Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Ζ´ 14 – 24 – 14 Και προσκαλεσάμενος πάντα τον όχλον έλεγεν αυτοίς· Ακούετέ μου πάντες και συνίετε.
15 ουδέν εστιν έξωθεν του ανθρώπου εισπορευόμενον εις αυτόν ο δύναται αυτόν κοινώσαι, αλλά τα εκπορευόμενά εστι τα κοινούντα τον άνθρωπον. 16 εί τις έχει ώτα ακούειν ακουέτω. 17 Και ότε εισήλθεν εις οίκον από του όχλου, επηρώτων αυτόν οι μαθηταί αυτού περί της παραβολής.
18 και λέγει αυτοίς· Ούτω και υμείς ασύνετοί εστε; ούπω νοείτε ότι πάν το έξωθεν εισπορευόμενον εις τον άνθρωπον ου δύναται αυτόν κοινώσαι; 19 ότι ουκ εισπορεύεται αυτού εις την καρδίαν, αλλά εις την κοιλίαν, και εις τον αφεδρώνα εκπορεύεται, καθαρίζον πάντα τα βρώματα.
20 έλεγε δε ότι Το εκ του ανθρώπου εκπορευόμενον, εκείνο κοινοί τον άνθρωπον. 21 έσωθεν γάρ εκ της καρδίας των ανθρώπων οι διαλογισμοί οι κακοί εκπορεύονται, μοιχείαι, πορνείαι, φόνοι, 22 κλοπαί, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ασέλγεια, οφθαλμός πονηρός, βλασφημία, υπερηφανία, αφροσύνη·
23 πάντα ταύτα τα πονηρά έσωθεν εκπορεύεται και κοινοί τον άνθρωπον. 24 Και εκείθεν αναστάς απήλθεν εις τα μεθόρια Τύρου και Σιδώνος. και εισελθών εις οικίαν ουδένα ήθελε γνώναι, και ουκ ηδυνήθη λαθείν.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Ζ´ 14 – 24
14 Και αφού προσεκάλεσεν όλον τον λαόν, τους είπεν· Ακούσατε όλοι αυτό, που θα είπω και προσέξατε να το καταλάβετε. 15 Δεν υπάρχει τίποτε από όσα παίρνει απ’ έξω ο άνθρωπος, και εισάγει μέσα του διά της τροφής, το οποίον μπορεί να τον κάμη βέβηλον και θρησκευτικώς ακάθαρτον. Αλλ’ εκείνα, που βγαίνουν από αυτόν και την μολυσμένην καρδίαν του, εκείνα είναι που κάνουν τον άνθρωπον ακάθαρτον και βέβηλον. 16 Όποιος έχει φωτισμένον νούν και αυτιά πνευματικά, που ακούουν με ενδιαφέρον και συγχρόνως κατανοούν αυτά που λέγω, άς ακούη.
17 Και όταν έφυγεν από το πλήθος και εμβήκεν εις το σπίτι, τον ηρώτησαν οι μαθηταί διά την σημασίαν του ασαφούς και δυσκολονοήτου λόγου, που είπε. 18 Και λέγει εις αυτούς· Έτσι σαν το πολύ πλήθος είσθε και σείς ανίκανοι να εννοήσετε την αλήθειαν, που είπα; Δεν καταλαβαίνετε ακόμη, ότι κάθε τι, που απ’ έξω εισάγεται διά του στόματος μέσα εις τον άνθρωπον, δεν ημπορεί να τον μολύνη και να τον κάμη βέβηλον θρησκευτικώς;
19 Δεν ημπορεί δε να τον κάμη βέβηλον, διότι δεν πηγαίνει τούτο μέσα εις την καρδίαν και τον εσωτερικόν άνθρωπον, αλλά πηγαίνει εις την κοιλίαν και το περιττόν και άχρηστον μέρος του φαγητού αποβάλλεται εις τον κοπρώνα και έτσι αφίνει καθαρά όλα τα φαγητά, που συνεκράτησεν ο οργανισμός. 20 Έλεγε δε ότι εκείνο που βγαίνει έξω από το εσωτερικόν του ανθρώπου, εκείνο μολύνει και κάνει βέβηλον τον άνθρωπον.
21 Διότι από μέσα από την καρδίαν των ανθρώπων βγαίνουν αι κακαί σκέψεις και αποφάσεις, μοιχείαι, πορνείαι, φόνοι, 22 κλοπαί, παντός είδους αδικίαι, που προέρχονται εκ της πλεονεξίας, μοχθηρίαι και κακίαι, απάται, ηθική παραλυσία και ακράτεια, μάτι φθονερόν και κακόν, βλασφημία, υπερηφάνεια, τρέλλα και αμυαλοσύνη, που την γεννά ο σκοτισμός της αμαρτίας.
23 Όλα αυτά τα κακά βγαίνουν από μέσα, διότι εις την καρδίαν κατ’ αρχάς φυτρώνουν ως λογισμοί και επιθυμίαι και αποφάσεις, και αυτά κάνουν ακάθαρτον τον άνθρωπον. 24 Και απ’ εκεί εσηκώθη και επήγεν εις τα σύνορα της Τύρου και Σιδώνος· και αφού εμβήκεν εις το σπίτι, που εξέλεξε προς διαμονήν του, δεν ήθελε να γίνη γνωστόν, ότι ήλθεν εκεί άλλα δεν ημπόρεσε να κρυβή.
