Στις 9 Μαΐου 2010 ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ντερβίς Έρογλου διόρισε στη θέση του ειδικού του αντιπροσώπου στο Κυπριακό τον Κουντρέτ Όζερσαϊ.
Εντός του 2011 ο κ. Όζερσαϊ κλήθηκε να διαπραγματευθεί με την Τουρκία μια συμφωνία καθορισμού υφαλοκρηπίδας μεταξύ της λεγόμενης ΤΔΒΚ και της Τουρκίας. Τη συμφωνία υπέγραψαν στις 21 Σεπτεμβρίου 2011 ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν και ο λεγόμενος πρόεδρος της ΤΔΒΚ Ντερβίς Έρογλου.
Η συμφωνία αποτελούσε αντιπερισπασμό στην κίνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας να ξεκινήσει το γεωτρητικό της πρόγραμμα στο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ.
Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, «η συμφωνία μεταξύ Τουρκίας – ΤΔΒΚ οριοθετεί μέρος της τουρκικής και τ/κ υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο σε μια γραμμή που καθορίζεται από 27 συντεταγμένες, στη βάση του διεθνούς δικαίου και των αρχών της ισοτιμίας (equitable principles)».
Η καταφυγή στην αρχή της ισοτιμίας δεν είναι καθόλου τυχαία. Η Τουρκία διά του πρωτοκόλλου αυτού συμφώνησε με τους Τουρκοκύπριους αυτό που επιχειρεί να επιβάλει και στους Ελληνοκύπριους σε ό,τι αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας αλλά και της ΑΟΖ. Η Τουρκία υπέγραψε με το λεγόμενο κράτος του βορρά μια συμφωνία στην οποία ο διαχωρισμός της θάλασσας μεταξύ Κερύνειας και τουρκικών παραλίων γίνεται στη λογική περίπου του 70:30. Το 70% ανήκει στην Τουρκία και το 30% στη λεγόμενη ΤΔΒΚ. Με ποια λογική; Η αρχή της ισοτιμίας δεν έχει καμία σχέση με την αρχή της ισότητας. Η αρχή της ισοτιμίας βασίζεται στη θέση της Τουρκίας περί ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας η οποία ξεκινά από το Αιγαίο και φθάνει μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο. Πρακτικά ομιλούντες αυτή η αρχή λέει το εξής: Η Τουρκία έχει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο και κυρίως τον μεγαλύτερο πληθυσμό να θρέψει. Οπότε δεν μπορεί να προχωρήσει σε συμφωνίες οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Ελλάδα, την Κύπρο, και τη Συρία στη λογική της μέσης (ίσης) γραμμής, δηλαδή on equal principle.
Εν ολίγοις, με βάση αυτήν την αρχή, που είναι μεν συζητήσιμη και παραδεκτή ακόμα και από το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να επιβληθεί διά της ισχύος, παρά μόνο μέσα από αναγκαστική προσφυγή σε Διαιτητικό Δικαστήριο, η Τουρκία διεκδικεί μεγάλο μέρος του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου ως δική της αποκλειστική θαλάσσια ζώνη.
