Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΒ´ 42 – 48 – 42 είπε δε ο Κύριος· Τίς άρα εστίν ο πιστός οικονόμος και φρόνιμος, όν καταστήσει ο κύριος επί της θεραπείας αυτού του διδόναι εν καιρώ το σιτομέτριον;
43 μακάριος ο δούλος εκείνος, όν ελθών ο κύριος αυτού ευρήσει ούτω ποιούντα. 44 αληθώς λέγω υμίν ότι επί πάσι τοις υπάρχουσιν αυτού καταστήσει αυτόν. 45 εάν δε είπη ο δούλος εκείνος εν τη καρδία αυτού, χρονίζει ο κύριός μου έρχεσθαι, και άρξηται τύπτειν τους παίδας και τας παιδίσκας, εσθίειν τε και πίνειν και μεθύσκεσθαι,
46 ήξει ο κύριος του δούλου εκείνου εν ημέρα η ου προσδοκά και εν ώρα η ου γινώσκει, και διχοτομήσει αυτόν, και το μέρος αυτού μετά των απίστων θήσει. 47 εκείνος δε ο δούλος, ο γνούς το θέλημα του κυρίου αυτού και μη ετοιμάσας μηδέ ποιήσας προς το θέλημα αυτού, δαρήσεται πολλάς· 48 ο δε μη γνούς, ποιήσας δε άξια πληγών, δαρήσεται ολίγας. παντί δε ώ εδόθη πολύ, πολύ ζητηθήσεται παρ’ αυτού, και ώ παρέθεντο πολύ, περισσότερον αιτήσουσιν αυτόν.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΒ´ 42 – 48
42 Είπε δε ο Κύριος· Ποίος άραγε να είναι ο έμπιστος και μυαλωμένος υπηρέτης και επιστάτης, τον οποίον θα εγκαταστήση ο κύριος προϊστάμενον εις την υπηρεσίαν του, διά να δίδη εις την κατάλληλον ώραν την ανάλογον και κανονισμένην μερίδα τροφής εις έκαστον από τους συνδούλους του; Ποίος θα αποδειχθή εν τη Εκκλησία του Χριστού όχι μόνον πιστός άλλα και συνετός του Κυρίου διάκονος και υπηρέτης μετά πάσης ειλικρινείας και σοφίας υπηρετών και εκτρέφων τα πρόβατά του; 43 Μακάριος θα είναι ο δούλος εκείνος, τον οποίον, όταν έλθη ο κύριός του, θα εύρη να φέρεται και να ενεργή φρόνιμα και πιστά.
44 Αληθώς σας λέγω, ότι θα τον εγκαταστήση επιστάτην και διαχειριστήν εις όλα τα υπάρχοντά του. 45 Εάν όμως ο δούλος εκείνος είπη από μέσα του· Αργεί να έλθη ο κύριός μου· και κάμνων κατάχρησιν της εξουσίας, που του έδωκεν ο κύριος, αρχίση να κτυπά μέν τους υπηρέτας και τας υπηρετρίας, αυτός δε να τρώγη και να πίνη και να μεθά διάγων βίον οργιαστικόν, 46 θα έλθη ο κύριος του δούλου εκείνου εις ημέραν, που δεν περιμένει, και εις ώραν, που δεν ξεύρει. Και θα τον τεμαχίση εις τα δύο και μετά τον σκληρόν και παραδειγματικόν θάνατόν του θα ορίση την θέσιν του με εκείνους, οι οποίοι δεν υπήρξαν πιστοί εις την διαχείρισίν των, αλλ’ απεδείχθησαν καταχρασταί. Με άλλας λέξεις η προσοχή και η προθυμία του να υπηρετήσωμεν τον Κύριον και να είμεθα πάντοτε έτοιμοι να τον υποδεχθώμεν και να του δώσωμεν λόγον των πράξεών μας είναι καθήκον όλων μας. Ιδιαιτέρως όμως υπόχρεοι διά το καθήκον αυτό είναι εκείνοι, εις τους οποίους ο Κύριος ανέθεσε την επιστασίαν επί των άλλων. Η αθέτησις δε του καθήκοντος τούτου συνεπάγεται τιμωρίας τρομεράς και αιωνίους.
47 Γενικώς δε διά πάντα δούλον ισχύει αυτός ο κανών· Εκείνος ο δούλος, ο οποίος εγνώρισε το θέλημα του κυρίου του και δεν ετοίμασεν, ούτε έκαμε σύμφωνα με το θέλημά του, θα δαρή με πολλάς μαστιγώσεις και θα τιμωρηθή αυστηρά, διότι εν γνώσει του παρέβη το θέλημα του κυρίου του. 48 Εκείνος δε που δεν εγνώρισε το θέλημα του κυρίου του, αι πράξεις όμως που έκαμε είναι άξιαι τιμωρίας και μαστιγώσεων, θα δαρή με ολίγας μαστιγώσεις. Και είναι δίκαιον να τιμωρηθή και ούτος, διότι εξ αμελείας ηγνόησε το θέλημα του κυρίου του. Εις καθένα δε που εδόθη πολύ, θα ζητηθή από αυτόν πολύ. Ανάλογος προς τα χαρίσματα, την γνώσιν και το αξίωμα, που έχει ο καθένας μας, είναι και η ευθύνη του. Και εις εκείνον που ενεπιστεύθησαν πολλά, θα του ζητήσουν πολλά, περισσότερα από εκείνους, οι οποίοι έλαβον ολιγώτερα.
