ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ: Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Προφήτου Ηλία Αλυκών λειτούργησε χθες ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, παρουσία μεγάλου πλήθους προσκυνητών.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο θαύμα της θεραπείας του παραλυτικού της σημερινής Ευαγγελικής περικοπής, που είναι καρπός της αγάπης και της πίστης εκείνων που τον οδήγησαν μπροστά στον Κύριο.
Ο κ. Ιγνάτιος στάθηκε ιδιαίτερα στην συγχώρηση των αμαρτιών του παραλυτικού από τον Κύριο, πριν την σωματική του αποκατάσταση, που προκάλεσε την ενόχληση των Φαρισαίων, που θεώρησαν τον λόγο του Χριστού ύβρη προς τον Θεό.
Τόνισε την δύναμη της πίστης των ανθρώπων που αγαπούν και επεσήμανε την παρουσία του Χριστού ανάμεσά μας, που είναι έτοιμος να ακούσει την προσευχή μας και να θεραπεύσει τον όλο άνθρωπο.
«Ο Χριστός είναι πάνω στην Αγία Τράπεζα», παρατήρησε ο Σεβασμιώτατος, «όπου τελείται το Μυστήριο της Ευχαριστίας. Είναι ανάμεσά μας, όταν συναζόμαστε στο όνομά Του και Τον επικαλούμαστε και έδωσε σε όλους μας την δύναμη της προσευχής, που όταν είναι καρδιακή και αληθινή μπορεί και όρη να μετακινήσει.
Ας μην την περιορίζουμε μόνο στον εαυτό μας, αλλά να αγκαλιάσουμε και τους άλλους, αυτούς που μας αγαπούν, περισσότερο ακόμα εκείνους που δεν μας αγαπούν και στέκονται απέναντί μας. Αν τους βάλουμε στην προσευχή μας, κάνουμε το πρώτο βήμα της αληθινής συγχώρησης. Όσοι προσεύχονται με πίστη, υπομονή και επιμονή, έχουν ζήσει θαυμαστά γεγονότα, όπως η συμφιλίωση, η μετάνοια και επιστροφή».
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι «ο λαός μας συνέδεσε τον Προφήτη Ηλία με τα όρη και τα βουνά, με τις κορυφές, διότι ανήκε στην κορυφή των προφητών και μαζί με τους άλλους προφήτες, σε μια ομιχλώδη εποχή, έπαιρνε τα μηνύματα του Θεού και τα μετέφερε στους ανθρώπους και αγωνιζόταν να κρατήσει ζωντανή την σχέση τους με τον αληθινό Θεό».
Ο κ. Ιγνάτιος αναρωτήθηκε, στην συνέχεια, τί θα διέκρινε και τί θα ήταν αυτό που θα μας έλεγε σήμερα ο Προφήτης Ηλίας, αν εμφανιζόταν ανάμεσά μας. «Θα διέκρινε την καχυποψία που κυριαρχεί στις διανθρώπινες σχέσεις.
Οικοδομούμε έναν πολιτισμό, με κέντρο τον εαυτό μας, όπου τα συμφέροντά μας κυριαρχούν, διεγείροντας την καχυποψία. Αυτή σκοτώνει το πρόσωπο, καταστρέφει τις σχέσεις, οδηγεί σε φανατισμούς και μίση, προκαλεί συρράξεις. Πρόκειται για κόλαση, που δημιουργεί η καχυποψία για την ύπαρξη του Θεού, για την αγάπη των ανθρώπων.
Θα μας καλούσε να καλλιεργήσουμε την εμπιστοσύνη, που προϋποθέτει την ακεραιότητα και την τιμιότητα… Θα μας μιλούσε, επίσης, για την οικογένεια, για την στοργή της μάνας προς τα παιδιά της, που ενίοτε, στην εποχή μας, γίνεται ζητούμενο. Σήμερα διασαλεύεται ο πυρήνας της οικογένειας, διαστρέφεται το περιβάλλον της αγάπης και της γαλήνης, και εισχωρεί η οξύτητα, το μίσος, το έγκλημα. Πρέπει να συσφίξουμε τους δεσμούς μας, να στηρίξουμε την οικογένεια, που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος μας.
Ευτυχώς, υπάρχει αντίδραση πολλών νέων, που δημιουργούν οικογένειες, παρά τις δυσκολίες της εποχής και αγωνίζονται να θέσουν βάσεις και αρχές παραδοσιακές».
Ο κ. Ιγνάτιος αναφέρθηκε και στην απάντηση που έδωσε ο Κύριος σε εκείνους που Τον αμφισβητούσαν: «πάντοτε θα υπάρχουν αυτοί, που στέκονται απέναντί Του και αρνούνται την αλήθεια.
Όμως και για αυτούς θα υπάρχει πάντοτε η ελπίδα. Η αλήθεια είναι αυτή που, τελικά, κυριαρχεί και όχι το ψέμα, όπως συνέβη και στην περίπτωση του Προφήτου Ηλία, που έμεινε μόνος να κηρύσσει την αλήθεια του αληθινού Θεού και να αντιστέκεται στις κοσμικές δυνάμεις της εξουσίας, αλλά τελικά νίκησε, όταν μίλησε ο Θεός.
Το μήνυμα που εκπέμπει η σημερινή εορτή είναι να έχουμε τα μάτια μας ανοικτά και ν’ αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες των ανθρώπων, για να προλάβουμε την ενέργεια της απελπισίας. Να προσευχόμαστε και να ενεργούμε για όσους μας έχουν ανάγκη, έχοντας μέσα μας την βεβαιότητα ότι η αγάπη και η πίστη θαυματουργούν».
Ο κ. Ιγνάτιος αναφέρθηκε στην οικογενειακή τραγωδία, που έπληξε την πόλη μας, τις μέρες αυτές. «Πρέπει ν’ αγωνιστούμε πολύ για να δώσουμε ελπίδα και να διακηρύξουμε ότι ζει Κύριος ο Θεός. Όμως, η μοναξιά οδηγεί τους ανθρώπους στην απελπισία και η ευθύνη βαραίνει όλους μας, γι’ αυτό χρειάζεται μεγαλύτερη αλληλεγγύη και συμπαράσταση.
Πρέπει να ξαναβρούμε αυτό που είχαμε πολύ ανεπτυγμένο, κάποτε, ως Έλληνες και Ορθόδοξοι: την κοινότητα, την ενορία, την παρέα, την αίσθηση του ανήκειν. Όταν κρατούμε ακλόνητη μέσα μας την πίστη, όταν νιώθουμε ότι ο Θεός είναι μαζί μας, τότε παίρνουμε δύναμη και δεν απελπιζόμαστε, ακόμα και στις δυσκολότερες στιγμές».
Ο Ποιμενάρχης τόνισε, τέλος, την ανάγκη «να θεμελιώσουμε τις οικογένειες στην αληθινή ενότητα, όπου ο ένας θα θυσιάζεται για τον άλλον. Ας έχουμε τα μάτια μας ανοικτά, για να προλάβουμε το κακό και να μην αφήσουμε τους συνανθρώπους μας να συντριβούν από την απελπισία».
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Ποιμενάρχης εξέφρασε την ευαρέσκειά του για την άρτια πραγματοποίηση και της φετινής πανηγύρεως, ευχαρίστησε τον λαό μας, για την πληθωρική συμμετοχή του, τους χορούς των ιεροψαλτών, ιδιαιτέρως δε τον Εφημέριο του Ναού π. Νικόλαο Γονιδάκη, για το έργο που επιτελεί τα τέσσερα τελευταία χρόνια που διακονεί στον Προφήτη Ηλία Αλυκών.
){kind=link}