Στις 1.480 οι κενές θέσεις σε όλη την Ελλάδα, σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Κληρικών. Εντονότερο το πρόβλημα σε Ήπειρο, Δυτική Μακεδονία, Κρήτη και ορεινή Πελοπόννησο. Απρόθυμες να νυμφευθούν κληρικούς οι νέες γυναίκες, ενώ αύξηση παρουσιάζουν τα διαζύγια
Από τον ΣΩΤΗΡΗ ΛΕΤΣΙΟ
Το μείζον θέμα της έλλειψης ιερέων σε όλη την ελληνική επικράτεια έφερε στο προσκήνιο η πρόσφατη αγγελία της κοινότητας Παναγίτσας στο Νομό Πέλλας, με την οποία αναζητείται ιερέας για μόνιμη εγκατάσταση στο χωριό. Το πρόβλημα της απουσίας κληρικών σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας διογκώνεται χρόνο με το χρόνο, έτσι ώστε να κρίνεται αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε η λήψη άμεσων πρωτοβουλιών για την επίλυσή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδας (ΙΣΚΕ) υπάρχουν 1.480 κενές θέσεις ιερέων σε όλη την Ελλάδα. Ωστόσο, αυτά τα οργανικά κενά δεν είναι επικαιροποιημένα όπως σημειώνει ο π. Γεώργιος Βαμβακίδης, αντιπρόεδρος του ΙΣΚΕ μιλώντας στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» σχετικά με το πρόβλημα αυτό. «Όταν το 2022 με το νόμο 4957 επικαιροποιήθηκαν οι οργανικές θέσεις και διευθετήθηκε ένα χρόνιο πρόβλημα της Εκκλησίας της Ελλάδος -όπως όφειλε να πράξει το ελληνικό κράτος- τακτοποιήθηκε μερικώς το ζήτημα» τονίζει ο π. Γεώργιος και συνεχίζει: «Τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή με εκείνο το νόμο τακτοποιήθηκαν όσες οργανικές θέσεις ήταν επανδρωμένες με εφημέριους. Δηλαδή π.χ το 2022 σε μια Μητρόπολη ήταν ήδη διορισμένοι 80 εφημέριοι, οι οποίοι κάλυπταν αυτές τις θέσεις, η Μητρόπολη όμως αυτή είχε συνολικά 100 οργανικές θέσεις. Τακτοποιήθηκαν δηλαδή, αυτοί οι 80 που ήδη ήταν εκεί τοποθετημένοι, αλλά εντούτοις παρέμειναν κενές οι υπόλοιπες 20 θέσεις. Μαζί με τα κενά του 2022 προστέθηκαν και άλλα καινούρια λόγω συνταξιοδοτήσεων ή θανάτων ιερέων. Έχουμε επίσης περιπτώσεις ιερέων που είναι άνω των 80 ετών, οι οποίοι επειδή χαίρουν καλής υγείας συνεχίζουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους καλύπτοντας τα κενά των Μητροπόλεων».
Η Ήπειρος, η Δυτική Μακεδονία, η Κρήτη, η νησιωτική Ελλάδα αλλά και οι ορεινές περιοχές της Πελοποννήσου, της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης είναι οι περιφέρειες που αντιμετωπίζουν τις περισσότερες ελλείψεις σε ιερείς. Στη Θράκη για λόγους καθαρά εθνικούς ισχύει ένα διαφορετικό καθεστώς ως προς τις προσλήψεις ιερέων. Σε αρκετές περιπτώσεις η χρησιμοποίηση άμισθων ιερέων αποτελεί μια μικρή έστω λύση στο πρόβλημα. Ωστόσο ο π. Γεώργιος εκφράζει την αντίθεσή του σε αυτό. «Εμείς ως ΙΣΚΕ δεν το επικροτούμε. Εφόσον κάποιος πριν αναλάβει καθήκοντα ιερέα έχει συνταξιοδοτηθεί από άλλον φορέα δεν τίθεται θέμα. Ένας άμισθος κληρικός βρίσκεται σε ασφαλιστικό και νομικό κενό. Ποιός θα του προσφέρει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη όταν την χρειαστεί; Όσο για τις Μητροπόλεις κάποιες από αυτές προσφέρουν ένα μικρό επιμίσθιο, που το αντλούν από το ταμείο αλληλεγγύης που έχουν συγκροτήσει» τονίζει.
Αναφερόμενος στο θέμα της μισθοδοσίας των κληρικών ο π. Γεώργιος εκτιμά πως βρίσκεται σε πολύ ικανοποιητικό επίπεδο, δεδομένου ότι έχουν και αυτοί ενταχθεί στην ενιαία αρχή πληρωμών και συγχρόνως έχουν αναγνωρισθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας ως θρησκευτικοί λειτουργοί-εξομοιωμένοι μισθολογικά με όλους τους δημόσιους υπαλλήλους.
ΛΕΙΠΟΥΝ ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ
Ένα άλλου εξίσου σοβαρό ζήτημα που απασχολεί τον ΙΣΚΕ είναι και το πώς θα δοθούν τα κατάλληλα κίνητρα στους νέους ανθρώπους, ώστε να στραφούν προς την ιεροσύνη και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Για το θέμα αυτό ο ΙΣΚΕ έχει καταθέσει τρία υπομνήματα στην Ιερά Σύνοδο, ενώ πριν από ένα χρόνο το προεδρείο του ΙΣΚΕ επισκέφθηκε και έθεσε το θέμα στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο. «Θεωρούμε ότι θα πρέπει να διεξαχθεί τουλάχιστον ένα συνέδριο, ώστε να εντοπιστούν τα αίτια και η Εκκλησία να διατυπώσει στη συνέχεια προτάσεις ώστε να βρεθούν όχι μόνο υποψήφιοι κληρικοί αλλά και υποψήφιες σύζυγοι κληρικών» τονίζει ο π. Γεώργιος και συμπληρώνει: «Αυτή την στιγμή παρατηρείται απροθυμία νέων γυναικών να νυμφευθούν κληρικούς! Γι’ αυτό και βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να αυξάνονται οι άγαμοι κληρικοί. Παρατηρούνται επίσης και πολλά διαζύγια κληρικών συγκριτικά με το παρελθόν. Ας μην ξεχνάμε ακόμη ότι ο έγγαμος κληρικός είναι ταυτόχρονα και πολίτης που συμβάλλει στη βελτίωση του δημογραφικού, αφού πολλές οικογένειες κληρικών είναι πολύτεκνες».
Σχολιάζοντας την πρωτοβουλία της κοινότητας Παναγίτσας εκτιμά ότι το θέμα τέθηκε σε σωστή βάση, επειδή μια ενορία θα πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις για τη διαβίωση εκεί μιας οικογένειας με παιδιά, δεδομένου ότι οι κληρικοί δεν θέλουν να εγκατασταθούν σε μικρά χωριά. Με αφορμή την πρόσφατη αγγελία αναζήτησης ιερέα φέρνει στη σκέψη του την περίπτωση, όπου ένας δήμαρχος από πόλη της Πελοποννήσου είχε ζητήσει την τοποθέτηση ιερέων σε κάποια χωριά. «Απευθύνθηκε στον Μητροπολίτη της περιοχής και αυτός του απάντησε ως εξής: ‘Δεν είμαι πηγή για να παράγω κληρικούς! Φέρτε μου κάποιους υποψήφιους για να επιλέξουμε’, τους είχε πει και είχε δίκιο. Τα χωριά θα πρέπει από μόνα τους να φροντίσουν για να βρουν νέους από τον τόπο τους, ώστε να διακονήσουν με θέληση και ζήλο την Εκκλησία» καταλήγει ο π. Γεώργιος.
ΕΒΑΛΑΝ ΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΠΑΠΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ ΠΕΛΛΑΣ
Στους 15 ανέρχονται έως σήμερα οι ιερείς που έχουν ανταποκριθεί στην αγγελία της κοινότητας Παναγίτσας σχετικά με την πρόσκληση για την μόνιμη εγκατάσταση στο χωριό εφημέριου. Σύμφωνα με τα όσα ανάφερε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο πρόεδρος της κοινότητας κ. Γρηγόρης Παπαδόπουλος τα στοιχεία όλων των ενδιαφερομένων για τη θέση έχουν διαβιβαστεί στη Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας προκειμένου αυτή να αποφασίσει, ενώ η όλη πρωτοβουλία έχει αναληφθεί εξαρχής σε συνεννόηση με την εν λόγω Μητρόπολη. «Εως το 2018 το χωριό είχε μόνιμο ιερέα. Από τότε και μετά η Μητρόπολη έστελνε κάθε Κυριακή διαφορετικό ιερέα, ενώ τις καθημερινές ο ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι κλειστός» αναφέρει ο κ. Παπαδόπουλος και προσθέτει: «Υπάρχει σπίτι για τη διαμονή του ιερέα και επίσης η κοινότητα προσφέρει δωρεάν καυσόξυλα για την θέρμανση. Οι ενδιαφερόμενοι ιερείς μπορούν να επισκεφθούν το χωριό, να μιλήσουν μαζί μας και να τους γνωρίσουμε».
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”
