ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ: Η είσοδος του Χριστού στον Ναό μοιάζει ταπεινή, σχεδόν αθόρυβη. Κανένα πλήθος, καμία επισημότητα. Κι όμως, εκείνη την ώρα συμβαίνει κοσμικό γεγονός: ο Δημιουργός εισέρχεται στον χώρο της λατρείας ως Βρέφος. Ο Θεός δεν εμφανίζεται με δύναμη, αλλά με αδυναμία. Και μόνο όσοι έχουν καθαρή καρδιά μπορούν να Τον αναγνωρίσουν.
Της Κατερίνας Θεοχάρη (Η καταξιωμένη ηθοποιός που υποδύθηκε το ρόλο της ΣΟΦΙΑΣ στην τηλεοπτική ταινία του MEGA για τον Αγιο Παϊσιο) – vimaorthodoxias.gr
Ένας από αυτούς είναι ο δίκαιος Συμεών. Ζει περιμένοντας. Όχι γεγονότα, όχι αλλαγές στον κόσμο — περιμένει τον Μεσσία. Το Άγιο Πνεύμα τού είχε υποσχεθεί ότι δεν θα φύγει από τη ζωή πριν δει τον Χριστό. Και όταν παίρνει το Θείο Βρέφος στην αγκαλιά του, η ιστορία σταματά για μια στιγμή.
Ή ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΕΩΝ
Εκεί προφέρεται η προφητεία του Συμεών — λόγος που δεν αφορά μόνο το Βρέφος, αλλά ολόκληρη την πορεία της ανθρωπότητας.
Ο Συμεών ομολογεί πρώτα το φως: ο Χριστός είναι φως για όλα τα έθνη. Δεν ανήκει σε έναν λαό, σε μια εποχή ή σε μια θρησκευτική ομάδα. Είναι φως που μπαίνει στον κόσμο για να φωτίσει το σκοτάδι του ανθρώπου. Και το φως έχει μια ιδιότητα: φανερώνει.
Όμως η προφητεία του Συμεών δεν σταματά στη χαρά. Μιλά και για σύγκρουση. Ο Χριστός θα γίνει σημείο που θα προκαλέσει αντίδραση. Δεν θα Τον δεχθούν όλοι. Άλλοι θα Τον αγαπήσουν, άλλοι θα Τον αρνηθούν. Η παρουσία Του θα αποκαλύψει τι κρύβεται μέσα σε κάθε καρδιά.
Και τότε ο λόγος στρέφεται προς την Παρθένο του Κυρίου. Δεν της αναγγέλλεται δόξα, αλλά δοκιμασία. Η μητρότητά της δεν θα είναι μόνο χαρά, αλλά συμμετοχή στον πόνο. Η ζωή της θα ενωθεί με τη θυσία του Υιού της. Εκεί φαίνεται το βάθος της υπακοής της. Δεν είναι απλώς η Μητέρα που γέννησε τον Χριστό, αλλά η Μητέρα που στάθηκε κάτω από τον Σταυρό.
Έτσι, η προφητεία του Συμεών γίνεται γέφυρα από τη Βηθλεέμ στον Γολγοθά. Η Υπαπαντή δεν είναι μόνο εορτή υποδοχής· είναι η πρώτη σκιά του Πάθους. Από την αρχή φανερώνεται ότι η σωτηρία περνά μέσα από θυσία.
Η σκηνή στον Ναό επαναλαμβάνεται μυστικά στη ζωή κάθε ανθρώπου. Κάθε φορά που συναντούμε τον Χριστό, αποκαλύπτεται τι υπάρχει μέσα μας. Τον δεχόμαστε ως φως ή Τον αποφεύγουμε γιατί ελέγχει τη συνείδησή μας; Θέλουμε τον Θεό αληθινό ή έναν Θεό που δεν ενοχλεί;
Ο Συμεών μας διδάσκει την προσμονή. Η Παρθένος του Κυρίου μας διδάσκει την υπακοή. Και ο Χριστός μάς φανερώνει την αλήθεια για τον εαυτό μας.
Η Υπαπαντή είναι η εορτή όπου ο Θεός συναντά τον άνθρωπο και η καρδιά αποκαλύπτεται. Όποιος Τον κρατήσει, όπως ο Συμεών, βρίσκει ειρήνη. Όποιος Τον απορρίψει, μένει στο σκοτάδι που ο ίδιος διάλεξε.
Γι’ αυτό η Εκκλησία δεν βλέπει απλώς ένα βρέφος στον Ναό, αλλά την αρχή της πορείας που θα οδηγήσει στον Σταυρό και στην Ανάσταση. Και στο κέντρο αυτής της πορείας στέκει σιωπηλή, δυνατή, πιστή — η Παρθένος του Κυρίου.
