσιάζει τη ζωή του υπέρ του ποιμνίου. Ο αληθινός ποιμήν αναλίσκεται στη λατρευτική ζωή και στη διδασκαλία του λογικού ποιμνίου, προκειμένου να τρέφει τα λογικά πρόβατα. «Δείξε ποιμένα τα παθήματά σου υπέρ του Χριστού και του ποιμνίου του, για να αποδείξεις ότι είσαι γνήσιος ποιμήν και διδάσκαλος!».
Το πλήρωμα της Εκκλησίας, οι Χριστιανοί, που αποτελούν τα λογικά πρόβατα του Αρχιποίμενος Χριστού, για τα οποία εκείνος
μόνος σταυρώθηκε και απέθανε και αναστήθηκε ως Θεάνθρωπος Λυτρωτής, εκτός της πνευματικής τροφοδοσίας εκ της χλόης των αγίων Μυστηρίων, έχουν ανάγκη και ασφαλούς προστασίας από τους πλάνους και αιρετικούς, απλανούς καθοδηγήσεως και διδασκαλίας, διαποιμάνσεως και διαφωτίσεως, προσανατολισμού στο δρόμο της αιωνίου ζωής. Γι’ αυτό και ο θείος Απόστολος προειδοποιώντας πολλάκις ότι μετά την άφιξή του «εισελεύσονται λύκοι βαρείς μη φειδόμενοι του ποιμνίου», ορίζει τα χαρακτηριστικά εκείνα των αληθινών Αποστόλων και διδασκάλων.
Καί, επειδή οι Κορίνθιοι της εποχής εκείνης, όπως κι εμείς σήμερα, ζούσαν ζωή όχι σύμφωνη με εκείνη των Αποστόλων, εκείνος παρουσιάζει την αποστολική και χριστιανική ζωή προκειμένου να γίνει παράδειγμα μιμήσεως. Ερμηνεύοντας ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος την παρούσα περικοπή, λέγει «ο παρών καιρός δεν είναι για τιμή και δόξα, των οποίων εσείς οι Κορίνθιοι απολαύετε, αλλά για διώξεις και ύβρεις, τις οποίες εμείς πάσχουμε» και «αυτά τα έλεγε, για να κάνει και αυτούς να κατανοήσουν με αυτά ότι οφείλουν να ποθούν με ζήλο τα των Αποστόλων, δηλαδή τους κινδύνους και τις ύβρεις, όχι τις τιμές και τις δόξες, διότι το κήρυγμα αυτά απαιτεί και όχι εκείνα». «Τέτοιος πρέπει να είναι όλος ο βίος των Χριστιανών, και όχι μόνο μία η δύο ημέρες». Αυτή είναι η αποστολική και χριστιανική ζωή «κατ’ αντίθεση πλέον προς τους ψευδαποστόλους, που δεν ανέχονται ούτε να εργάζονται, ούτε να κινδυνεύουν, αλλά οι ίδιοι να καρπούνται». «Και το σπουδαιότερο είναι ότι κανείς δεν θα μπορούσε να ισχυρισθεί ότι οι Απόστολοι δυσανασχετούν γι’ αυτά. Μέγα δηλαδή είναι αυτό, όχι η κακοπάθεια, αλλά το να μη αναστατωνόμαστε ούτε να δυσανασχετούμε, όταν πάσχουμε».
Αγαπητοί μου, ιδού λοιπόν το ασφαλές αισθητήριο του ποιμνίου, για να διακρίνει τον γνήσιο ποιμένα! Ιδού και το ασφαλές πρότυπο του ποιμνίου, για να μιμείται την σταυρική ευαγγελική ζωή! Η ζωή και τα παθήματα των Αποστόλων, τα οποία είθε να αξιοποιήσουμε όλοι μας. Αμήν.
Ιεροδ. Ιεροθέου Κρητικού, Ιεροκήρυκος
