Τα Θαύματα των Αγίων Αποστόλων

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ: 1. Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Οι πρώτες ημέρες της Εκκλησίας ήταν ένδοξες και μοναδικές. Οι άγιοι Από­στολοι έκαναν πολλά και εκπληκτικά θαύματα, «σημεία και τέρατα εν τω λαώ πολλά», που ε­­πιβεβαίωναν την αλήθεια της διδασκαλίας τους και κα­τέπλησ­­­­σαν τα πλήθη του λαού.

Κι ο­­­λοι οι πιστοί με μια καρδιά μαζεύονταν­ στη στοά του Σολομώντος. Αλλά και οι Ιουδαίοι που δεν είχαν πιστεύσει άρχισαν να σέβον­ται τους πιστούς. Κανείς τους δεν είχε­ την τόλμη να τους περιφρονήσει. Διότι ο πολύς λαός τους τιμούσε και τους ε­­­γκωμί­αζε. Καθημερινά ολοένα και πε­­ρισσό­τερο προσελκύονταν πλήθη­ αν­δρων και γυ­ναι­κων και αύξαναν τον α­­­ριθμό των πι­­­­στων.

Πολλοί μάλιστα­ ε­βγα­ζαν τους ασθε­νείς α­­­πο τα σπίτια­ τους στις πλατείες και τους ε­­­­­­βαζαν πα­νω­ σε κρεβάτια και φο­­­ρεία έτσι,­ ω­­­στε όταν θα περνούσε από εκεί ο Πέτρος, να πέσει έστω και η σκιά του σε κάποιον από τους ασθενείς για να τον θεραπεύσει. Ερ­χονταν μάλιστα­ στην Ιε­ρουσα­λημ πλήθη και από τις γειτο­νικές πόλεις και έφερ­ναν κάθε λογής αρ­­ρώστους, και δαιμονισμένους. Και όλοι τους θεραπεύονταν.

Τα θαύματα λοιπόν ήταν πολλά κι εκπλη­κτικά. Και δεν γίνονταν σε κάποιο από­μερο τόπο, μέσα σε κάποιο σπίτι, η κα­που κρυ­φα, αλλά δημόσια, στους δρόμους­ και στις πλατείες. Και ο λαός είχε τη δυνατότητα­ να τα εξετά­σει, να εξακριβώσει εάν είναι αλη­θινά. Και μάλιστα οι φανατισμένοι Ιουδαί­οι ει­­χαν κάθε λόγο να τα διαψεύσουν. Αλ­­­­λα δεν μπορούσαν. Διότι ο κόσμος είχε πεισθεί για την αυθεντικότητά τους.

Τα θαύματα αυτά λοιπόν είχαν πολ­λα­­πλες ωφέλειες. Πρωτίστως ωφελού­σαν τους ίδιους τους πιστούς. Τους ενί­σχυαν στην πίστη και τους ένωναν σε μια ψυ­­χη γύρω από τους Αποστό­λους. Εξύψω­­ναν σε μέγιστο βαθμό το κυ­­ρος των Απο­­στο­λων και τους καθιέρωναν­ στη συνεί­δηση της Εκκλησίας. Τα θαύ­ματα αυτά α­­­κόμη τους έδιναν θάρρος­ να μη φοβούν­ται πλέον κανέναν. Κι αυ­τοί που τη Με­γάλη­ Παρα­σκευή είχαν διασκορπισθεί τρομο­κρατημένοι, τω­ρα άφοβοι συνάζονταν κα­­θημερινά στη Στοά του Σολομώντος, μπρο­στα δηλα­δη στους εχθρούς του Χριστού.
Τα θαύματα ακόμη ωφελούσαν και τους απίστους. Διότι πιστοποιούσαν τη θεική αποστολή των μαθητών. Έτσι οι Ιουδαίοι που δεν πίστευαν στην Α­­­νάσταση του Κυρίου έκπληκτοι άρχι­σαν να βλέπουν τους πιστούς με σεβασμό. Κάποιοι από αυτούς πιο δεκτικοί άρχισαν να προβληματίζονται. Πως γίνονται τα θαύματα αυτά; Με ποιού τη δύναμη; Και πολλοί άρχισαν να πιστεύουν.

Έτσι μεγάλωνε τόσο πολύ ο α­­­ριθμός των πιστών, ώστε να μην μπο­ρεί πλέον να μετρηθεί. Πλούσιοι και πτωχοί, άνδρες και γυναίκες, Ιουδαίοι και προσήλυτοι, ιερείς των Ιουδαίων και λαικοί, πρωτευουσιάνοι και χωρικοί, έτρεχαν να γίνουν χριστιανοί.

2. ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

Από τη θαυμαστή όμως αυτή εξά­πλω­ση της Εκκλησίας ενοχλήθηκαν πολύ και ο αρχιερέας των Ιουδαίων και όλοι όσοι ήταν μαζί του και ανή­­καν στη θρησκευτική παράταξη των Σαδδουκαίων. Γεμάτοι­ φθόνο και κακία συν­έλαβαν τους Α­­ποστόλους και τους ε­ριξαν στη φυλακή. Όμως «άγγελος Κυ­ρίου διά της νυκτός ήνοιξε τας θύρας της φυλακής» κι αφού τους έβγαλε έξω τους είπε: Πηγαίνετε στο ναό και με θάρρος να διδάσκετε δημόσια στο λαό το κήρυγμα της νέας εν Χριστώ ζωής.

Γιατί άραγε πρώτοι απ’ όλους ξεσηκώθηκαν οι Σαδδουκαίοι; Διότι ήταν άνθρωποι υλόφρονες, που δεν μπο­ρού­σαν να δεχ­θούν την ανάσταση των νεκρών και τον α­­­όρατο κόσμο, και ήταν φυσικό να εχθρεύ­ονται τον Χριστό και το κήρυγμα των Α­­ποστόλων για την Ανάστασή του. Διότι το κήρυγμά τους για την αιώνια ζωή, για τη μέλλουσα κρι­ση, τους ενοχλούσε στη συνείδηση. Αυτοί ήταν βυθισμένοι στην ύλη και στις απολαύσεις. Πως να κατανοήσουν τα πνευματικά και τα αιώνια;

Η επιτυχία των Αποστόλων και η θαυ­μαστή εξάπλωση του κηρύγματος της Αναστάσεως τους ερέ­θιζε πολύ. Η απο­­δοχή του κόσμου ακό­μη περισσό­τε­ρο. Έβλεπαν να χάνουν τον κόσμο­ και να τον κερδίζει το κήρυγμα­ της Α­να­στα­σεως. Γι’ αυτό θέλησαν να εξευτελίσουν τους Αποστόλους στα μάτια του λαού και να τους κλείσουν το στόμα.

Ποιος όμως νίκησε τελικά; Οι Σαδ­δου­καίοι η οι άγιοι Απόστολοι