Μέ αφορμή τό υπ’ αριθμ. 457/12.12.2012 έγγραφο τού Προέδρου τής Ομοσπονδίας Επαγγελματικών καί Βιομηχανικών Σωματείων Πειραιά καί Προέδρου Καταστηματαρχών Πειραιά κ. Ιωάννου Τσάκου καί τήν προφορική παράκληση τού Προέδρου κ. Βασιλείου Κροκίδη διά τών οποίων ζητείται συμπαράστασι καί τόν δικαιολογημένο θόρυβο σχετικά μέ τήν νομοθετική πρωτοβουλία τού Υπουργού Ανάπτυξης κ. Κ. Χατζηδάκη γιά τό άνοιγμα τής αγοράς κατά τήν αργία τής Κυριακής καί τίς προκλητικές δηλώσεις του: «Η Κυβέρνηση … δέν θά αφήσει εκείνους πού απλά καί μόνο φοβούνται τό καινούργιο πολλές φορές χωρίς κανένα λόγο νά κρατήσουν τή χώρα στό παρελθόν. Η Ελλάδα πρέπει νά προχωρήσει μπροστά…» έχω νά παρατηρήσω:
1. Ο εορτασμός μιάς ημέρας αναπαύσεως τής εβδομάδος όπως απαιτεί η ανθρώπινη φύση βασίζεται στό βιβλίο τής Παλαιάς Διαθήκης «Γένεση» (β΄,2-3), έτσι τό Σάββατο διά τού Νόμου τής ΠΔ εισήλθε ως «ημέρα Κυρίου» στήν Καινή Διαθήκη μέ τά δύο βασικά στοιχεία, δηλ. αποχή από τίς εργασίες καί ιδιαίτερη λατρεία τού Θεού. Τή θέση τού Σαββάτου στόν Χριστιανισμό κατέλαβε η Κυριακή ( Αποκαλ. α΄,10) σάν πρώτη ημέρα τής εβδομάδος κατά τήν οποία ανεστήθη ο Κύριος εκ τού Τάφου, δημιούργησε τό αναστάσιμο φώς καί απέστειλε τό Πανάγιο Πνεύμα νά επιφοιτήση στούς Αποστόλους. Η Κυριακή σάν κατ’ εξοχήν «ημέρα τού Κυρίου» υπενθυμίζει τόν ερχόμενο Χριστό σάν ανατέλλοντα ήλιο, ο Οποίος θά έλθη νά αποκαταστήση τήν χειμαζομένη δικαιοσύνη καί νά καταργήση τήν αφόρητη υποκρισία. Η Ανάσταση τού Κυρίου λέγει ο Ι. Αυγουστίνος υπόσχεται σέ όλους μας τήν αιώνια ημέρα καί τής δικής μας Αναστάσεως (Serm 15 de verb apost). Η Κυριακή είναι η αρχαιοτάτη εορτή τού Χριστιανισμού, η οποία αποκαλείται στό Ευαγγέλιο, ως η «μία τών Σαββάτων» (Ματθ. κη΄1, Μαρκ. ιστ΄2, Α΄Κορ. ιστ΄2, Πραξ. κ΄7), στήν δέ Αποκάλυψη τού Ιωάννου ονομάζεται Κυριακή ημέρα (Αποκαλ. α΄10).
Οι μαρτυρίες γιά τόν εορτασμό τής Κυριακής συνεχίζονται καί μετά τήν Καινή Διαθήκη. Στήν επιστολή Βαρνάβα ονομάζεται «8η ημέρα», ο δέ άγιος Ιγνάτιος Αντιοχείας καταδικάζει τούς σαββατίζοντες καί μή συμμορφουμένους στήν καθολική πράξη τής Εκκλησίας γράφοντας: «Κατά Κυριακήν Κυρίου ζώντες εν ή καί η ζωή ημών ανέτειλε δι΄ Αυτού» (Μαγν. κεφ. 9). Κατά τά μέσα τού 2ου αι. ο άγιος Ιουστίνος ο φιλόσοφος καί μάρτυς γράφει στήν Απολογία του πρός τόν Ρωμαίο Αυτοκράτορα (Κεφ. 67) «Τήν δέ τού ηλίου ημέραν κοινήν τήν συνέλευσιν ποιούμεθα» χρησιμοποιών γιά τήν Κυριακή τόν όρο «ηλίου ημέρα», ο οποίος παρέμεινε σέ ορισμένες Ευρωπαϊκές γλώσσες όπως στήν Αγγλική Sunday, στήν Γερμανική Sonntag κλπ. Μετά τήν ειρήνη τού Μ. Κων/νου μέ τό διάταγμα τών Μεδιολάνων (313) καθορίζεται μέ τόν πρώτο νόμο του στός 7/3/321 ως ημέρα αναπαύσεως, αγαλλιάσεως, θείας λατρείας καί αγαθοεργίας η αργία τής Κυριακής, η «σεβαστή ημέρα τού ηλίου» όπως τήν αποκαλούσε, η δέ εν Λαοδικεία Σύνοδος μέ τόν 29ο Κανόνα της ώρισε «ου δεί χριστιανούς ιουδαΐζειν, τήν δέ Κυριακήν προτιμώντες σχολάζειν ως χριστιανοί». Τό νόμο τού Μ. Κων/νου «Omnes judices urbanaeque pledes et atrium officia cunctarum venerabili die solis quiescant» επεκύρωσε καί ο διάδοχός του Μ. Θεοδόσιος, μέ τόν κωδ. VIII 8, 3 καί XV 5, 2.
2. Όλη αυτή η τόσο ιερά υπόθεση, κατά τόν εκσυγχρονιστή Υπουργό κ. Χατζηδάκη «κρατά τήν χώρα στό παρελθόν» καί έρχεται ο κ. Χατζηδάκης γιά νά τήν εισαγάγη στό μέλλον, υπενθυμίζων δυστυχώς δι’ αυτόν μέ τίς ενέργειες καί τά λόγια του αναποδράστως τό μαρτυρικό τέλος δι’ απαγχονισμού τού διδάχου τού Γένους Αγίου Κοσμά τού Αιτωλού (1714-1779) ο οποίος υπερασπιζόμενος πέραν τών άλλων τήν αργία τής Κυριακής εμισήθη θανασίμως υπό τών τότε Εβραίων τών Ιωαννίνων. Έγραψε πρός τόν αδελφό του Χρύσανθο τό αποκαλυπτικό: «χιλιάδες εβραίοι θέλουν τόν θάνατό μου καί ένας όχι» καί ήταν τραγική αλήθεια γιατί χρηματίσαντες μέ ικανά αργύρια τόν Τουρκαλβανό Κούρτ Πασά τού Βερατίου επέτυχαν τό μαρτυρικό τέλος τού μεγάλου εθνεγέρτου καί ισαποστόλου ο οποίος ετελειώθη «κρεμασθείς εκ δένδρου» τήν 24/8/1779. Αυτοί οι συνειρμοί προκαλούνται εκ τών θέσεων τού κ. Υπουργού καί βέβαια οι ισχυρισμοί του καταρρίπτονται εκ τού γεγονότος ότι η αγορά δέν πάσχει από ώρες λειτουργίας αλλά από έλλειψη ρευστότητος!!! Αυτό τουλάχιστον θά έπρεπε νά τό γνωρίζει ο πολυτάλαντος κ. Χατζηδάκης.
3. Από διαφορετικές βέβαια αφετηρίες εκκινούν τά κόμματα πού άντιτίθενται στήν ρύθμιση τού κ. Χατζηδάκη. Ωστόσο υπερασπίζονται ένα ιερό δικαίωμα τών μικρεμπόρων καί τών εργαζομένων γιατί είναι βέβαιο ότι σύντομα θά «ευρεθή» ο τρόπος νά εισέλθουν στήν «μηχανή» καί οι πολυεθνικές καί τά πολυκαταστήματα τών χιλιάδων τετραγωνικών παρά τόν σημερινό περιορισμό πού τίθεται ασφαλώς γιά νά αμβλυθούν σέ πρώτη φάση οι αντιθέσεις.
4. Συγχαίρομε εκ βαθέων τόν Μακ. Αρχιεπίσκοπο Αθηνών καί πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο τόν Β΄ καί τόν ευχαριστούμε γιά τήν πολλαπλή υπεράσπιση τής ιδιοπροσωπείας τού Γένους μας καί γιά τήν σοφή κατάρριψη τών σχετικών φλυναφημάτων τού δήθεν εκσυγχρονισμού όπως καί σήμερα απέδειξε.
5. Τελος υπενθυμίζομε στόν φερέλπιδα Υπουργό κ. Χατζηδάκη τήν πολιτική τύχη τής ομόφρονός του κας. Μ. Γιαννάκου τήν οποίαν ασφαλώς συμπαθούμε διά τό θέμα τής υγείας της, αλλά αδυνατούμε νά λησμονήσουμε ότι ήταν εκείνη η οποία διά τού υφυπουργού της κ. Γ. Καλού «εξεδίωξε» εκ τής μαθητικής κοινότητος τού Κληρικούς πνευματικούς συμβούλους όταν επί 20ετία δέν είχαν διαννοηθεί νά πράξουν κάτι τέτοιο οι Κυβερνήσεις τού ΠΑΣΟΚ καί όταν στίς αγγλόφωνες χώρες υφίσταται μετ’ επιτυχίας καί τιμής ο θεσμός τού chaplain καί στίς γαλλόφωνες ο θεσμός τού omonie σήμερα πού οι μαθητές λυποθυμούν από υποσιττισμό καί δέν υπάρχει πνευματικός βοηθός στά σχολεία γιά νά συνδράμει καί υλικώς.
+ ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
