Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά: Την Κυριακή 15 Μαρτίου (της Σταυροπροσκυνήσεως) τελέστηκε αρχιερατικό συλλείτουργο στον Ιερό Ναό των Αγίου Λουκά Συμφερουπόλεως του Ιατρού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας κατά το οποίο προέστη ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο, ενώ έλαβε μέρος ο Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας, ο οποίος χοροστάτησε στον Όρθρο.
Στο τέλος του Όρθρου πραγματοποιήθηκε η τελετή της προσκυνήσεως του Τιμίου Σταυρού, ενώ τέθηκε σε προσκύνηση των πιστών τεμάχιο του Τιμίου Ξύλου από το Σταυρό του Κυρίου μας, μαζί με Ιερά Λείψανα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και Τιμίους Λίθους από τον Φρικτό Γολγοθά και τον Πανάγιο Τάφο που φυλάσσονται στην Ιερά Μονή.
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Λουκά θα παραμείνει ανοιχτός την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως από τις 7:00 π.μ. έως τις 8:00 μ.μ. και θα τίθενται σε προσκύνηση ο Τίμιος Σταυρός και το χαριτόβρυτο Ιερό Λείψανο του Αγίου Λουκά του Ιατρού.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού».
Γ´ Κυριακή των Νηστειών, Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, και πρίν από λίγο μεταφέραμε λιτανευτικά τον Σταυρό του Κυρίου μας, σύμφωνα με το Τυπικό της εορτής, στο κέντρο του ιερού μας ναού, για να τον προσκυνήσουμε και να λάβουμε τη χάρη του στον αγώνα της νηστείας και της μετανοίας.
Και την Κυριακή αυτή όρισαν οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες να διαβάζονται οι λόγοι τους οποίους είπε ο Κύριός μας προς τους μαθητές του έξι μόλις ημέρες πρίν από τη Μεταμόρφωσή του.
Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, άς απαρνηθεί τον εαυτό του και άς σηκώσει τον σταυρό του.
Ακούοντας αυτούς τους λόγους συχνά προβληματιζόμεθα τι σημαίνει να απαρνηθούμε τον εαυτό μας και να σηκώσουμε τον σταυρό μας, τι σημαίνει η απάρνηση του εαυτού μας και η άρση του σταυρού μας. Η συμμόρφωσή μας προς τις δύο αυτές προϋποθέσεις είναι αναγκαία για να ακολουθήσουμε τον Χριστό. Θα πρέπει όμως για να τον ακολουθήσουμε, να κατανοήσουμε τι σημαίνει και το «ακολουθώ τον Χριστό». Διότι συμβαίνει μερικές φορές να νομίζουμε ότι απαρνούμεθα τον εαυτό μας, να νομίζουμε ότι σηκώνουμε τον σταυρό μας και όμως να μην ακολουθούμε τον Χριστό. Και συμβαίνει αυτό, γιατί δεν απαρνούμεθα πραγματικά τον εαυτό μας αλλά επιλεκτικά ό,τι δεν μας κοστίζει, ό,τι μας είναι εύκολο. Έτσι κρατούμε μέσα μας αδυναμίες, ελαττώματα και πάθη, τα οποία αντί να τα ξερριζώσουμε από την ψυχή μας τα καλλιεργούμε.
Το ίδιο ισχύει και με τον σταυρό που πιστεύουμε ότι σηκώνουμε. Τον σηκώνουμε μέχρι του σημείου που δεν θίγει τα συμφέροντά μας, δεν εμποδίζει το πρόγραμμά μας, δεν μας στερεί τα προνόμια τα οποία ενδεχομένως απολαμβάνουμε.
Συμβαίνει ακόμη μερικές φορές να κάνουμε όντως κάποιες θυσίες, να αναλαμβάνουμε κάποια βάρη, να προσπαθούμε να τηρήσουμε το γράμμα του νόμου, αλλά τελικά να μην ακολουθούμε τον Χριστό, γιατί δεν μπορούμε να αποδεσμευθούμε από τον εγωισμό μας, γιατί όλα όσα κάνουμε, δεν τα κάνουμε μέσα στο πνεύμα της ταπεινώσεως και της υπακοής, αλλά πιστεύουμε ότι, αφού κάνουμε κάποιες θυσίες, είμεθα ανώτεροι από τους άλλους και γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε και πως πρέπει να το κάνουμε. Με τον τρόπο όμως αυτό πέφτουμε στην παγίδα του εγωισμού και ενδεχόμενως και της πλάνης, και αντί να ακολουθούμε τον Χριστό, ακολουθούμε τον εαυτό μας και τον εγωισμό μας.
Αν όμως η ζωή του Χριστού, ο οποίος είναι Θεός, είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού, είναι μία απάρνηση του εαυτού και μία άρση του Σταυρού, πως μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό η δική μας ζωή;
Άς μην ξεχνούμε ότι ο Χριστός «αρνήθηκε» τον εαυτό του, για να ενδυθεί την ανθρώπινη φύση. Αρνήθηκε το θέλημά του για να ακολουθήσει το θέλημα του Θεού-Πατέρα του, με ταπείνωση και υπακοή. «Εταπείνωσεν εαυτόν μορφήν δούλου λαβών», γράφει ο απόστολος Παύλος. Και ταπεινώθηκε όχι για να ακολουθήσει το δικό του θέλημα, αλλά για να γίνει «υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού».
Και όχι μόνο σταυρώθηκε, αλλά σήκωσε προηγουμένως και τον σταυρό στους ώμους του, για να μας δείξει τι σημαίνει θυσία.
Εάν θέλουμε επομένως και εμείς να ακολουθήσουμε τον Χριστό, δεν θα πρέπει να ξεχνούμε τη σημασία της λέξεως που ακούσαμε να λέγει ο Χριστός στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα. Τι είπε; «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν». Το οπίσω, θα έλεγε κανείς, είναι αυτονόητο. Δεν μπορείς να ακολουθείς κάποιον, εάν προηγείσαι. Όμως ο Χριστός δεν το λέγει τυχαία, γιατί υπάρχουν και σήμερα, όπως και στην εποχή του, άνθρωποι που πιστεύουν ότι είναι ευσεβείς και τέλειοι από μόνοι τους και δεν χρειάζεται να βλέπουν που βαδίζει ο Χριστός για να τον ακολουθούν. Γι᾽ αυτό και τονίζει τη λέξη οπίσω. Όσο πιστοί και αν είμεθα, όσο ευσεβείς και αν είμεθα, όσο και αν ζούμε σύμφωνα με τον νόμο του Θεού, δεν κάνουμε τίποτε και δεν κερδίζουμε τίποτε, εάν δεν βαδίζουμε πίσω από τον Χριστό, όπως ακριβώς μας το ζητά ο Κύριός μας.
Ασπαζόμενοι, λοιπόν, σήμερα τον τίμιο Σταυρό, και μάλιστα αυτόν που έχουμε την ευλογία να θησαυρίζεται στην Ιερά μας Μονή, και περιέχει εκτός από τμήμα του Σταυρού του Κυρίου μας, τιμίους λίθους από τον φρικτό Γολγοθά, και τον Πανάγιο Τάφο, μαζί με αποτμήματα από τα ιερά λείψανα των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, άς εξετάσουμε τον εαυτό μας, εάν και κατά πόσον ακολουθούμε τον Χριστό, όπως Εκείνος μας ζητά, ώστε να διατρέξουμε τον δρόμο της νηστείας με τέτοιο τρόπο που θα οδηγήσει και εμάς ενώπιον του Σταυρού του και θα μας χαρίσει όχι μόνο τη δυνατότητα να συσταυρωθούμε μαζί του αλλά και να συναναστηθούμε κατά την ημέρα της λαμπροφόρου Αναστάσεώς του.
Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες πατώντας στον σύνδεσμο ΕΔΩ
