“Οι παλαιοί Προφήτες λαλούσαν σε τόνους εξόχως δραματικούς, μεταβαλλόμενοι κυριολεκτικά σε τραγικά πρόσωπα, για να φέρουν σε συναίσθηση τον παραστρατημένο λαό· ο άγιος Πορφύριος δεν ήθελε να ξέρη κραυγές θρηνητικές και να υψώνη το δάχτυλο προς την δαμόκλειο σπάθη. Ήταν ο διδάσκαλος της αισιοδοξίας και της χαράς κοντά στον Χριστό” ανέφερε μεταξύ άλλων στον χαιρετισμό του ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Κουτλουμουσίου σε ημερίδα με πρωτοβουλία φοιτητών της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. για τον Αγιο Πορφύριο. Αναλυτικά:
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΚΟΥΤΛΟΥΜΟΥΣΙΟΥ, ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ Α.Π.Θ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΤΟΝ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗ, 12.1.2016
Από την γη της μετανοίας του αγίου πατρός Πορφυρίου, το Άγιον Όρος Άθω, απευθύνουμε τον εν Χριστώ χαιρετισμό σε όλους όσοι συνήχθησαν επί το αυτό στην πόλη του αγίου Δημητρίου, με την πρωτοβουλία ευλαβών φοιτητών της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου και την ευλογία του σεπτού Ποιμενάρχου των κυρίου Ανθίμου, για να συμβάλουν στην προβολή και σπουδή μιάς από τις περιώνυμες σύγχρονες μορφές της Ορθοδοξίας, του οσίου και θεοφόρου πατρός Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου.
Ο άγιος Πορφύριος ξεκίνησε Αγιορείτης και ολοκλήρωσε την επίγεια πορεία του Αγιορείτης.
Το μακρό μεσοδιάστημα έδρασε σε μέρη της ανατολικής Στερεάς, μόνο από υπακοή στο θέλημα του Θεού, στο οποίο, όντας θα λέγαμε θεοδίδακτος, παραδιδόταν χαρούμενα από την αρχή της καλογερικής του. Εκεί, στις πολυάνθρωπες πολιτείες, αναγνωρίζεται και παίρνει φήμη, γίνεται σεβαστός και προσεγγίζεται ως ένας νέος προφήτης: όχι τόσο ως ο «παράξενος» και θεόσταλτος άνθρωπος που αποκαλύπτει τα μελλούμενα, όσο ως μιμητής του Χριστού στην υπακοή, την αγάπη και την θυσία, ο οποίος είναι σε θέση να υπενθυμίση και να πη με κάθε βεβαιότητα στον ταλαιπωρημένο από την αμαρτία άνθρωπο, τι ζητεί από αυτόν ο Θεός εδώ και τώρα, και πάντοτε. Και με μια διαφορά: Οι παλαιοί Προφήτες λαλούσαν σε τόνους εξόχως δραματικούς, μεταβαλλόμενοι κυριολεκτικά σε τραγικά πρόσωπα, για να φέρουν σε συναίσθηση τον παραστρατημένο λαό· ο άγιος Πορφύριος δεν ήθελε να ξέρη κραυγές θρηνητικές και να υψώνη το δάχτυλο προς την δαμόκλειο σπάθη. Ήταν ο διδάσκαλος της αισιοδοξίας και της χαράς κοντά στον Χριστό.
Τα παραπάνω δύο καθοριστικά στοιχεία της προσωπικότητας του αγίου Πορφυρίου, δηλαδή η αγιορείτικη προέλευσή του και η αναστροφή του στον κόσμο ως μηνυτή της χαράς που απορρέει από την αγάπη προς τον Θεάνθρωπο Ιησού, έδωσαν οπωσδήποτε λαβές στην σπουδάζουσα την Θεολογία νεολαία της Θεσσαλονίκης να φέρη στο δικό της προσκήνιο τον Άγιο του Θεού, των Καυσοκαλυβίων και της Πλατείας Ομονοίας. Η αγιορείτικη προέλευσή του, επειδή η Θεσσαλονίκη είχε και έχει στενή σύνδεση με το Περιβόλι της Παναγίας μας.
Η βίωσή του κοντά σε κοσμικούς ανθρώπους, επειδή ο Κύριος είπε στους αφιερωμένους Του, δηλαδή τους Αποστόλους: «α δε υμίν λέγω, πάσι λέγω», και ο άγιος Πορφύριος, μιμούμενος και σ’ αυτό τον Σωτήρα του, δεν έπραττε άλλο από το να επικαιροποιή το ευαγγέλιο σε τρανούς και άσημους, πρωτίστως με την ολοφώτεινη ζωή του.
Αδελφοί μας, σας συγχαίρουμε και ευχόμαστε αδελφικά ο Κύριος Ιησούς να αμείψη το φιλότιμό σας να φέρετε την όσια μορφή του Καυσοκαλυβίτου αγίου Πορφυρίου στο επίκεντρο συμπληρωματικών δράσεων του εκπαιδευτικού σας χώρου.
Ο Καθηγούμενος
του Ιερού Κοινοβίου του Κουτλουμουσίου
+ Αρχιμ. Χριστόδουλος και οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί.
