Η δίψα για την αλήθεια είναι έμφυτη από τον Θεό σε κάθε άνθρωπο.
Κάθε άνθρωπος είναι μία εικόνα του Θεού, ακόμη και εάν έχει μαυρίσει αυτήν την εικόνα με τα πιο φοβερά εγκλήματα.
Έτσι δεν παύει να υπάρχει μέσα του ο πόθος για την αναζήτηση του αληθινού Θεού, του Θεού που σώζει και που είναι η αλήθεια, και αυτός είναι ο Χριστός.
Την πραγματικότητα αυτήν μας θύμισε ο καθολικός ιερέας Τζακ Μουράτ, ο οποίος απήχθη από το Ισλαμικό Κράτος, κρατήθηκε για τρεις μήνες και αφέθηκε ανέλπιστα ελεύθερος.
Ο ίδιος αποδίδει την απελευθέρωσή του σε έναν μουσουλμάνο φίλο του και σε θαύμα της Παναγίας.
Σπάζοντας για πρώτη φορά την σιωπή του μετά την απελευθέρωσή του στο BBC, ο π. Ιάκωβος (Τζακ) αναφέρει ότι οι Τζιχαντιστές που τον αιχμαλώτισαν ενδιαφέρονταν για τις χριστιανικές πεποιθήσεις του και τον ρωτούσαν για τον Θεό, την Αγία Τριάδα, τον Χριστό και τη Σταύρωση!
Όπως αναφέρει η Catholic Herald, ο καθολικός ιερέας απήχθη από το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία στην πόλη Aλ-Qaryatain της Συρίας τον Μάιο, μαζί με τον εθελοντή Πέτρο Hanna.
«Δεν περίμενα να επιβιώσω», λέει ο π. Ιάκωβος, καθώς θυμάται την απαγωγή του από το Ισλαμικό Κράτος. «Ήταν μια ομάδα τζιχαντιστών με καλυμμένα τα πρόσωπά τους. Πήραν μαζί τους εμένα και έναν νεαρό άνδρα που εργαζόταν στο μοναστήρι. “
Οι τζιχαντιστές πέρασαν και στους δύο άνδρες χειροπέδες, τους έδεσαν τα μάτια και τους έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο, που τους οδήγησε προς έναν άγνωστο προορισμό “στα βουνά”.
Τέσσερις ημέρες αργότερα, οι δύο άνδρες δεμένοι και με δεμένα μάτια και πάλι, μεταφέρθηκαν ακόμη πιο μακριά.
Οδηγήθηκαν σε μία φυλακή στην Ράκκα, το προπύργιο του ΙΣΙΣ στην βορειοανατολική Συρία, όπου κρατήθηκαν επί 84 ημέρες.
Οι δύο αιχμάλωτοι τρέφονταν καλά, τους παρεχόταν ιατρική βοήθεια και δεν βασανίστηκαν, αλλά δέχονταν συνεχείς υβριστικές επιθέσεις και φοβερές απειλές, όπως διηγείται ο π. Ιάκωβος.
«Δεν υπήρχε βία», είπε ο π. Ιάκωβος στο BBC. «Αλλά ήταν πάντα έτοιμοι να μας επιτεθούν με σκληρά λόγια. Μας αποκαλούσαν άπιστους».
Οι τζιχαντιστές τους είπαν ότι απομακρύνθηκαν από την «αληθινή θρησκεία του Ισλάμ», αν και οι απαγωγείς έδειχναν ενδιαφέρον να μάθουν για τις χριστιανικές πεποιθήσεις τους.
Τους ρωτούσαν για τον Θεό, την Αγία Τριάδα, τον Χριστό και την Σταύρωση, είπε ο π. Ιάκωβος, αν και σκέφτηκε ότι ήταν «μάταιο» να προσπαθήσει να τους απαντήσει.
«Ποιος λόγος υπάρχει να συζητήσεις με κάποιον που σε βάζει στην φυλακή και σε σημαδεύει με το όπλο του;», είπε.
Οι τζιχαντιστές προσπάθησαν να τρομάξουν τους κρατουμένους, λέγοντάς τους ότι θα τους σκότωναν, αν δεν άλλαζαν την πίστη τους και δεν ασπάζονταν το Ισλάμ.
«Για να μας τρομοκρατήσουν, μας έλεγαν ακόμη λεπτομερώς τον τρόπο που θα πεθάνουμε. Είναι πραγματικά χαρισματικοί στη χρήση λέξεων και εικόνων για να τρομοκρατούν», πρόσθεσε ο ιερέας.
Την 84η ημέρα κατέφθασε ένας εμίρης, λέγοντάς τους ότι οι Χριστιανοί τους ενοχλούσαν φορτικά για την επιστροφή του.
Ο π. Ιάκωβος μεταφέρθηκε με ένα αυτοκίνητο κάτω από ένα τούνελ με κατεύθυνση κάποιες μεγάλες σιδερένιες πόρτες, όπου είδε να περιμένουν άνδρες από την ενορία του.
“Σοκαρίστηκα», είπε. “Αλλά αυτοί ήταν τόσο χαρούμενοι και όρμησαν να με αγκαλιάσουν. Δεν πίστευαν ότι ήμουν ακόμα ζωντανός και ήταν απαισιόδοξοι για τη δική τους τύχη.”
Η ομάδα κρατήθηκε αιχμάλωτη για άλλες 20 ημέρες, στη συνέχεια, στις 31 Αυγούστου, ο π. Ιάκωβος κλήθηκε επιτακτικά να παρουσιαστεί ενώπιον του μουσουλμανικού ιερατείου του ΙΣΙΣ.
Ο ηγέτης του Ισλαμικού Κράτους Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι είχε αποφασίσει για την τύχη τους.
“Το Ισλαμικό Κράτος είχε τέσσερις επιλογές: να σκοτώσει τους άνδρες και να κρατά τις γυναίκες αιχμάλωτες, να υποδουλώσει τους πάντες. Η τρίτη επιλογή ήταν να τους αναγκάσει να ασπαστούν το Ισλάμ και η τελευταία επιλογή είναι αυτό που αποκαλούν «άφεση του Ισλαμικού Κράτους». Είναι αυτό που δίνει στους χριστιανούς το δικαίωμα να ζουν κάτω από την κυριαρχία του Ισλαμικού Κράτους.”
Θα μπορούσαν να ζήσουν κάτω από την κυριαρχία του Ισλαμικού Κράτους, με τη γη, τα σπίτια και τα χρήματά τους, σύμφωνα με την προστασία που τους παρείχε, αλλά έπρεπε να υπογράψουν ένα συμβόλαιο δύο σελίδων με περιορισμούς και υποχρεώσεις.
Ο π. Ιάκωβος, παρότι αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει ή να υποχωρήσει στις απαιτήσεις τους, απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις τους. Προσπάθησε να σώσει το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία, παραλείποντας να το μνημονεύσει στην ανάκρισή του, αλλά δυστυχώς το μοναστήρι είχε ήδη καταστραφεί.
Η ομάδα των ανδρών μεταφέρθηκε πίσω στο Qaryatain την επόμενη μέρα, και τους είπαν να μην αφήσουν την περιοχή που βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους. Ο π. Ιάκωβος και ο Πέτρος τράπηκαν σε φυγή και κατάφεραν να γλιτώσουν.
“Ένιωσα ότι όσο είμαι εκεί, οι Χριστιανοί δεν θα φύγουν. Γι ‘ αυτό και έπρεπε να πάω να τους ενθαρρύνω να κάνουν το ίδιο», είπε. Αλλά δεν είναι πολλοί αυτοί που έχουν πειστεί, μόνο 160 Χριστιανοί έχουν μείνει πίσω.
“Μερικοί δεν μπορούν να αποδεχθούν την ιδέα του εκτοπισμού και θα προτιμούσαν καλύτερα να πεθάνουν στα σπίτια τους. Άλλοι πείστηκαν ότι το Ισλαμικό Κράτος, με το οποίο έχουν συμβόλαιο, θα τους προστατεύσει.”, είπε ο ιερέας. «Πρέπει να προσευχόμαστε ο Θεός να τους προστατεύσει.»
Ο ιερέας πρόσθεσε ότι κατάλαβε πώς η αιχμαλωσία του τον είχε «απελευθερώσει». Την αποδίδει σε ένα μουσουλμάνο φίλο του και στην Παναγία.
«Είναι πραγματικά ένα θαύμα ότι ένας ιερέας έχει απελευθερωθεί από τα χέρια του ισλαμικού κράτους. Ένα θαύμα που η Παναγία έκανε για μένα. “
Ο π. Ιάκωβος εργάζεται τώρα με έναν άλλο ιερέα για να βοηθήσει στην απελευθέρωση των υπόλοιπων χριστιανών που κρατούνται αιχμάλωτοι.
