Εις μνήμην Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Μ. Βρετανίας κυρού Γρηγορίου

Loading...


Της Αγγελικής Δεληγιάννη-Γεωργάκα – Για το ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Σε λαϊκό προσκύνημα στο Λονδίνο, τίθεται το σκήνωμα του από Τρίτη 3 έως και Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2019, οπότε θα τελεσθεί και η εξόδιος ακολουθία.

Ο Αρχιεπίσκοπος Γρηγόριος εκδήμησε εις Κύριον έχοντας αξιωθεί να υπηρετήσει την Ομογένεια του Ηνωμένου Βασιλείου, επί 31 χρόνια και έχοντας συμπληρώσει το 91ο έτος της ηλικίας του.

Άοκνη ήταν η φροντίδα του για την γαλούχηση των απόδημων συμπατριωτών μας στα νάματα της Ελληνορθόδοξης Παιδείας. Η αναγνώριση της προσφοράς του και η απόδοση τιμής είναι το ελάχιστο αντίδωρο.

Για τον λόγο αυτό, αισθάνομαι βαθύτατη την υποχρέωση να καταθέσω την δική μου μαρτυρία, ως στενή του συνεργάτις, από την θέση μου στην Πρεσβεία της Ελλάδος στο Λονδίνο.

Δεν θα αναφερθώ στο όραμα του για την πνευματική καλλιέργεια των Ομογενών με παράλληλη αναβάθμιση του ρόλου της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ούτε στην συμβολή του για την προώθηση των εθνικών μας θεμάτων. Ούτε και στην συχνή έμπρακτη συμπαράσταση του στις δοκιμασίες μας σε Ελλάδα και Κύπρο. Έχουν ήδη λεχθεί και γραφτεί πάρα πολλά.

Θα παραμείνω στον διακαή του πόθο για την παροχή της κατάλληλης εκπαίδευσης στις νέες γενιές των αποδήμων, με στόχο να διακριθούν και να διαπρέψουν οι νέοι μας, ως οι καλύτεροι πρεσβευτές μας, μέσα στην ευρύτερη αγγλική κοινωνία όπου τάχθηκαν να ζήσουν, διατηρώντας ταυτόχρονα την ελληνορθόδοξη ταυτότητα τους με κύριο όχημα την ελληνική γλώσσα.

Αυτός άλλωστε ήταν και ο σκοπός του Γραφείου Εκπαίδευσης της Πρεσβείας μας στο Λονδίνο.

Πρώτη προτεραιότητα του προς επίτευξη αυτού του στόχου ήταν η Ενότητα μεταξύ όλων των Ομογενειακών φορέων.

Απομονώνω σχετική του αναφορά από τον ενθρονιστήριο λόγο του στις 29 Μαΐου 1988, στον καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας Λονδίνου.

«Η καλλιέργεια του πνεύματος της ομονοίας και της ενότητος μεταξύ των μελών και των διϊσταμένων ομάδων της Ομογενείας αποτελεί καθήκον και της Εκκλησίας, αλλά και εκάστου ημών και υμών.

Η τοιαύτη ενότης ουχί μόνον θα συμβάλη θετικώς εις την πλήρη αξιοποίησιν των τεραστίων αποθεμάτων του υλικού, ηθικού, πνευματικού και επιχειρηματικού δυναμισμού της Ομογενείας, αλλά και θα υποβοηθήση την Νεολαίαν μας να ανδρωθή απερίσπαστος από ακάρπους και επιβλαβείς διακρίσεις και διαχωρισμούς, και να ενσωματωθή ενεργώς εντός των κόλπων της Εκκλησίας και των λοιπών Οργανισμών της Ομογενείας…»

Μετά από προσπάθειες δεκαετιών, κατάφερε να επιτευχθεί η πολυπόθητη ενότητα στους κόλπους της Ομογένειας, εξασφαλίζοντας την συμφωνία των κυβερνήσεων Ελλάδας-Κύπρου και την ενεργό εμπλοκή τους στην παιδεία των Ελληνοπαίδων στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Διαβάστε εδώ:  Ι.Μ.Χαλκίδος: Η Εξόδιος Ακολουθία του μακαριστού Αρχιμ. Ιγνατίου Καπνίση

Δεύτερη προτεραιότητα του υπήρξε η σύνδεση της ελληνοχριστιανικής αγωγής των νέων με το θεσμό της Εκκλησίας. Χαρακτηριστική είναι η διατυπωμένη θέση του: «Όπου υπάρχει Αγία Τράπεζα, οφείλει να λειτουργεί δίπλα της και Ελληνικό Σχολείο».

Η μεγάλη του αγάπη για την Ελληνική γλώσσα ως όχημα του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού τον οδηγεί στην απόφαση του να στηρίξει με κάθε τρόπο και με όλες του τις δυνάμεις την λειτουργία του Εξεταστικού Κέντρου Πιστοποίησης Ελληνομάθειας που ιδρύσαμε στο Λονδίνο από το 2003, σε συνεργασία με το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας της Ελλάδος.

Σε κάθε μας πρωτοβουλία που συνδεότανε με την Ελληνική γλώσσα και πολιτισμό τον έβρισκα δίπλα μας ακούραστο συνεργάτη. Όπως για παράδειγμα σε όλες μας τις πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις στα βρετανικά πανεπιστήμια ενόψει μάλιστα των Ολυμπιακών Αγώνων «ΑΘΗΝΑ 2004»

Οφείλω να ομολογήσω, ότι πολλά διδάχθηκα από το παράδειγμά του, την σοφία που τον διέκρινε, την εμπειρία που είχε αποκομίσει, και την ταπεινότητα του.

Άπειρα τα περιστατικά που δείχνουν την ταπείνωση του, κατά μίμηση εκείνου που μας υπέδειξε «ὁδόν άρίστην τὴν ταπείνωσιν…».

Χαρακτηριστική η προτίμηση του να ταξιδεύει χωρίς διακριτικά και συνοδείες με στόχο την αποφυγή ειδικής μεταχείρισης.

Θυμάμαι να αναμένουμε την άφιξη του από Λονδίνο, στην αίθουσα επιβατών διακεκριμένης θέσης στο αεροδρόμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Ερχότανε ως εκπρόσωπος του Πατριάρχη και επίσημος προσκεκλημένος του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης. Υπήρχε πίεση χρόνου ως προς τις υποχρεώσεις του. Σε επικοινωνία μας με το πλήρωμα του αεροσκάφους, μας διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει κάποιος Ιεράρχης στην διακεκριμένη θέση.

Επιμένω να κοιτάξουν στην οικονομική θέση. Μου αναφέρουν ότι εντοπίζουν δύο ρασοφόρους. Αντιλαμβανόμενη ότι πρόκειται για τον Αρχιεπίσκοπο Γρηγόριο και τον συνοδό διάκονο του, παρακαλώ το προσωπικό του αερολιμένα να τον οδηγήσουν σ εμάς, μαζί με τις αποσκευές του το ταχύτερο δυνατόν.

Τον εντοπίζουν στην ουρά αναμονής για τις αποσκευές. Τον οδηγούν στην αίθουσα επιβατών διακεκριμένης θέσης όπου μου εκφράζει το παράπονο του γιατί δεν τον αφήσαμε να περιμένει μαζί με τους υπόλοιπους επιβάτες. Του προσφέρουμε τσάι και αρνείται αν δεν κεραστούν πρώτα οι υπάλληλοι, ζητώντας ταυτόχρονα συγνώμη που τους έβαλε άθελα του σε κόπο.

Μια ακόμα εμπειρία ευλογημένης ταπείνωσης βιώνει όταν του απαγορεύεται η είσοδος στο Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδος όπου είχε καταφτάσει ως απλός ρασοφόρος, χωρίς συνοδεία. Του είχα κλείσει ραντεβού με την τότε υπουργό παιδείας κ. Μαριέττα Γιαννάκου προκειμένου να της εκθέσει το λεπτομερές μας σχέδιο, και μάλιστα με προσωρινή οικονομική στήριξη από την Αρχιεπισκοπή Θυατείρων & Μ Βρετανίας, για α) αγορά κοινού σχολικού κτιρίου Ελλάδας-Κύπρου στο Λονδίνο και β) ίδρυση σχολής προετοιμασίας διδασκάλων ελληνικής γλώσσας αξιοποιώντας το νέο «αίμα» των ελληνοπαίδων της Ομογένειας. Χρειάστηκε να περιμένει τις ώρες κοινού για να μπει στο Υπουργείο.

Μεστός έργων καλών, ενέπνεε εμάς τους συνεργάτες του με το πράο του χαρακτήρα του, και την απέραντη αγάπη του για τα παιδιά!

Με την απλότητα της παιδικής του ψυχής και την πατρική αγάπη προς όλους ανεξαιρέτως, έφερνε το «Ειρήνη Υμίν». Υπήρξα μάρτυρας πολλών επιτυχημένων ειρηνιστικών παρεμβάσεων του ανάμεσα σε μέλη της Ομογένειας. Όταν τον ρωτούσα πώς το κατάφερνε αυτό δεν απαντούσε, απλώς χαμογελούσε με άκρα ταπείνωση.

Μια ήταν η πατρική του συμβουλή όταν ανέλαβα τα καθήκοντα μου στην Πρεσβεία μας στο Λονδίνο.

«…τον πρώτο χρόνο θα αφουγκράζεσαι την Ομογένεια. Θα ακούς μόνον, και θα δουλεύεις…δεν θα μιλάς!»

Σοφή η συμβουλή του…Τον άκουσα…και οι στόχοι της αποστολής μου εκπληρώθηκαν με επιτυχία!

Ο Μακαριστὸς Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος πρώην Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κυρός Γρηγόριος, δίκαιος ων, «ἀποθανὼν, ἔλιπε μετάμελον». Όλοι εμείς που τον γνωρίσαμε και είχαμε την ευλογία να περάσουμε από την ζωή του, αισθανόμαστε την ανθρώπινη θλίψη του χωρισμού και της απώλειας. Ταυτόχρονα όμως γνωρίζοντας ότι «τελευτήσαντος ἀνδρὸς δικαίου οὐκ ὄλλυται ἐλπίς», εναποθέτουμε την εμπιστοσύνη μας στον Πανάγαθο Θεό, ότι αυτόν θα κατατάξει μετά των Δικαίων εν χώρα ζώντων, και θα αναδείξει άξιον τον διάδοχο του στο έργο και το φρόνημα του, εργάτη στον Αμπελώνα του Κυρίου, ως θεριστή στον αγρό που εκείνος έσπειρε, «ὅτι ὁ θερισμὸς πολὺς…».

Η Δρ Αγγελική Δεληγιάννη–Γεωργάκα υπηρέτησε ως Ακόλουθος Εκπαίδευσης στην Πρεσβεία της Ελλάδος στο Λονδίνο, την τριετία 2002-2005.







tilegrafima.gr