Του Γιάννη Παπανικολάου -Πριν από λίγο το κράτος ανακοίνωσε ότι απαγορεύονται οι δημόσιες συναθροίσεις άνω των 10 ατόμων με πρόστιμο 1.000 ευρώ.
Πολύ σωστά κατά την γνώμη μας έπραξε.
Το ερώτημα όμως που με απασχολεί ως απλό χριστιανό είναι το εξής:
Αφού επρόκειτο να το κάνει αυτό ανεξαιρέτως για όλες τις συναθροίσεις, π.χ. ψυχαγωγικές, κομματικές, επαγγελματικές, αθλητικές κλπ., ποιος ο λόγος να εκδώσει ειδικό διάταγμα για τις εκκλησιαστικές;
Και άντε, εάν απαγόρευε τις εκκλησιαστικές συναθροίσεις πάνω από έναν ορισμένο αριθμό ατόμων με βάση και το εμβαδό κάθε ναού, πάλι κάπως θα το καταλάβαινα.
Εδώ όμως όχι απλά απαγόρευσε τις συναθροίσεις, αλλά τις ιεροπραξίες!
Για να το πούμε απλά: απαγορεύει στον παπά να φορά πετραχήλι, παρά μόνο για κηδείες!
Όσοι κινούμαστε στον χώρο της Εκκλησίας υποστήκαμε ισχυρό σοκ.
Είναι γνωστό ότι η Εκκλησία του Χριστού πέρασε από δύσκολες εποχές στην ιστορία της.
Καταρχάς έζησε τους διωγμούς από το ξεκίνημα της ζωής της.
Στους τρεις πρώτους χριστιανικούς αιώνες οι αυτοκράτορες εξέδιδαν διατάγματα, που απαγόρευαν τις συναθροίσεις των χριστιανών, την λατρεία τους κ.λπ. Έτσι είχαμε την Εκκλησία υπό διωγμό, την Εκκλησία των κατακομβών.
Μετά ήλθε ο Μέγας Κωνσταντίνος και εξέδωσε το διάταγμα της ανεξιθρησκείας το 313 μ.Χ. και επέτρεψε την ελεύθερη λατρεία των χριστιανών.
Από τότε ουσιαστικά η χριστιανική λατρεία στην χώρα μας ήταν ελεύθερη.
Ωστόσο δεν έλειψαν πάλι οι περίοδοι διωγμών.
Μία σκληρή περίοδος για την Εκκλησία ήταν η εικονομαχία (8ος – 9ος αι.): διωγμοί, βασανιστήρια, θανατικές εκτελέσεις, εξορίες για όσους λάτρευαν τις ιερές εικόνες.
Ωστόσο οι εικονομάχοι αυτοκράτορες δεν απαγόρευσαν την χριστιανική λατρεία εν γένει, αλλά μόνο την λατρεία των εικόνων.
Η Ορθοδοξία νίκησε.
Μετά ήλθε ο Παπισμός και η Λατινοκρατία. Σε αρκετά μέρη οι Λατίνοι προέβησαν σε αυθαιρεσίες και διωγμούς, έκλεισαν πατριαρχεία, άρπαξαν εκκλησίες, βεβήλωσαν και λεηλάτησαν Ορθόδοξους ναούς, έκλεψαν άγια λείψανα, βασάνισαν και σκότωσαν Ορθοδόξους κληρικούς ή και λαϊκούς, αλλά δεν απαγόρευσαν την Ορθόδοξη χριστιανική λατρεία και τις ιεροπραξίες. Και πάλι οι περισσότεροι ναοί ήταν ανοικτοί.
Λίγο μετά ήλθαν στην Ελλάδα οι Οθωμανοί. Έκαναν τα ίδια και χειρότερα από τους Λατίνους:
Μετέτρεψαν εκκλησίες σε τζαμιά, έσφαζαν ή εξανδραπόδιζαν χριστιανούς, βίαζαν χριστιανές, έκαναν παιδομάζωμα, άρπαζαν τις γυναίκες των χριστιανών στα χαρέμια τους, επέβαλαν βαριά φορολογία στους μη μουσουλμάνους, σκότωσαν πατριάρχες, μητροπολίτες και παπάδες, αντιμετώπιζαν τους χριστιανούς ως ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας.
Όμως δεν απαγόρευσαν την χριστιανική λατρεία. Μπορεί οι χριστιανοί να κινδύνευαν ή να μαρτυρούσαν, αλλά οι εκκλησίες ήταν οι περισσότερες ανοικτές.
Kαι έρχεται η 16 Μαρτίου του 2020. Μία ημέρα ορόσημο.
Η Κυβέρνηση, πιεζόμενη από τον κίνδυνο της εξάπλωσης του κορωνοϊού και από τον εκκλησιομάχο ΣΥΡΙΖΑ, έκανε αυτό που δεν έγινε ποτέ μετά το Διάταγμα της Ανεξιθρησκείας των Μεδιολάνων: απαγόρευσε τις λειτουργίες και τις ιεροπραξίες!
Δηλαδή ουσιαστικά απαγόρευσε την δημόσια χριστιανική λατρεία.
Με αυτόν τον τρόπο όμως μήπως η Κυβέρνηση, ίσως χωρίς να το συνειδητοποιεί, επιστρέφει την κοινωνία μας δύο χιλιάδες χρόνια πίσω, στην προ του Μεγάλου Κωνσταντίνου εποχή, στην εποχή των Ρωμαίων αυτοκρατόρων;
Γιατί και τότε περίπου τα ίδια είχαμε: μέσα του κάποιος, στο σπίτι του μπορούσε στα κρυφά να λατρεύει το Χριστό.
Κάθε όμως δημόσια εκδήλωση λατρείας απαγορευόταν με φρικτές ποινές.
Τώρα βέβαια δεν έχουμε ούτε βασανιστήρια ούτε θηριομαχίες, ούτε Κολοσσαία, ούτε αποκεφαλισμούς, αλλά όμως έχουμε την απειλή της μεταχείρισης ως κακούργου κάποιου που θα αψηφίσει το μέτρο της απαγόρευσης των ιεροπραξιών: αυτός κινδυνεύει να έλθει αντιμέτωπος με ποινές που προβλέπονται για την έκθεση ανθρώπινων ζωών σε κίνδυνο, δηλαδή πολυετείς φυλακίσεις.
Με αυτό τον τρόπο η Κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να αντιμετωπίσει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, δημιουργεί ένα πολύ σοβαρότερο, καθώς καταπατεί, εν ονόματι της ανθρώπινης υγείας και ζωής, την θρησκευτική ελευθερία εκατομμυρίων Ελλήνων, και θέτει σε κίνδυνο το δικαίωμα του θρησκεύειν.
Με λίγα λόγια καταργεί το δικαίωμα της ανεξιθρησκείας, στο οποίο ομνύει ολόκληρη η δημοκρατική Ευρώπη, ολόκληρη η Δύση, ακόμη και αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα χωρίς να υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, αφού η τέλεση ιεροπραξίας από μόνη της δεν μπορεί να αποτελέσει αιτία διάδοσης του κορωνοϊού.
Δεν τολμώ να πιστεύσω ότι αυτοί που θέσπισαν τη συγκεκριμένη Υπουργική Απόφαση είχαν κάτι τέτοιο στο μυαλό τους, δηλαδή να καταργήσουν την ανεξιθρησκεία.
Προς το παρόν εφησυχάζω ότι δεν είχαν επαρκή γνώση της νομικής ορολογίας ούτε ψύχραιμη θεώρηση του θέματος των θρησκευτικών συναθροίσεων για να εκδώσουν κάτι που θα προστατεύει και την δημόσια υγεία και δεν θα καταργεί την θρησκευτική ελευθερία.
Για αυτό και περιμένω να ανακαλέσουν άμεσα την συγκεκριμένη Υπουργική Απόφαση και να προχωρήσουν σε μία βελτιωμένη μορφή της.
ΥΣΤ. .Ευθύνη όμως φέρει και η διοίκηση της Εκκλησίας που κάτι δεν έκανε σωστά και φτάσαμε εδώ. Επειδή όλοι κρίνονται. Ίδωμεν…!
