ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: Υπάρχουν πνευματικές συναντήσεις που δεν είναι τυχαίες. Είναι συναντήσεις που τις οικονοµεί ο Θεός, για να γεννηθούν καρποί πίστεως, αγιότητας και αγάπης.
Μία τέτοια ευλογημένη σχέση ήταν εκείνη του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως με τον Άγιο Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, τον μετέπειτα φωτισμένο ποιμένα των Πατρών.
Ο νεαρός Γεώργιος Παρασκευόπουλος, όπως ήταν το κοσμικό όνομα του Αγίου Γερβασίου, γνώρισε τον Άγιο Νεκτάριο και αργότερα φοίτησε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, όταν διευθυντής της ήταν ο Άγιος Νεκτάριος.
Εκεί, μέσα στις αίθουσες της Ριζαρείου, ο μεγάλος Άγιος της Αιγίνης δεν δίδασκε απλώς θεολογία. Δίδασκε με το παράδειγμα της ζωής του. Την ταπείνωση, την ανεξικακία, την αγάπη, την αφιλοχρηματία και την αληθινή διακονία του ανθρώπου.
Σε ένα μάθημα Ποιμαντικής, ο νεαρός Γερβάσιος πήρε τον λόγο και μίλησε για τον αληθινό ποιμένα. Για εκείνον που δεν αντιμετωπίζει την ιερωσύνη ως επάγγελμα, αλλά ως ολοκληρωτική αφιέρωση στον Χριστό και στον άνθρωπο.
Ο Άγιος Νεκτάριος συγκινήθηκε βαθιά. Τον κάλεσε κοντά του, τον ευλόγησε και, σύμφωνα με μαρτυρία συμμαθητή του, είπε προφητικά:
«Εις το πρόσωπόν του βλέπω τον αυριανόν ταγόν της Εκκλησίας μας. Τον πραγματικόν ποιμένα του Χριστεπωνύμου πληρώματος. Ο Κύριος μετ’ αυτού».
Και πράγματι, τα λόγια εκείνα έγιναν πραγματικότητα.
Ο Άγιος Γερβάσιος αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην Εκκλησία. Στην Πάτρα έγινε πατέρας για χιλιάδες ανθρώπους. Αγάπησε ιδιαίτερα τα παιδιά και τους νέους, ίδρυσε κατηχητικά σχολεία και κατασκηνώσεις, στάθηκε δίπλα στους φτωχούς, στους φυλακισμένους και στους πρόσφυγες.
Δεν περιορίστηκε στα λόγια του Ευαγγελίου. Αγωνίστηκε να τα κάνει πράξη. Έτρεξε κοντά στον πονεμένο, παρηγόρησε τον απελπισμένο, στήριξε τον αδύναμο και έγινε καταφύγιο για όσους είχαν ανάγκη.
Έτσι, ο μαθητής του Αγίου Νεκταρίου έγινε και ο ίδιος ένας φωτεινός φάρος της Ορθοδοξίας, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην ιστορία της Πάτρας.
Ο Άγιος Νεκτάριος έγινε δάσκαλος και πνευματικός οδηγός. Ο Άγιος Γερβάσιος έγινε άξιος μαθητής και συνεχιστής μιας ζωής αφιερωμένης στον Χριστό.
Γιατί οι αληθινοί δάσκαλοι της Εκκλησίας δεν αφήνουν πίσω τους απλώς μαθητές. Αφήνουν ανθρώπους που συνεχίζουν να μεταφέρουν το φως του Χριστού στις επόμενες γενιές.
Άγιε Νεκτάριε και Άγιε Γερβάσιε, πρεσβεύετε υπέρ ημών!
